روابـط عمـومـی های مناسبتـی

کد خبر: ۲۰۹۴۰

تاریخ: ۲۵ مهر ۱۳۹۳ - ۱۷:۵۰

اگر به تقویم و روز شمارهایمان نگاهی بیفکنیم و آن را برگ بزنیم، هفته ای را نمی بینیم که روزی از آن یا سراسر هفته، به مناسبتی نامگذاری نشده باشد. در آن روز یا هفتۀ ویژه، رسانه ها و دستگاه ها و ادارات تبلیغاتی و فرهنگی، فعالیت ها وتبلیغات خود را به سوی همان مناسبت نشانه می گیرند وتمرکز پیام ها و رهنمودهای خود را بر روی آن موضوع و مناسبت خاص قرار می دهند. در همین راستا، هزینه های هنگفتی بابت انجام تبلیغات محیطی، صرف می گردد و بالاتر از این، ساعات قابل ملاحظه ای از وقت مدیران صرف حضور در جلسات می شود تا برای سپری کردن و از سرگذراندن آن مناسبت برنامه ریزی کنند.

در این مناسبت ها، به جای آنکه مردمان کشور مان یا کارکنان اداره متبوع و آدم های اطرافمان را مخاطب شادباش ها و تعزیت ها قرار دهیم و از این رهگذر به ذهن وضمیر آنان راهی بگشاییم؛ متأسفانه « مسلمانان جهان » یا « شیعیان جهان » را مخاطب قرار می دهیم و به سوی سرزمین ها دوردست چشم می دوزیم و پیرامون خود را فراموش می کنیم .

گذشته از آن هیچ گاه، تن به سنجش افکار نداده ایم تا با نظر سنجی علمی، میزان کارایی واثربخشی و تأثیر گذاری تبلیغات مناسبتی خود را ارزیابی کنیم. در این مقوله، روابط عمومی دستگاه ها که در خط مقدم ارتباط میان دستگاه و بدنه پرسنلی سازمان و مخاطبان بیرون از دستگاه قرار دارند، بیش از دیگران رنج می برند و قربانی دویدن های بی هدف و کم بازده برای رسیدن به سرعت پرشتاب « مناسبت ها » می شوند و لختی فرصت نمی کنند تا میزان اثر بخشی فعالیت های خود را در این ماراتن بی انتها، ارزیابی کنند وبازده هزینه های تبلیغاتی خود را ارزیابی کنند.

جالب است که در گفت گو های خصوصی با برخی مدیران و مسئولان روابط عمومی های ادارات، ایشان نیز از بی هدف بودن تبلیغات مناسبتی و عدم ارزیابی میزان تأثیر گذاری آن، اظهار تأسف می کنند و نارضایتی خویش را از روند نامناسب فعالیت های فرهنگی و تبلیغاتی اظهار می دارند.

اگر ادعای نگارنده این یادداشت را مطابق بر واقعیات بدانید؛ ناچار باید برای برون رفت از این چرخه معیوب، راه گریزی یافت.

در این راستا، برگزاری نشست های تخصصی با کارشناسان حوزه فعالیت های فرهنگی ورسانه ای و روان شناسی تبلیغات می تواند راه های تازه ای را پیش روی مسئولان روابط عمومی های دستگاه ها بگشاید تا آنان از این رهگذر اثر بخشی فعالیت های خویش را بالا ببرند.

این درحالی است که وظایف و مأموریت های ادارات روابط عمومی در دستگاه های اجرایی را در دوران جدید و دولت های پیشرفته، می توان به قرار زیر برشمرد:

واداشتن مدیران به ارائه گزارش کار.

ایجاد همدلی و دوستی میان پرسنل سازمان و مدیران.

تشویق پرسنل سازمان متبوع به نظارت بر عملکرد مدیران.

تشویق پرسنل سازمان متبوع به ارائه پیشنهاد برای بهبود بخشیدن به عملکرد سازمان.

تقویت وترویج روحیۀ انتقاد پذیری میان مدیران.

براین پایه، می توان دریافت که سیاست ها، اهداف و برنامه های کنونی ادارات روابط عمومی دستگاه های اجرایی، با مأموریت و وظایف مدرن آنها، فاصله و شکاف عمیق دارد و برگزاری دوره های آموزشی و تخصصی و علمی کردن شیوه ها وروش های کاری در بهبودی نقش سازمانی آنها بسیار موثر است.