وارستن از قید و بندهای الیگارشی

کد خبر: ۱۸۸۸

تاریخ: ۲۶ ارديبهشت ۱۳۹۱ - ۱۲:۰۲

الیگارشی آفت خانمانسوز قدرت است، الیگارشی یعنی حلقه ی اول وفاداران ، آنها که به کانون قدرت نزدیکند و دنبا بهره مندی از مواهب و امتیازات قدرت اند، تعارف را که کنار بگذاریم که خیلی ها را به بهانه زیاده خواهان ، سهم گیران، رانت خواران و انگ هایی عوام پسند مثل پرحاشیه و هیاهوگر مثل آب خوردن کنار می گذاریم.

این یک شیوه ی ناپسند است خیلی از افراد را در حین رای گیری تحویل می گیریم و بعد از گرفتن رای به بهانه اینکه در حاکمیت، در بازار، در کوچه، در خیابان، در اداره مخالف دارند کنار می گذاریم. به همین راحتی مثل آب خوردن. اولین افراد تشکیل دهنده ی حلقه الیگارشی، خانواده ی صاحب مسند است، او در گوش می خواند، خودت را برای کسی خراب نکن، از کسی حمایت نکن، نفع خودت را به نفع دیگران به خطر نرسان ، حواست را جمع کن اول به حفظ خانواده ی خودت باش، برادرهایت را از دور و برت بیرون انداز.من خودم دیدیم که یک مسئول اقتصادی نه زیاد علیهم السلام با فرزند خود و زن دومش اختلاف شدید پیدا کرد سرچی، سرپول، سراینکه چه کسی اول باید حرف بزند، چه کسی اول باید فرمان را بدهد، حالا اگر یک صاحب مسند بتواند از حلقه ی اول محدود کننده برهد و به باند بیشتر اهمیت بدهد تا خانواده، در میدان مین باند گیر می کند. باندش چه می گویند، آقا فلانی را حواست را به او بده ، زیاد تحویل اش نگیر، در لفافه او را داشته باشد. سرکارش بگذار، یک خط در میان با او رابطه داشته باش . طرف را تا چشمه ببر و تشنه برگدانش.

حالا نقشه کش های مخوف و فاقد تشخیص باندی ذهن صاحب منصب را به کار می گیرند، حالا گیریم آن صاحب مسند بتواند از این حلقه هم بگریزد، به حلقه ی سوم می رسد، حامیان دولتی خود. آنها جوری دیگر برخورد می کنند زیرا آنها هم عرض یا هم طول او قدرت دارند.اگر اطاعت شان نکند با قدرت حالشان را می گیرند، با بخشنامه و قانون ، با فضا ندادن به او، پس آن صاحب منصب باید برود سراغ یک قدرت مرکزی دیگر، در کانون کشوری برای خنثی کردن، متحدان دیروزی حکومت محلی خود، این ها همه یکی به یکی دامن گیرند، او خودش را می بندند به عالی جانبان، پس عالی جانبان هم او را از همگرایی منطقه ، محلی، خانوادگی، محفلی می برند ؛ قوز بالای قوز. انتظار ما از یک نماینده این است، که از تمام قید و بندهای الیگارشی برهد، مستقل و آزاد و فرهیخته باشد و به حیات سیاسی خود توسعه بخشد و توسعه ی شخصی داشته باشد.