کارگران خوزستانی، شایسته داشتن نماینده ای پیگیر و توانمند در مجلس هستند

کد خبر: ۲۵۵۷۹

تاریخ: ۱۶ تير ۱۳۹۴ - ۱۹:۵۷

رامین ناصح

دبیرکل کانون آینده نگری ایران گفت: کارگران خوزستانی، چه در حوزه نفت و گاز چه در حوزه پتروشیمی، چه در حوزه کشاورزی و غیره و غیره، مولّد بخش عمده ای از درآمد و ثروت و امکانات رفاه ملت ایران به شمار می روند و با وجود این نقش آفرینی بی بدیل خود، با بسیاری مشکلات وخیم و جانکاه دست و پنجه نرم می کنند و جهت پیگیری و تحقق حقوق انسانی و مطالبات خود، نیازمند و شایسته ی داشتن نماینده یا نمایندگانی پیگیر و توانمند در مجلس هستند.

"رامین ناصح" در گفتگو با "خبرنامه انجمن رهپویان مهرو مدارا" با بیان این مطلب افزود: با ویژگی هایی که ساختار اقتصادی و سیاسی کشور و استان ما دارد، راهیابی به شوراهای شهر و بخصوص مجلس شورای اسلامی، بدون حمایت سرمایه داران و پشتوانه قدرتمند مالی، دشوار و دور از دسترس است. بدین دلیل است که معمولا اغلب نمایندگان انتخابی، باور راسخ و عملکرد مطلوبی در جهت تحقق عدالت اجتماعی و حقوق کارگران، کارمندان، معلمان و اقشار محروم ندارند؛ اغلب راهیافتگان به مجلس، ترجیح می دهند و برایشان چنین می صرفد که از منافع کارفرمایان و سرمایه داران بزرگ حمایت کنند؛ نه کارگران ضعیف و بی پشتوانه. و امروز متأسفانه نگاه اغلب مسئولین اجرایی و تقنینی به سوی خصوصی سازی است که می تواند شکاف طبقاتی فعلی را ژرفتر و عمیقتر کند و پیامدهای طبیعی این معضل را، همچون رشد آسیبهای اجتماعی، بویژه فحشا، اعتیاد و خودکشی در دو قشر بسیار فقیر و بسیار مرفه به دنبال داشته باشد.

این تحلیلگر مسائل اجتماعی بیان داشت: مسئله لطمات جسمی و رنجهای سهمگینی که کارگران از آلودگی هوا در خوزستان متحمل می شوند، کمتر مورد بحث و توجه دولتمردان و نمایندگان مجلس قرار گرفته است و این مسئله ابهامات قانونی نیز دارد. آسیبهای فیزیولوژیک مختلفی متأثر از پدیده ریزگردها، گریبان کارگران را می گیرد؛ زیرا فعالیت بدنی شدید، و اغلب در فضای باز، باعث می شود ریه ها مقدار بیشتری از گرد و غبار را جذب کنند. و اوضاع زیست محیطی استان، انواع و اقسام بیماریهای تنفسی و قلبی و عروقی و... را برای کارگران به وجود آورده است که در کنار هزینه های سنگین درمان، زیستِ توأم با آسایش را از بسیاری خانوارها گرفته است.

به گفته ناصح: در شرایط اقتصادی کنونی و با وجود تورم و هزینه های بسیار سنگین زندگی، حقوق دریافتی اکثریت عظیمی از کارگران خوزستانی، کفاف یک زندگی آبرومند با امکانات حداقلی را نمی دهد؛ چه رسد که بسیاری کارفرمایان، همین حقوق ناچیز را هم با تأخیرِ چندین و چند ماهه پرداخت می کنند؛ و کسی را یارای مقابله با این کارفرمایان زورگو و بانفوذ نیست؛ و صدای اعتراض جامعه کارگری در چنین شرایطی، کمتر به گوش می رسد یا مورد توجه قرار می گیرد. از این جهت، ضرورت وجود نمایندگان شجاع و پیگیرِ حقوق و مطالبات کارگری، بسیار مهم تلقی می شود.

این پژوهشگر تاریخ اسلام در ادامه افزود: این روزها در حال و هوای میلاد سید عارفان، امام حسن مجتبی هستیم. ایشان در خطبه خلافت خود فرمودند که «اقویای شما نزد من ضعیف هستند؛ تا زمانی که حق مظلوم را از آنها بستانم. و ضعیفان و مستضعفان شما نزد من قوی هستند؛‌ تا زمانی که حق و حقوق واقعیشان را به آنها برگردانم.» ما نیازمند دولتمردان و نمایندگانی با چنین روحیه ای هستیم. یک مقام حکومتی با روحیه معنوی و اندیشه دینی، از نقض حقوق کارگران می ترسد، نه از گردن کلفتی سرمایه داران. آه کارگر و خانواده محروم او، دلش را به درد می آورد، نه استرس اقداماتی که باندهای قدرت و ثروت ممکن است علیه وی انجام دهند. طبق سیره امام حسن و پدر بزرگوارشان و دیگر پیشوایان آیین آسمانی ما، یک مسلمان واقعی و مسئول، در برابر کارگری که حقوقش نقض شده، خود را ضعیف و بدهکار می داند، و در برابر قدرتمند و سرمایه داری که حقوق ضعفا را نقض می کند، خود را قوی و طلبکار می داند. و آرام نمی گیرد تا زمانی که حق به حق دار برگردد.

به گفته ناصح: جنگهای حضرت علی، قیامهای امام حسین و سادات حسنی و زیدی، در کنار بُعد معنوی، بُعد پررنگ عدالتخواهی و ظلم ستیزی داشته است. امروز ولی با تعبیر هرمنوتیک از مسئله «جهاد»، به شکل و شیوه های جدید آن، به ویژه «مبارزات پارلمانی» و رقابتهای انتخاباتی مسالمت آمیز و نسبتا کم هزینه نیازمندیم. انتخابات مجلس فرصت خوبی است که کارگران و عدالتخواهان و انساندوستان، شانس خود را برای فرستادن مدافعان حقوق اقشار فرودست، به مجلس امتحان کنند و با قدرت و صلابت در این عرصه وارد شوند؛ و حمایت قاطع روشنفکران و طبقه متوسط را با خود خواهند داشت، و هر چند در کوتاه مدت قرین پیروزی نباشند؛ اما دست کم فرصتی طلایی است که مشکلات و تلخکامی های قشر کارگر را در سطحی وسیع مطرح و پیگیری نمایند. و همچنین بستری می شود که «مشارکت توده وار» اقشار فرودست در تعیین سرنوشت خود، به «مشارکت نهادمند» تبدیل شود.