آیاسوریه افغانستانی برای روسیه است؟!

کد خبر: ۲۷۶۰۸

تاریخ: ۲۱ آبان ۱۳۹۴ - ۲۱:۲۳

بدنبال دخالت نظامی صریح روسیه به سوریه محللان سیاسی داخلی و خارجی تفسیرات زیادی در این باره از خود بر جا ی گذاشتند .یکی از موضوعاتی که دستمایه قلم فرسائی نویسندگان گردید ،اهداف روس از این حرکت استراتژیک بود که اینجانب در مقاله قبلی خود (در شماره 2463مورخ 28/7/94 روز نامه عصرکارون) تحت عنوان "دخالت روسیه در سوریه اهداف ،استراتژیها" به این امر پرداختم .در آن مقاله ضمن برشمردن اهداف احتمالی آن حضور ، مهمترین هدف را تامین مصالح آن کشور از جمله حفظ پایگاه نظامی طرطوس و همچنین اعاده حیثیت اتحاد [جماهیر شوروی بعنوان قطب دوم در جهان برابر آمریکا و متحدانش بود .

پیش بینی اینجانب در آن باره تخلی روسیه از متحدخود بشار اسد و در صورت تامین منافع و مصالحه با غرب خواهد بود والبته قضاوت در این باره را به آینده واگذار نمودم ،اما سوالی که خود را مطرح می کند شکست احتمالی این ابر قدرت در سوریه وتکرار تاریخ حضور نظامی اتحاد جماهیر شوروی در افعانستان و شکست مفتضحانه در آن کشوراست  .

لهذا سعی بر آن است تا مقایسه ای هر چند نا برابر از وضعیت اتحادجماهیر شوروی دیروزو روسیه «پوتین» امروز بعمل آید .از نظر نظامی،ارتش سرخ شوروی پس از پایان جنگ جهانی دوم قدرت مند ترین ارتش جهان بحساب می آمد.قدرت زرهی ان لرزه بر اندام کشورهای غربی انداخت .با این وجودبکارگیری سیاست باز دارندگی و قدرت اتمی آمریکا در برابر شوروی باعث تعدیل قدرت طلبی آن ابر قدرت گردید .چنانچه تاریخ را ورق بزنیم ،کشور ما نیز به نوعی قربانی این قدرت طلبی و استقلال آن مدیون دو قطبی بودن جهان بود . به شهادت تاریخ ودر واقع جنگ سرد با اولتیماتوم صریح رییس جمهوری امریکا به شوروی جهت خروج و پایان اشغال ایران شروع شد (ترومن 21مارس 1946).شوروی از نظر اقتصادی و با وجود ناکار آمدی ساختار ،یکی از بزرگترین قدرتهای اقتصادی و علمی تکنو لوژیکی انروزجهان بود .با چنین احوالی در پایان دهه هفتاد میلادی در حالی که آمریکا خسته از جنگ ویتنام وزیر سایه سنگین افکار عمومی ( جنگ ویتنام  ) مشتاق برقرار ی روابط باشرق بود .

شوروی با قدرت عظیم نظامی و اقتصاد ی و با هدف ظاهری حمایت از هم پیمان افغانی خود و در واقع ترس از  محاصره شدن از سمت جنوب در تاریخ 3 دی 1358 ( 24 دسامبر 1979 ) به فرمان برژنف به افغانستان یورش برد و 9 سال بعد در تاریخ 25 اردیبهشت 1367 ( 15میلادی 1988 ) با فرمان گورباچف آخرین رهبر این کشور بدون هیچ دستاوردی از خاک افغانستان خارج شد .

در طول این 9 سال ارتش به ظاهر قدرتمند شوروی ضربات سنگینی از مجاهدان افغانی که تحت حمایت آمریکا و غرب از طرفی و کشور های اسلامی از طرف دیگر بودند متحمل شد. اتحاد مجاهدان و اقوام همچنین فشار افکار عمومی جهان چنان قدرتی ایجاد کرد که عاقبت ماشین نظامی شوروی را نا کار کرد .

عربستان سعودی توانست با عقیده "جنگ علیه کفر" و امریکا با عقیده"خدا با شماست "و دادن امکانات نظامی و استخباراتی مجاهدان را بر علیه ارتش سرخ تجهیز نمایند. شکست شوروی محصول اتحاد و همبستگی مجاهدان افغانی از همه قومیتها و داوطلبان مسلمان و عرب وحمایت همه جانبه لجستیکی ،اطلاعاتی ،نظامی امریکاازطرفی وکمکهای مالی کشورهای عربستان وقطرهمچنین ایران وپاکستان ازطرف دیگربود .اما این اتحاد بر علیه آمریکا و ناتو در عراق و افغانستان بدلایلی که در ذیل می آید بعمل نیامد :

- پس از شکست طالبان مردم افغانستان چندین سال جنگ و خونریزی را تجربه کرده و خسته بودند این قصه در مورد عراق نیز صادق بود .

- ظلم وستم طالبان همچنین صدام حسین باعث شد که مردم عراق و افغانستان آزادی عمل بیشتری را با ورود آمریکا احساس کنند .

- آمریکا توانسته بود تا اندازه ای افکار عمومی را با خود همراه نماید .

- کشور قدرتمندی در آن زمان از مقاومت این دو کشور حمایت نکرد .

- در افغانستان دولت جدید ( موقت) توانست از حمایت احزاب و گروهها ی مختلف بهرهمندشود، تا جائی که حتی با طالبان نیز به گفتگو نشست .

- در عراق قسمت اعظم مقاومت توسط سنی ها و حزب بحث رهبری می شد و مقاومت شیعیان بدلیل تفرقه طایفه ای و مذهبی حاضر به اتحاد با سایرگروههانبود .

به همین جهت اتحاد منسجمی ازگروههای مقاومت بر علیه اشغال عراق توسط آمریکا و متحدانش صورت نگرفت .حال با این مقدمه اوضاع جاری کشور سوریه و دخالت نظامی روسیه را بررسی میکنم :روسیه از نظر اقتصادی و قدرت  نظامی بحدوتوانایی شوروی سابق نمی رسد، همچنین سالهاست که در حالت غیر منفعل بسر می برد ،اما وضعیت هرج و مرج در سوریه این فرصت را به روسیه داد تا در کنار جمهوری اسلامی ایران بتواند عرضه اندام کند .درسوریه همکنون سه گروه کلی:

ارتش ازاد  ( نماینده غرب و کشورهای عربی )

داعش وجبهه النصره ( که خود نیز با هم در گیرند ) نظام بشار اسد ( که مورد حمایت ایران و روسیه ) در حال جنگ با یکدیگر ند . لازمه شکست روسیه اتحاد داعش و ارتش آزاد  و جبهه النصره است که این امر غیر ممکن می باشد . چنانچه روسیه بتواند داعش را از میان بردارد (بر اساس اهدافی که تعیین کرد ) قدرت ارتش ازاد مضاعف گشته و بدلیل بومی و وطنی بودن هوا خواهان آن شکست روسیه محتمل خواهد بود .

- چنانچه این جنگ به درازا بکشد فشار افکار عمومی چه در داخل و چه در خارج بر علیه پوتین بیشتر می شود . سربازان روسی نیز انگیزه جنگ را از دست خواهند داد . طول دادن جنگ تا انتخابات ریاست جمهوری آمریکا امکان پیروزی جمهوری خواهان را بیشتر می نماید و چناچه حزب جمهوری خواه آمریکا بر سر کار آید امکان دخالت نظامی آمریکا به حداکثر خواهد رسید  .به همین منظور تکهن می شود پایان دادن به جنگ سوریه قبل از انتخابات ریاست جمهوری از دو حالت خارج نخواهد بود .

- حالت اول : جمهوری اسلامی ایران و رزمندگان حزب ا... تمام قد  در این جنگ حاضر شوند و به مصداق مثل معروف « کسی نخارد پشت من جز ناخن انگشت من »عمل نمایند که با روحیه شهادت طلبی که رزمندگان دارند این کار دور از انتظارنیست .نیزبا توجه به اینکه این جنگ برای ما عقیدتی است لذا به منظور تامین مصالح سوریه و رفاه مردم آن بر سر میز مذاکره خواهیم رفت، حضور روسیه صرفا برای ما فقط پشتیبانی سیاسی خواهد بود و بایستی از این فرصت نهایت استفاده را برد .

- حالت دوم : همراستایی مصالح روسیه با غرب و متحدانش باعث تعامل و دور زدن ما خواهد بود و چنانچه در مقاله سابق ذکر شد تاریخ روسیه از این بازیها زیاد دارد ،یعنی حفظ اسد برای روسهاملاک نیست ، مهم مصالح روسیه است . که این خود نیز شکستی برای ان کشور تلقی خواهد شد .در پایان این نکته را اضافه می نمایم که ایجاد تفکر "جنگ علیه کفر "توسط عربستان سعودی همانطور که در جنگ افغانستان صورت گرفت در سوریه کار ساز نیست و ال سعود خود گرفتار این تفکردر خاک خود هستند . لذا روسیه زمانی سر بلند از این جنگ بیرون خواهد رفت که بتواند

پشتیبانی جمهوری اسلامی ایران و رزمندگان حزب ا.. را داشته باشد .رزاق سیاحی

............................................................................................................................................................................................

- سیاست خارجی ایران در دوران پهلوی (1357-1300) عبدالرضا هوشنگ مهدوی نشررپیکان از صفحه 107تا 126

-انقلاب ایران وبازتاب جهانی ان-جان.ال.اسپوزیتو،ترجمه دکترمحسن مدیرشانه چی،نشرباز(مرکزبازشناسی اسلام وایران)صفحه191تا215

-گونه شناسی جنبشهای اسلامی درقرن20،دکترسیدمحمدموسوی انتشارات دانشگاه پیام نورصفحه96تا138