به بهانه حضور پدیده دوکوهه اندیمشک در لیگ کشتی فرنگی کشور/سال ۹۴ سال صید دوباره طلا

کد خبر: ۲۳۷۷۴

تاریخ: ۱۱ فروردين ۱۳۹۴ - ۱۳:۴۱

پدیده دوکوهه برای حمایت از فرزندان اندیمشک وارد کارزار مسابقات ورزشی شده است. عزم جدی این شرکت و البته سینا صنعت ایذه باید مورد پشتیبانی استانداری خوزستان و مسئولان رده بالا این دو شهر قرار گیرد تا باعث دلگرمی بیشتر بخش خصوصی برای سرمایه گذاری در ورزش استان شود.

علی دوستی- داریا نیوز:

۱-شهر اندیمشک از دیرباز مهد کشتی فرنگی کشور بوده است. هیچ علاقمندی دلاوری های کیانوش دارش،داریوش و سیاوش قلاوند ،راه خدا میرزاوند، غلامرضا قیطاسی ،پرویز زیدوند، آرش دوستی، مهدی هدایی،برادران قلاوند(اسفندیاری)،احسان کریمفر،رضا زیدوند،غلامرضا موسوی نیا و… را از یاد نبرده است. قهرمانانی که در دهه  ی هفتاد و دهه ی هشتاد تشک های کشتی را به جولانگاه های خود تبدیل کرده بودند.

امروز هم به یمن حضور این بزرگان نامداران کشتی بلدی همچون حبیب اله اخلاقی،سعید عبدولی،مجتبی کریمفر؛ عبدالمحمد پاپی، مهدی زیدوند، سامان و کرامت عبدولی،امین سوری و…. در آوردگاههای مختلف داخلی و بین المللی حضور می یابند و مایه افتخار هر ایرانی می شوند.

این شهر که حالا نام قهرمانی جهان را با خود یدک میکشد در لیگ برتر کشتی دوباره حضور پیدا کرده است تا از عنوان خود دفاع کند. اندیمشک که سال گذشته با قهرمانی در لیگ کشور به مسابقات لیگ باشگاههای جهانی راه یافت و قهرمان جهان شد این بار با حمایت شرکت فنی و مهندسی پدیده دوکوهه آمده است تا دوباره در جهان آقایی کند.

اعلام آمادگی تیم پدیده دوکوهه اندیمشک برای حضور در لیگ برتر موجی از خوشحالی را نزد مردم اندیمشک بوجود آورده است. مردمی که ۸ سال در دفاع مقدس جانانه از خاکشان دفاع کردند تنها دلخوشی شان این تیم است. تیمی که با درایت مدیرانش، بومی و استخوان دار بسته شده و می رود تا بار دیگر فریاد مردم اندیمشک در جهان شود.

بی تردید دفاع از عنوان قهرمانی جهان کمترین خواسته مردم اندیمشک از تیم پدیده دوکوهه است. مردمی که عاشقانه قهرمانان خود را دوست دارند و با قرآن آنها را بدرقه می کنند، منتظرند باز هم دلاوری فرزندان خود را از قاب جادویی به تماشا بنشینند.

به اسامی زیر نگاهی بیندازید:

عبدالمحمد پاپی،سامان عبدولی،مهدی زیدوند،رسول گرمسیری،سعید عبدولی،فرشاد رستمی کیا،مهدیی هدایی،مجتبی کریمفر، داود گیل نیرنگ، مسعود نعمت چگانی ، مهرزاد و مهرداد اسفندیاری،فرزاد ایمانعلی زاده،اسکندر عیسوند .حسین قلاوند،مصطفی حبیب زاده و آرش دوستی.

بنظر شما نام این قهرمانان و مربیان لرزه بر تن کشتی ایران نمی اندازد؟ قضاوت با شما…

۲-اصالت تصمیم پدید دوکوهه،ضامن موفقیت کشتی اندیمشک در جهان

امروزه بخش خصوصی کمتر رغبیت به سرمایه گذاری در ورزشی غیر از فوتبال را دارد. شاید همین رغبت کم باعث شده است فقط ۴ تیم در لیگ کشتی فرنگی کشور ثبت نام کنند.۴ تیمی را که سوای نتیجه باید از حالا قهرمان دانست. شجاعت،جسارت،حمایت از قهرمانان و اصالت تصمیم به حضور ، خود دلیلی بر پیروزی آنها است.

رقابت دو تیم از خوزستان و دو تیم از تهران آن هم با حضور مدعیان شماره یک کشتی کشور بی شک تنور لیگ را داغ داغ خواهد کرد.

اما در بین این چهار مدعی، حضور شرکت فنی و مهندسی پدیده دوکوهه داستانی دگر دارد.

تیمداری بیمه رازی و دانشگاه نور پیام تهران -که خود غول هایی در اقتصاد ایران هستند -را باید به فال نیک گرفت.اما حضور یک شرکت خصوصی باید مورد توجه ویژه ای قرار بگیرد.

داستان حضور پدیده دو کوهه بی شباهت به داستان جان استفن دونده سرشناس نیست. در سال ۱۹۶۸ مسابقات المپیک در شهر مکزیکوسیتی برگزار شد. در آن سال مسابقه‌ی دوی ماراتُن یکی از شگفت‌انگیزترین مسابقات دو در جهان بود. به‌طوری که این مسابقه به طور مستقیم در هر ۵ قاره جهان پخش می‌شود. کیلومتر آخر مسابقه بود. رقابت نفس‌گیر شده بود و دونده شماره… چند قدمی جلوتر از بقیه بود. دونده‌ها تلاش می‌کردند تا زودتر به خط پایان برسند و بالاخره دونده شماره… نوار خط پایان را پاره کرد و استادیوم سراپا تشویق شد.

دونده‌های بعدی یکی‌ یکی از خط پایان گذشتند.در طول مسابقه دوربین‌ها بارها نفراتی را نشان داد که دویدند، از ادامه‌ی مسابقه منصرف شدند و از مسیر مسابقه بیرون آمدند. به نظر می‌رسید که آخرین نفر هم از خط پایان رد شده است.

داوران و مسئولین برگزاری می‌روند تا علائم مربوط به مسابقه ماراتن و خط پایان را جمع‌آوری کنند.اما… بلندگوی استادیوم به داوران اعلام می‌کند که خط پایان را ترک نکنند! گزارش رسیده که هنوز یک دونده دیگر باقی مانده.

همه سر جای خود برمی‌گردند و انتظار رسیدن نفر آخر را می‌کشند.

دوربین‌های مستقر در طول جاده تصویر او را به استادیوم مخابره می‌کنند. از روی شماره پیراهنش اسم او را می‌یابند. «جان استفن آکواری» است؛ دونده‌ی سیاه‌پوست اهل تانزانیا، که ظاهراً برایش مشکلی پیش آمده، لنگ می‌زد و پایش بانداژ شده بود. ۲۰ کیلومتر تا خط پایان فاصله داشت و احتمال این‌که از ادامه‌ی مسیر منصرف شود، زیاد بود. احساس درد در چهره‌اش نمایان بود، لنگ‌لنگان و آرام می‌آمد.

خبرنگاران بخش‌های مختلف وارد استادیوم شده‌اند و جمعیت هم به جای این‌که کم شود، زیادتر می‌شود! جان استفن با دست‌های گره‌کرده و بعد از گذشت مدتی طولانی، به استادیوم نزدیک می‌شود، با ورود او جمعیت از جا بر می‌خیزد، و بعد موجی از کف‌زدن حرکت می‌کند و تمام استادیوم را فرا می‌گیرد. نزدیک و نزدیک‌تر می‌شود و از خط پایان می‌گذرد… او که دیگر توان ایستادن ندارد، می‌افتد. آن شب مکزیکوسیتی و شاید تمام جهان، از شوق حماسه جان استفن، تا صبح نخوابید. جهانیان از او درس بزرگی آموختند و آن «اصالتِ حرکت، مستقل از نتیجه» بود.

او تصمیم گرفته بود که این مسیر را طی کند، اصالت تصمیم او و استقامتش در اجرای تصمیمش باعث شد تا جهانیان به ارزش جدیدی توجه کنند، ارزشی که احترامی تحسین‌برانگیز به دنبال داشت. فردای مسابقه مشخص شد که جان از همان شروع مسابقه به زمین خورده و به شدت آسیب دیده بود! او در پاسخ‌گویی به سؤال خبرنگاری که پرسیده بود، چرا با آن وضع و در حالی که نفر آخر بودید از ادامه مسابقه منصرف نشدید؟ گفت: «مردم کشورم مرا ۵۰۰۰ مایل تا مکزیکوسیتی نفرستاده‌اند که فقط مسابقه را شروع کنم، مرا فرستاده‌اند که آن را به پایان برسانم». او به اثبات رساند که یک اراده قوی بر همه‌چیز حتی بر زمان غالب می‌آید.

اراده قوی تیم پدیده دوکوهه برای حضور در لیگ کشتی بر همه چیز غالب است. بی شک پدیده را باید از حالا قهرمان دانست. هر چند کشتی اندیمشک مانند جان آخر نخواهد شد ولی عدم حمایت بخش خصوصی می توانست همان بلایی که در ابتدا مسابقه بر سر جان آمد و او مصدوم شد، بر سر تیم موفق اندیمشک نیز بیاورد تا جایی که در لیگ هم تیمی به اسم اندیمشک حضور نداشته باشد.

حمایت شرکت فنی و مهندسی پدیده دوکوهه از کشتی اندیمشک، حمایت از یک شهر و یک استان است. حمایت از ورزشکاران و دلیر مردان کشتی اندیمشک است. حمایت از اراده قوی یک تیم است. اراده ای که می خواهد دوباره صیاد طلای کشتی جهان باشد.

پدیده دوکوهه با اصالت تصمیمش و با توجه به ارزشی که برای مردم اندیمشک قائل بوده است جلو آمده و قطعا مردم قدر این حرکت را می دانند و به احترام مدیران این شرکت کف میزنند و هورا می کشند.

ای کاش مسئولان نیز قدر این «اصالتِ حرکت» را بدانند و حرکتی در خور نام این شهر از خود نشان دهند. والسلام