پیام بـمـناسبت انتشار 3هـزارمیـن شـماره فرهـنگ جـنوب:

دغـدغه ی وامـانده از یـک رسـالت سـترگ

کد خبر: ۲۲۲۴۱

تاریخ: ۱۲ دی ۱۳۹۳ - ۱۹:۰۵

لفته منصوری / فعال فرهنگی

یک مطبوعه ی تأثیر گذار در ساخت اجتماعی جامعه ی خوزستانی باید آشکارا دغدغه ی «حق طلبی» مردم داشته باشد. تغییر روابط از حالت سنتی مبتنی بر «حاکم و رعیت» به نوع جدید «دولت - ملت» باید یک فراز مهم در رهیافت مطبوعه ی متعهد معاصر قرار گیرد. به نظر می رسد مطبوعات در استان خوزستان به جای نقش ارتباطی که در خدمت ساختار قدرت است باید به نقش انتقادی که تضمین کننده مردم سالاری است، تغییر مسیر دهند.

بازنگری، بازخوانی و بازآفرینی نقش و جایگاه مطبوعات از «فرآیند ارتباطی» به «مکتب انتقادی» بر عهده ی روشنفکران این عرصه اجتماعی است.

به نظر من این «اضافه بار مسئولیت» نیست؛ بلکه دغدغه ی وامانده از یک رسالت سترگ است. رسالتی که تبار تاریخی مطبوعات ایرانی آن را به فراموشی سپرده است!

اهتمام ویژه به اخبار، پوشش جلسات مدیران، مصاحبه ها، تصاویر مشمئز کننده و گرافیک غلو آمیز حکایت از یک منازعه در چنبره بازتولید قدرت نوین سازمانی است! به هیچ وجه این جزء اعمال روشنفکرانه در ساخت اجتماعی جامعه ی انقلابی ما و به طریق اولی رسالت مطبوعاتی نمی گنجد.

جامعه ی اسلامی بر اساس مدل «ولایت فقیه» مبتنی بر اقتدار دینی مردم است. روزنامه نگاران به عنوان روشنفکران توزیع کننده در میانه ی روشنفکران تولید کننده و مصرف کننده نقش اساسی در صورت بندی دغدغه های جامعه دارند؛ جامعه ی ایرانی که از دیرباز پیوستگی عمیق و وثیقی بین جامعه و دین دارد.

پیشبرد این تحول و تجدد در اندیشه و عمل، بر عهده ی روشنفکران مطبوعاتی و نه سیاست مداران و تکنوکرات های سازمان های اقتدارگرا است!

تولد سه هزارمین شماره ی «فرهنگ جنوب» را تبریک می گویم و به پاس تمام زمان ها و مکان ها و امکان هایی که برای گفتگو و نزدیکی بین دو نهاد «سیاست» و «جامعه» ایفاء کرده، آن را می ستایم.

نقش این روزنامه را در محرومیت زدایی از روستاهای خوزستان و کشاندن مسئولان به متن زندگی مردم را ارج گذاشته و تقدیر می کنم. جایگاه «زیر ذره بین» این روزنامه در شکستن هژمونی «خبر رسمی» را به عنوان یک شاخص موفق ارزیابی کرده و  امتیاز می دهم.

سرمقاله های این روزنامه را به جهت آگاهی به وضع اجتماعی و جایگاه خود (و به قول مرحوم شریعتی جایگاه به معنای مکان و گاه به معنای زمان است) مهم دانسته و احترام می گذارم.

امید به آینده فرخنده ای دارم که «فرهنگ جنوب» به نوسازی نیروی انسانی در عرصه روزنامه نگاری اهتمام ویژه مبذول نماید و صفحات خود را از «موضوع محور» به «مسئله محور» تغییر دهد و در راه اصلاحات اجتماعی از کژتابی و کج فهمی نهراسد.