با گزینه های مدیریت روابط عمومی مناطق نفتخیز جنوب آشنا شویم

کد خبر: ۲۳۵۶۰

تاریخ: ۲۷ اسفند ۱۳۹۳ - ۰۰:۳۵

شوشان : ارتباطات تخصصی، تعامل های سازنده و ایجاد رویه های همسو یکی از مهمترین نفش های روابط عمومیهای این روزها در استراتژیهای مدیریتی هر سازمانی است.

با خبر شدیم که پیر دیر روابط عمومی شرکت ملی مناطق نفت خیز در شرف نیل به افتخار بازنشستگی است، آقای رضایی زاده پرتلاش و خوش فکر نیز به سالیان مدیریت خود در سمت ریاست روابط عمومی نفت پایان میدهد و آنچه در اذهان دنیای رسانه و مطبوعات تبدیل به سوال میشود این است که مدیریت این شرکت بزرگ چه کسی را جایگزین ایشان در روابط عمومی خواهد کرد؟

پرواضح است که به دلیل نقش کلیدی نفت و منابع وسیعی که در اختیار دارد، روابط عمومی این شرکت همیشه توانسته مانور زیادی در این وادی ها بدهد و گاها بعنوان پیشرو نیز ایفای نقش کند. آنچه این روزها پراهمیت جلوه مینماید این است که چه معیاری میتواند در انتخاب رئیس بعدی روابط عمومی شرکت ملی مناطق نفت خیز اهمیت ویژه داشته باشد؟ نیم نگاهی که به ماجراهای اخیر در خصوص مسائل بسیار مهم زیست محیطی بیاندازیم متوجه میشویم که نقش فرهنگی این شرکت عریض و طویل و محوریتی که میتواند در مدیریت این مهم داشته باشد بر هیچکس پوشیده نیست.

همچنین چند گزینه جهت تصدی ریاست روابط عمومی شرکت ملی مناطق نفت خیز جنوب  در محافل مختلف مطرح شده که از بین آنها می توان به متولی ، مسئول واحد انتشارات روابط عمومی  مناطق نفت خیز جنوب ، شهریاری ، رئیس روابط عمومی شرکت بهره برداری نفت و گازکارون  همچنین شیروانی رئیس روابط عمومی شرکت بهره برداری نفت و گاز مارون اشاره کرد .

همچنین از جماره ،  مسئول روابط عمومی شرکت خدمات رفاهی مناطق نفت خیز جنوب نیز جزء گزینه ها نام برده میشود. ولی نامی که بیشتر اذهان را به تامل وا میدارد بهزاد صالح بیگی (کارشناش ارشد روابط عمومی، رئیس روابط اداری و ارتباطات برون سازمانی روابط عمومی، رئیس امور ایثارگران نفت، مشاور و نماینده تام الاختیار استاندار اسبق خوزستان در خانه ی مطبوعات، مدیر مسئول سابق هفته نامه ی افکار) است که علاوه بر رزومه پرمحتوای خود در زمینه روابط عمومی و رسانه، تجربه مدیریت اجرایی و ارتباطات وسیع برون سازمانی را نیز در کارنامه خود دارد و بدون شک میتواند گزینه ای مناسب جهت مدیریت روابط عمومی نفت با اهداف مطروحه در فوق و کاستن از تلاطم های موجود در روابط بین سازمانی باشد.