در نشست معرفی آثار اسدالله اسدی مطرح شد؛

اخلاق مداری راز جاودانگی اسدی

اسدی گفت: در پرده دوم توانستم 1 هزار و 350 اسم ایرانی را از شاهنامه استخراج کردم. باور دارم مردم ایران برای نامگذاری فرزندان خود از این نام ها استقبال می کنند و فکر می کنم تا کنون این کار صورت نگرفته باشد. پرده سوم نیز نموداری است به صورت ریاضی از سلسله پادشاهان ایران از ابتدای دوره اساطیری تا کنون. مجموعه غزلیات فارسی را نیز هنوز به چاپ نرساندم و مجموعه اشعار لری به صورت غزل و مثنوی دو بیتی نیز آماده چاپ هستند.

کد خبر: ۲۷۷۲۰

تاریخ: ۲۵ آبان ۱۳۹۴ - ۱۰:۲۱

قاسم منصور آل‌کثیر: اسدالله اسدی از نویسندگان بختیاری است که تا کنون سه کتاب در حوزه ادبیات شعر و فرهنگ بختیاری را به چاپ رسانده و اخیرا مراسم معرفی آثار وی توسط شبکه تخصصی میراث فرهنگی با همکاری انجمن ادبی فرهنگی بلازه در اداره کل فرهنگ و ارشاد خوزستان برگذار شد.

شبکه تخصصی میراث فرهنگی در نظر دارد هر هفته به معرفی آثار نویسندگان بومی بپردازد که مراسم معرفی آثار اسدی نخستین جلسه از سلسله نشست های معرفی آثار نویسندگان است با حضور برخی هنرمندان و منتقدان ادبی بود که با استقبال هنرمندان مواجه شد.

در ابتدای نشست اسدی به معرفی آثار خود پرداخت و گفت: ذوق شاعری را از مادرم به ارث بردم. چون ایشان با سواد بودند و شعر می گفتند. در سال 1353 بعد از اینکه دیپلم را گرفتم در دانشگاه اراک در رشته ریاضیات مهض قبول شدم و تحصیلات دانشگاهی را در این رشته ادامه دادم.

وی افزود: سرودن شعر را از دوران دانش آموزی و دانشجویی شروع کردم ولی به صورت جدی در دهه 60 شروع به سرودن شعر کردم. در دهه های 70 و 80 تقریبا فعالیتم در این حوزه بیشتر شد و اولین کتابم با نام "تکه های ماه" در سال 1377 به چاپ رسید که در زمینه شعر سپید بود.

دومین اثرم نیز با عنوان "منظومه منگشت" که منظومه کوچکی درباره فرهنگ و تاریخ فرهنگ بختیاری بود چاپ شد. کتاب سوم با عنوان "ضمضمه های مادری" در سال 1386 چاپ شد که در سه پرده است.

این نویسنده همچنین یادآور شد: کتاب های آماده چاپ نیز در دست آماده شدن دارم. یکی از این کتاب ها، خلاصه و برداشت خودم از اساطیر شاهنامه است در سه پرده که در قسمت اول خلاصه ای از دوران اساطیری شاهنامه است و در حد بضاعت خودم نظرم را به صورت نثر اعلام کردم.

*پیوستن روح انسان به هنر، راز جاودانگی

یونس شفیعی نیز به عنوان مجری برنامه و عضو انجمن بلازه در خصوص فعالیت های ادبی اسدی گفت: یکی از رازهای ماندگاری نام انسان در تاریخ پیوستن روح انسان به هنر است. هنر از اول نزد ایرانیان بوده همه می دانیم سند ملی ما شاهنامه است و به صورت هنر کلامی سروده شده است. می بینیم که بعد از هزاران سال همچنان روح ایرانی در آثار ما است همچون کاری که اقای اسدی برای نام های ایرانی از شاهنامه انجام داده است.

شفیعی یادآور شد: کوشندگان فرهنگی که اسدی یکی از آنها است به عنوان میراث معنوی ما به شمار می روند. ما گرد هم آمدیم که از جناب اسدی که باعث شد سه دهه را برای فرهنگ ما تلاش داشته باشید را تجلیل کنیم.

وی یادآور شد: ارج نهادت به قومیت ها و فرهنگ ها که میراث فرهنگی ما است می تواند ما را در برابر هجوم فرهنگ بیگانه بیمه کند. در این نشست کارنامه استاد اسدی را ورق زدیم و برای ترویج و معرفی تالیف ایشان تلاش می کنیم. یکی از دلایلی که باعث شد ایشان را معرفی کنیم به این منظور بود که ایشان هم هنر شاعری را دارد و هم شخصیت شان اخلاقی و هنری است و توانسته خلقیات خصوصی و هنری اش را یکی کند. متاسفانه برخی هنر شاعر بودن را دارند اما شخصیت هنری ندارند.

عضو انجمن بلازه افزود: امسال در نظر داریم خروجی خوبی داشته باشیم تا نتیجه آن را در تجدید چاپ این کتاب ها در سال جدید باشیم. متاسفانه ادبیات ما سیاست زده شده است و ما می خواهیم این تابو را از محافل ادبی بشکنیم.

*ناآشنا برای دهه 70

مجید کیوانی مدیرعامل شبکه تخصصی انجمن های میراث فرهنگی به عنوان دبیر نشست گفت: ما شعرای بزرگی داریم که متاسفانه نسل های جدید مثل دهه 70 آنها را نمی شناسند. شعر و ادبیات جزئی از میراث معنوی ما است و برای حفظ آن باید کوشا باشیم.

کیوانی اظهار کرد: با چنین برنامه هایی سعی می کنیم کتاب را به جامعه نزدیک تر کنیم و بی شک جامعه ای که ارتباط بیشتری با کتاب داشته باشد از جهات مختلف همچون اجتماعی فرهنگی و... به ارتقا می رسد.

وی افزود: ما جامعه ای با تمدن و فرهنگ مشخصی هستیم و باید میراث اصیل و متفاوتی داشته باشیم. با اجرای این برنامه ها سعی داریم از فرهیختگان ادب و هنر حمایت و آنها را برای کار بیشتر تشویق و جوانان نسل جدید را با آنها آشنا کنیم.

*کنج کتابخانه‌ها تاریک است

امید حلالی از دیگر شرکت کنندگان در این نشست به عنوان روزنامه نگار و نویسنده در حوزه فرهنگ و ادب با اشاره به فعالیت های چند ساله اسدی گفت: متاسفانه فعالیت های فرهنگی و شخصیت های هنری و فرهنگی در حاشیه مانده اند.

حلالی با اشاره به ویژه نامه "اهواز پایتخت کتاب" که توسط اداره کل فرهنگ و ارشاد منتشر شده افزود: اگر اهواز پایتخت کتاب است به واسطه چه کسانی به اینجا رسید؟ به واسطه نویسندگان و شعرا و چاپخانه ها و...بود که به این مرحله رسید.

روزنامه نگار و نویسنده در حوزه فرهنگ و ادب یادآور شد: متاسفانه در این جزوه ای که به مناسبت پایتخت کتاب شدن اهواز چاپ شده تنها چهره و نام افراد دولتی را می بینیم و خوش انصاف ها برای فعالان هیچ فایلی را باز نگذاشتند.

وی با بیان اینکه پیام و سخن من این است که اهل فرهنگ می بایست خود را باور و برای به میدان آمدن آماده کنند گفت: ما از سرسری گرفتن موضوعات رنج می بریم. هنرمند در حاشیه است اما انواع عکس و خبرهای مختلف از سیاسون و ورزشکاران در رسانه ها روزانه منتشر می شود.

حلالی با اشاره به کارنامه ادبی اسدی افزود: شست بهار از زندگی اسدی گذشت و بدون شک آثارش به یاد و خاطر میماند و مطالعه خواهند شد. دوره استبداد خوانی می گذرد. چون عادت کرده ایم مطالب نویسندگانی که اسم های دهن پر کن دارند را بخوانیم اما برای کسی که در نزدیکی ما است توجه نکنیم. ادبیات خطه جایگاه دارد و بسیار مهم است.

وی گفت: در ادبیات زبان "ادیش" در اروپای شرقی نویسنده ای بود که شاید تنها 4 یا 5 میلیون گویشور داشته باشد که جایزه نوبل می گیرد. اما وضعیت فرهنگی ما با ادبیات بومزادها ارتباط برقرار نمی کنیم. چون ساز و کار معرفی باشکوه اهالی فرهنگ را نداریم. بالاخره باید بین محتوا و فرم تناسبی وجود داشته باشد. بخاطر وجود عدم تناسب بین ابزار و محتوای تولید شده این مشکلات پیش می آید.

این فعال فرهنگی همچنین اظهار کرد: متاسفانه در خوزستان مراکز پخش کمی داریم و همین باعث می شود آثار نویسندگان بومی کمتر خوانده شوند. در غرب اگر کتابی چاپ شد در فاصله زمانی کمی در مجلات تخصصی به سرعت راجع به آن نقد و بررسی نوشته می شود. کنج های کتابخانه ها کتاب های تاریکی هستند. کتاب هایی که جریان رسانه ای پشت سرشان نباشد، ناشرش حرفه ای نباشد و... منجر به مهجوریت نویسنده و شاعر می شود و امیدوارم فرهنگ تبدیل به زیر بنا و یک امر متقدم در جامعه شود.

به گزارش همشهری، همچنین بزرگداشت زنده یاد فتح‌الله بی‌نیاز در تالار مهتاب اهواز برگزار شد. بی نیاز متولد ۱۳۲۷ در مسجدسلیمان و در تاریخ ۱۲ مهر ۱۳۹۴ در تهران درگذشت. وی نویسنده و منتقد ادبی بود. از بی‌نیاز ۱۵ رمان و ۷ مجموعه داستان کوتاه و ۸ کتاب در حوزه نقد و نظریه ادبی منتشر شده است. وی احاطه کاملی بر ادبیات داستانی معاصر ایران داشت و نقدهای ادبیش بر جامعه ادبی ایران تأثیرگذار بود. داستانهای بی‌نیاز عرصه نمود شیوه زندگی و نحوه نگرش طبقه متوسط شهرنشین ایرانی پس از انقلاب بود. وی فعالیت ادبی خود را از سال ۱۳۴۷ تا ۱۳۸۰ با نام‌های مستعار نشریات مختلف آغاز کرد و چندین داستان کوتاه، مقاله، نقد ادبی، سینمایی و نمایشنامه از وی به چاپ رسید. از شهریور ۱۳۸۰ تا شهریور ۱۳۹۰ با نام اصلی‌اش بیش از ۴۱۱ نقد، مقاله، مرور کتاب و ۶۹ داستان کوتاه و ۴۶ مصاحبه جامع از وی در نشریات گوناگون به چاپ رسید و ۴۷۷ مقاله، نقد، مرور کتاب و داستان کوتاه در فضای مجازی چاپ شده است.