همسفر با حجاج

کد خبر: ۲۱۰۸۴

تاریخ: ۳۰ مهر ۱۳۹۳ - ۲۰:۰۶

ای برگزیده،ای منتخب ، ای خوانده به خانه یار ،ای حاجی ،ای زائرخدا.

من با تو همسفر شدم از الفبای عشق. در سفره ضیافت الرحمان آهنگ کعبه آزاد و پاک.

باتو در خانه ی یار آمدم از اولین قرار، درمسجد نورانی شجره تلبیه گفتم، محرم شدم با تو در میقات.

به اوج رسیدم با تماشای خانه کعبه، به پرواز درآمدم دراشواط طواف، به معراج رسیدم در پشت مقام، از زمزم محبت یار با تو نوشیدم،غرق در خنکای طهارت آب زمزم شدم در التهاب.

همچون تو هاجر وار هروله کردم، برکوه صفا بالا رفتم با نردبان دعا، درمروه گم شدم حیران و بی قرار.

هفت بار بالا و پایین نمودم تردد میان خوف و رجاء.

بعد گردن خم کردن باتو مقابل یار.

من تقصیر به گردن نمودم. خم به تعظیم بی نهایت، بر زمین سرد کنارکعبه سجده بی انتها.

من با روح خود در دیار یار، باجسم پرگناه، هزاران دورتر در خانه ام با سیلاب اشک، باتن پرگناه، بایاد توام ای مدعو خدا.

من باتو در خانه خدا بار دگر نیت حج می کنم.

با تو در سرزمین نورانی عرفات بدنبال آشنا

با تو در نماز نیمه شب سر به سجده می گذارم به دعا.

من در آسمان پرستاره عرفات،در نیمه شب سکوت،در هیاهوی زمزمه های دعای زائران گم می شوم،گم.

من در زمینهای خاکی عرفات با تو می نشینم برسجاده نماز.

با تو آهنگ دعای عرفات می کنم به جان.

من با ریسمان دعای خالصانه ات بالا میروم اندکی.

من دور، تو نزدیک به آشنا

من با صدای طنین روح بخش اذان با تو جمع می شوم برای عزیمت به مشعرالحرام،آماده نبرد با عدو

من با تو سنگ می کوبم.

هفت سنگریزه با چشمان باز

من با تو غرق دریای انسانیت می شوم در رجی

با تو در تکاپو می شوم با تو در تلاش

در چادرهای نورانی سرزمین منا، سرزمین آرزوهای نیک به قربانگاه می روم. قربانی می کنم امیال،

من در چادرهای پوسیده سرزمین منا با تو میمیرم ، زنده می شوم، جان می دهم، جان می گیرم، می افتم، برمیخیزم، قربانی می¬دهم،قربانی می شوم.

تو نزدیک می شوی به یار،بسیار نزدیک،من اما دورم، دور

با دعای تو نزدیک می شوم روزی.

ای حاجی خدا

لباس مطهر حج برازنده ات، اعمالت قبول ، حاجی بمان تا انتها......