آسیب شناسی موزه هنرهای معاصر اهواز

کد خبر: ۲۱۳۳۳

تاریخ: ۱۷ آبان ۱۳۹۳ - ۱۱:۵۹

ندا عزیزیه کارشناس موزه ی هنرهای معاصر اهواز

موزه هنرهای معاصر موزه ای نوپاست که برای رسیدن به استاندارهای جهانی مسیری طولانی دارد.

موزه هنرهای معاصر اهواز به عنوان یک نهاد فرهنگی و هنری با مساحت پنج هزار متر و وجود پنج گالری ، مخزن نگه داری از آثار و سیستم تهیه مطبوع و کتابخانه و کلاس های آموزشی از سرمایه های استان است که می تواند نقش مهمی را در توسعه هنر معاصر و بالفعل درآوردن استعداد و پناسیل های هنری استان ایفا کند.

لزوم بهینه سازی موزه هنرهای معاصر اهواز از زاویه فرهنگی و از جنبه ارتقا سطح فرهنگ و هنرتجسمی و بصری و چه از نظر پژوهشی و آموزشی و چه از نظر تاثیرات آن بر توسعه شهری حایز اهمیت است .

ضرورت بهینه سازی موزه هنرهای معاصر اهواز در چند مورد می توان ذکر کرد.
 تقویت سطح کیفی هنرمندان و ارتقاء آنها به سطح ملی و بین المللی
 به جنبش در آوردن فعالیت های هنری و وارد شدن در تعاملات و تحولات هنری کشور
 شاخص بالای افراد تحصیلکرده و نیاز آنها به یک مرکز فرهنگی
 کمبود فضاهای فرهنگی در استان خوزستان در قیاس با دیگر کلان شهرها
 فقدان یک مرکز پژوهشی در عرصه هنر
 فقدان نگارخانه و گالری های هنری در اهواز و دیگر مناطق
 کمبود فضاهای توریسم
 قرار گرفتن در جنوب غرب کشور و همجواری با کشورهای حوزه خلیج فارس
راهکارهای پیشنهادی برای بهینه سازی موزه هنرهای معاصر اهواز

اولین گام در راه بهینه سازی، تشکیل هسته کارشناسان و متخصصان و مدون نمودن اهداف و برنامه ها و سیاست های رسیدن به این اهداف (نوشتن بخش محتوایی) است. چرا که موزه ی بی هدف چون انسان بی هدف در مسیر هر جریانی قرار می گیرد و چشم اندازی پیش روی خود نمی بیند. مدون نمودن اهداف و برنامه ها می تواند از ساعت ها بحث و گفتگوی بی مورد و همچنین کج فهمی های احتمالی جلوگیری کند و این مهم زمانی حاصل می شود که فعالیتهای موزه به طور دقیق تشریح شده باشد. از آنجایی اهداف موزه در اساسنامه ای مشخص تدوین و نظام نیافته اند ، برنامه های موزه از انسجام کافی برخوردار نیستند و مسائلی چون تغییرات مدیریتی ، عدم استقلال موزه در تصمیم گیری و مداخله های احتمالی سبب خواهد شد موزه از چارچوب اهداف خود خارج شود . طرح محتوایی باید با حضور مدیران فرهنگی ، کارشناسان هنر و و موزه داران طراحی شود. لازم به ذکر است شناخت نوع مخاطبان در نوشتن برنامه جامع و دقیق ضرورتی تام دارد. باید دقت داشت که مخاطبان موزه چه قشری از جامعه را تشکیل می دهند و در چه گروههای سنی جای دارند و نیازهای فرهنگی آنها را در الویت قرار داد و برای آنان برنامه های آموزشی مناسبی را تعریف کرد.

گام دوم تدوین برنامه جامع آموزشی است. هنر معاصر و شیوه های بیانی گوناگون و متنوع آن می تواند وسیله ای مناسب برای بیان ارزش های فرهنگی اجتماعی یک منطقه باشد و به همین دلیل شاید یکی از مهمترین اهداف آموزشی موزه همگانی نمودن هنر و آشنایی مردم با هنر معاصر می باشد. برنامه های آموزشی را می توان برای گروه های سنی مختلف، ویژه خانواده ها ، کودکان ، دانش آموزان ، معلولان و نابینایان ، هنرمندان تدوین نمود. همچنین برنامه های آموزشی می تواند محدود به مکان موزه نباشد و می توان آنها رادر مدارس ، روستاها و مکان های دیگر اجرا نمود. هنرمندان می توانند با حمایت موزه تجربه های خود را در باب هنر در مکان های مختلف به اجرا بگذارند.

گام سوم موزه به مثابه یک مرکز فرهنگی هنری و توریستی : هنر معاصر و جلوه های متنوع و منحصر به فرد آن که از صافی ذهن خلاق هنرمند تراوش می کند همواره مورد توجه مردم و گردشگران بوده است ، قرار گیری موزه هنر معاصر در بلوار ساحلی و فضای سبز و زیبای اطراف آن فضای مناسبی جهت احداث باغ مجسمه و پارک هنرمندان است که می تواند توجه مردم و جوانان و گردشگران را به خود در فضایی خاص و منحصر به فرد جلب کند.