دلایل محبوبیت یک مدیرعامل چیست؟

تولید نیشکر از رکود تا پویایی

صادقی مدیری است که مشکل خوزستان را در اشتغال می داند و معتقد است اگر مشکل اشتغال در استان حل شود بسیاری از مشکلات حل خواهند شد.

کد خبر: ۲۴۲۳۶

تاریخ: ۳۰ فروردين ۱۳۹۴ - ۱۷:۵۸

شرکت توسعه نیشکر و صنایع جانبی طی دو دهه سابقه در مناسبات بازرگانی و کشاورزی، تاکنون با فراز و نشیب های متعددی روبرو بوده است. با توجه به وضعیتی که این شرکت در تمام سالهای پیش روی خود داشت و گاهی انحلال آن مطرح می شد،قطعا هنگامی که سکان داری این شرکت را با بیش از 17 هزار نیروی کار به وی پیشنهاد شد او می دانست روزهای سختی در پیش دارد.

کارگر و کارمند می گویند او مرد تحول است. آنها از مدیر عامل شرکتی سخن می گویند که بیش از 40درصد شکر تولیدی کشور برعهده او و زیر مجموعه اش است. آنها از حُسن مدیری سخن می گویند که شرکتش تولید کننده یک محصول مهم و استراتژیک است و با پشت کاری که از خود نشان داده توانسته این شرکت را از ورشکستگی نجات دهد. او کسی نیست جز نسیم صادقی مدیر عامل شرکت توسعه نیشکر و صنایع جانبی که شرکت متبوعش 7 مجموعه بزرگ کشت و صنعت و چندین شرکت جانبی را مدیریت می کند.او شانزده سال است که در هیئت مدیره شرکت حضور دارد و پنج سالی است که مدیرعامل شرکت شده است.

صادقی با اعتقاد بر اینکه سکان دار اصلی شرکت توسعه نیشکر همه پرسنل آن هستند، آستین را بالا زد و با حضور در مزارع نیشکر و بررسی وضعیت کارخانه ها و چالش هایی که پیش روی آن شرکت بود سعی کرد تا با پشتکار معاونین و مدیرانش، ضعف ها را به نقاط قوت تبدیل کند چرا که به سبب نیاز روز افزون کشور به شکر و جلوگیرى از واردات بی رویه این محصول پر مصرف، لازم بود، که توسعه نیشکر جان دوباره ای بگیرد.

صادقی با توجه به شناختی که از مزارع نیشکر و کارخانجات شرکت داشت باعث شد تا رکوردهای تولیدی در شرکت توسعه نیشکر هر سال شکسته شوند و در ظرف مدت چهار سال تولید در آن شرکت سه برابر شود. مدیری که اعتقاد دارد کار تحقیقاتی باید در هر شرایطی انجام گیرد و حمایت قاطع خود را از هر نوع کار تحقیقاتی بارها اعلام کرده و معتقد است من برای کار تحقیقاتی چک سفید امضاء می دهم.

او پیشرفت و تولید را مرهون زحمات همه کارکنان شرکت از بالاترین تا پایین ترین سمت ها می داند و معتقد است آنچه سرمایه شرکت توسعه نیشکر را تشکیل می دهد نیروی انسانی آن است که باید به صورت جدی به آنها توجه شود چرا که به اعتقاد وی این نیروی انسانی است که باعث تحول می شود. وی از معدود مدیرانی است که اعتقاد به کادر سازی و تربیت مدیران جوان دارد تا آن ها بتوانند در آینده این مسیر رو به رشد را ادامه دهند. وی در سخنان اخیرش در جمع مدیران ارشد توسعه نیشکر گفت تنها چیزی که ما را از کارگران جدا می کند یک کاغذ A4 20 تومانی است که حکم ما روی آن نوشته شده پس چه جای غرور است.

نسیم صادقی مدیری است که مشکل خوزستان را در اشتغال می داند و معتقد است اگر مشکل اشتغال در استان خوزستان حل شود بسیاری از مشکلات استان حل خواهند شد.

وی از نگاه تعاملی در همه مسائل سخن گفت و افزود اگر چه می داند ایجاد صنعت در هر منطقه ای عوارضی را هم دارد با این وجود خواهان هرگونه رفع عوارض احتمالی صنعت نیشکر در استان شد و و به مدیران خود توصیه کرد سخن منتقدان را بشنویم و از راهکارهای ارائه شده توسط آنها در صورتی که علمی و قابل اجرا باشد استفاده کنیم.

وی همچنین از فضای مناسبی که استاندار خوزستان در استان ایجاد کرده و از رهنمودهای خوب آیت الله جزایری و از تلاش های مسئولین استان به عنوان زمینه ساز تولید تاریخی 506 هزار تن شکر در توسعه نیشکر یاد کرد.

به هر حال شیوه مدیریتی که صادقی اتخاذ کرد از این جهت مهم است که منجر به افزایش تولید 3 تا چهار برابری این شرکت شد و در طول این سال ها باعث شد حتی یک روز حقوق پرسنل به تاخیر نیفتد.

صادقی تنها دغدغه تولید و فروش محصول شکر را نداشت بلکه بحث های تنظیم بازار شکر، کاهش واردات، ایجاد زیرساخت های جدید، انجام پروژه های تحقیقاتی، توجه به نیروی انسانی، حفظ محیط زیست و تعامل با همه حوزه ها را در کنار اهداف تعیین شده قبلی همواره دنبال می کرد.

به هر حال با توجه به اینکه در حال حاضر توسعه نیشکر از وضعیت نسبتا مناسبی برخوردار است و موفق شده است کاملا و بدون کمک و تنها با اتکا به درآمد خود به خوبی اداره شود. آیا می توان امیدوار بود که دولت بیش از پیش از این صنعت جهت افزایش سرمایه گذاری در حوزه صنایع تبدیلی و تاثیرگذار حمایت کند؟

از سوی دیگر جا دارد مسئولین استانی دلایل موفقیت صادقی را جویا شوند و از دست یافتن به محبوبیت بین پرسنل و تولید چند برابری و حرکت از ورشکستگی به پویایی را در این مدیر پیدا کنند، مدیری که به سختی می توان در جمع به مدیرعاملی او بر یک مجموعه 20 هزار نفری پی برد، این وضعیت در شرایطی است که هنوز کشت و صنعت های نیشکری کارون و هفت تپه از پرداخت حقوق خود عاجز هستند.