آقای 124؛ شهرداری اهواز گرانفروش است!

کد خبر: ۱۹۳۵۷

تاریخ: ۲۹ تير ۱۳۹۳ - ۲۰:۱۳

ماکان نامیزاده

اگرفروشگاهی درشهرکالایی به شماگران بفروشد؛می توانید با تلفن 124 تماس بگیرید وشکایت خود را حداقل به سمع کسی برسانید،سازمانی به نام تعزیرات حکومتی کارویژه اش مبارزه با گرانفروشی است.البته شمای خریدار می توانید در ترکیبی از کارهای مختلف پی جوی حق خود باشید؛مثلا هم شکایت خود را اعلام کنید و هم اینکه از آن گرانفروش دیگر خرید نکنید و به دوستان و آشنایان خود نشانی این فروشگاه را بدهید تا آنها نیز خریدشان را از جای دیگری انجام دهند،مهمترین نکته این است که شمای خریدار مختار به انتخاب هستید و می توانید با انتخابی درست سدی در برابر ضررهای آتی بسازید.

در کشور ما جدای از نوع بازارهایی که در فراز بالا عنوان شد؛بازارهای دیگری نیز وجود دارد که در گونه ای از انحصار به چاقی مفرطی دچار شده اند.نمونه آشنا برای همه ما شرکت های خودرو ساز هستند که ما مردم ناگزیر از خرید محصولات آنانیم،محصولاتی که در اثر انحصار و ماهیتی که این کلمه در بازار دارد،تنها به نامی از خودرو در جهان جهنده امروزبسنده کرده اند و ما نیز ناگزیر از این بسندگی،اما آیا فقط خودروسازها دچار مرحمت انحصار هستند و سایر سازمان ها و شرکت های خدماتی از این لطف بی بهره؟!

حالا بگذارید به گونه دیگری از موجودات اکو سیستم انحصار توجه کنیم؛مثلا اگر قصد ساخت زمینی داشته باشید به کجا مراجعه می کنید؟پاسخ این سوال حتما در وهله اول شهرداری است و پس از آن سازمان های دیگری که هر کدامشان ماموریت خاصی را دنبال می کنند،پس در حقیقت شهرداری گونه ای بازار است که شهروندان برای دریافت خدمات خاصی بدانجا مراجعه می کنند و شهرداری ها عموما این خدمات رابه شهروندان می فروشند،و شهروندان نیز برای دریافت چنین خدماتی ناگزیر از مراجعه.حال آیا شهرداری ها همه خدمات خود را با قیمتی عادلانه می فروشند؟در اهواز که چنین نیست!

برای فهم گرانفروشی شهرداری اهواز نمی خواهد به خارج از کشور نگاه کنیم و دلیلی از آنسوی آب بیاوریم و حتی لازم نیست از اصفهان و شیراز و تبریز و ...گفت،شهرهایی که هر کدام ما اهوازی ها که گذرمان بدآنحا می خورد،تاسف دردانه قلب مان اهواز،سراپا دردمان می کند،نه لازم نیست حتی به شهر های دیگر کشورمان مراجعه کنیم؛همین نزدیک نزدیک،در کنار دست اهواز،دزفول را می گویم!

شهردار دزفول چندی پیش در گفتگویی با سایت خبری شوشان؛هزینه ماهانه و جاری شهر دزفول را مبلغ هفت میلیاردتومان اعلام کرد،یعنی سالانه مبلغ هشتادوچهارمیلیارد تومان،حال آنکه در اهواز و در همین فضای هزینه های جاری طبق بودجه اعلامی این شهرداری به شورا،مبلغ هزینه کردنزدیک به دویست و هشتاد میلیارد تومان می باشد.

اما آهسته دوستان،لطفا نقرمایید:(خوب اهواز بزرگتر است)،ویااینکه جمعیت اهواز بیشتراست،لطفا نفرمایید.مسئله این است که هردوی این شهرداری ها خدماتی ارایه می کنند و این خدمات را به شهروندان می فروشند،اما ما در اینجا با فروشگاهی گرانفروش مواجه هستیم که حتی نمی توانیم از او به جایی شکایت ببریم،چگونه ؟!ادامه مطلب همین را نشان می دهد.

در آخرین آمار جمعیتی که مربوط به سال 90 است جمعیت شهری دزفول 387343نفر و اهواز 113003نفر اعلام شده است،حال اگر هزینه های جاری این دو شهرداری را تقسیم بر جمعیت شان کنیم به عددی می رسیم که حقیقت کلام پیش را اثبات میکند.

با توجه به آماری که پیشتر اعلام شد سرانه هزینه هر نفر شهروند اهوازی درسال 2.471.310 ریال است حال آنکه شهروند دزفولی سرانه هزینه سالیانه اش مبلغ 2.168.620ریال می باشد؛ تفاوتی در حدود پانزده درصد مبلغی است که شهروند اهوازی برای خرید خدمات شهرداری این شهر باید گرانتر پرداخت کند،خدماتی که نه می توان از آن صرف نظر کرد و نه از جای دیگری تهیه ؛گذشته از اینکه کسی نمی داند آیا شهرداری دزفول خدمات خود را منصفانه به شهروندان می فروشد یا خیر؛اما در همین حدود نیز شهروند اهوازی ناگزیر از گرانتر خریدن خدمات مورد نیاز خود است.

حالا هنوز هم تصورتان این است که شهر اهواز کلانتر است و ناگزیر گرانتر؟!آیا قیری که در خیابان ها می ریزند سازه ای مرکب از طلا و جواهر است؟و یا خودروهای حمل زباله در اهواز،رایحه ای دل انگیز در شهر منتشر می کنند که در جای دیگری نسیت؟آیا شهروند اهوازی در صورت مراجعه به شهرداری نیازی به متخصصین اعصاب و روان پیدا نمی کند و فضای اداری این سازمان کاملا شهروند مدار است و دیگران نه؟!

اما نکته جالبی در این میان است؛تنها خدمات غیر انحصاری شهرداری اهواز مربوط به گورستان است،شهروند این شهر باید خوشحال باشد که هنوز هم می تواند عزیز در گذشته خود را به گورستانی جز از بهشت آباد شهرداری ببرد!باید شادمان بود که می شود شهروند رفته را در مقابری که زمین شان وقف خفتن است به خاک سپرد،در گورهایی ویژه آنانی که نامشان را برای رفتن صدا کرده اند و ناگزیر از رفتنند ،با این تفاوت که دیگر و در آخرین فصل روایت این جهانی خود دچار تبعیضی از نوع تبعیض در گورهای بهشت آباد نخواهند شد،گورهای بهشت آباد شهرداری برخی در سایه با مبلغی کلان و گوری در آفتاب برای مردمی که توان خرید سایه ندارند و رفتگان مرحومی که با نگاه به بازماندگان خود در ظل آفتاب و دیگرانی عزیزتر و لم داده در خنکای سایه،مزه خدمات گران شهرداری اهواز را تا آن جهان و پس سایه لحد در زیر زبان خود حس می کنند؛حالا بازهم می گویید شهرداری اهواز گرانفروش نیست؟