عضو هیات رئیسه اتاق ایران، سفره دل پرخون خود در اهواز را گشود

آیا ساختن ساختمانی برای 200 سال آینده اتاق جرم است؟!!

آیا مشارکت خواهی و تصمیم گیری جرم است؟ مقاومت کردن برای اینکه کار ساختمان متوقف نشود، جرم است؟ سماجت کردن در اینکه منابع ساختمان اتاق تامین شود، جرم است؟ و در مسیر منافع اقتصادی استان تبدیل به یک ساختمان با ارزش شود که برای 200 سال پاسخگوی نیاز بخش خصوص باشد، جرم است؟

کد خبر: ۲۳۳۸۲

تاریخ: ۱۶ اسفند ۱۳۹۳ - ۱۵:۲۵

در حوزه ساختمان اتاق آنچنان مشکل و موانع ایجاد کردند که اگر لازم شد من اسناد مکتوب آن را به شما نشان می دهم و کسانی که آن نامه ها را در بازدارندگی مراحل ساخت ساختمان اتاق نوشتند و بازدارندگی کردند تا ما ساختمانی را که باید با 5 تا6 میلیارد تمام می کردیم باید با 18 میلیارد تمام شود چه کسانی بودند و با چه انگیزه ای این کار را کردند.

کسانی که می گفتند دو طبقه ساختمان بسازیم و تمامش کنیم، چرا می خواهید 80 پارکینگ بسازید، چرا نگاه 200 ساله به آینده این ساختمان دارید.

پرونده پروانه ساختمان اتاق را گرفتند که بررسی کنند و آن را از بین بردند و ما با التماس از شهرداری صفحه به صفحه آن پرونده را کپی گرفتیم تا دوباره توانستیم پرونده پروانه ساختمان را تنظیم کنیم و بعد که درست کردیم و رفت قیمت گذاری شد، به امور مالی نامه نوشتند که پیگیری نکنید و با انداختن پرونده اخذ پروانه به سال جدید عوارض بیشتری را رو دست اتاق بازرگانی اهواز گذاشتند. یعنی هزینه از جیب اعضا اتاق!

ضمناً وقتیکه همه چیز برای اجرای کار ساختمان حاضر بود قیمت دلار زیر 1000 تومان بود و با مشکلاتی که ایجاد کردند و سبب تاخیر شدند عملاً قیمت دلار بالای 3500 - 600 تومان بود . به همین دلیل ساختمانی که باید با مبلغ 5 تا 6 میلیارد تومان تمام میشد به حدود 17تا 18 میلیارد خواهد رسید.

اما امروز هم می گویند آموزش را راه انداختیم. من را مواخذه می کردند که چرا گزارش تبلیغ روی  سایت اهواز گذاشتید، چه فخری بالاتر از این است که اتاق بازرگانی اهواز آموزش را تبلیغ می کند.

اگر این ضعف و نقص من بوده من می پذیرم اما مقداری را بگذارید به حساب حیاداری من اگر الان شما نمی پرسیدید و خودشان پرده دری نمی کردند من الان هم قصد نداشتم این مباحث را مطرح کنم.

من تصورم بر این بود که مسائلی که مربوط به درون خانواده است باید درون خانواده حل شود. اعتقاد داشتم ما این مسئله را مشکل اجتماعی نکنیم و آن را بیرون نیاوریم.

چه فرصت هایی بود که ما به علت متوقف شدن روی یک مسئله از دست داده ایم چقدر از ما انرژی گرفته شد که این مباحث بدیهی را جا بیندازیم و بگوئیم که سنگ اندازی نکنید و خیلی از جلسات هیئت رئیسه تشکیل می شود و تکرار مکررات می شود و حتی من گفتم تمام حدود و ثغورهیئت رئیسه را با شما تقسیم می کنم اما علی الرغم این تقسیم بازهم با فشارهای زیادی روبرو می شدم.

سرانجام 25سئوال ناشی از همین فشارها را در رابطه با حدود و ثغور اختیارات  تهیه کردم و به اتاق ایران نوشتم و مکاتبات همه اینها موجود است و جواب آنها را گرفتم و به هیئت رئیسه دادم اما عکس العمل هایی را دیدم که نمی خواهم ذهن شما را بیشتر از این آزرده کنم.

برای کار کردن بهانه نیاز نیست بلکه اراده لازم است. آیا مشارکت خواهی و تصمیم گیری جرم است؟ مقاومت کردن برای اینکه کار ساختمان متوقف نشود، جرم است؟ سماجت کردن در اینکه منابع ساختمان اتاق تامین شود، جرم است؟ و در مسیر منافع اقتصادی استان تبدیل به یک ساختمان با ارزش شود که برای 200 سال پاسخگوی نیاز بخش خصوص باشد، جرم است؟

یک مورد در کشور پیدا شود که این امکاناتی که در ساختمان اتاق بازرگانی اهواز لحاظ شده وجود داشته باشد، آیا فکر می کنید این خلق الساعه بوده است؟ خیر، سال ها زحمت کشیده شده است و کار شده است. این چه شیوه ای است که هر آنچه انجام شده و خوب بوده ما بودیم و هر آنچه انجام نشده از جای دیگر بوده است این همه دگرگونی برای چه بوده است.

هنوز هم نا گفته های زیادی دارم که نگفتم و نباید مسائل به بیرون سرایت کند. نوع نگاه به اتاق بازرگانی باید کمال گرایانه باشد. اینجا محل امین التجارها و وکیل التجارهاست. شرط اول در آن امانت داری است و لازمه آن صداقت و راستی است. مکاسفانه نوع نگاه به این جایگاه که محل امین التجارها و وکیل التجارهاست تححول خواهانه نیست! نگاهی مسموم کننده است، این همه واگرایی برای چیست. بعد ما انتظار داریم مدیران دولتی بیایند و صدای بخش خصوصی را بشنوند؟! و به راهکارهایی که از درون بخش خصوصی بیرون می آیند توجه کنند و در مسیر توسعه استان به کار ببندند، حاشا که این کار با این صورت انجام گیرد. وقتی از درون خانه صدای نا هماهنگ بیرون بیاید کار مفیدی انجام نخواهد شد.