تقدیم به شهدای حماسه ساز مدافع حرم علوی

مثنوی « لشکر عشق »

جان‌به‌کف بنهاده‌ها گردِ حرم - بیرقِ عباسِ حیدر را علم عاشقی را لشکری افکنده راه – بر شب تار حرم گردیده ماه لاله رویانی شقایق پیشه مست – بیرقِ آزادگی بگرفته دست

کد خبر: ۲۸۵۸۰

تاریخ: ۰۷ دی ۱۳۹۴ - ۱۰:۴۹

بـِسـم ِ ربـــــِّـ الشــُّـهـداءِ و الصِّـدیقیــن

مثنوی « لشکر عشق » تقدیم به شهدای حماسه ساز مدافع حرم علوی

گرد تا گردِ حرم بگرفته ماه – لشکری سویِ دمشق اُفتاده راه

ماه می‌آید، عَلَم بَردوش را – دل ملک را بُرده غارت هوش را

باز بَرگِردِ حرم غوغا شده - کربلایِ عاشقی برپاشده

شب کشیده لشکرِ کین بر سَحَر - مستِ مینایِ علمداری قَمَر

مانده تنها در میان بانویِ عشق - بویِ زهرا می‌دهد آهِ دمشق

می فتد با رو زمین ماهی دگر – می‌زند شب نیزه بر پُشتِ قمر

جویِ خون جاری‌شده گِردِ حرم - می‌کشد نقش وفا دست قلم

از میانِ مقتل عباس‌ها - می‌تَراوَد عطر و بویِ یاس‌ها

بار دیگر غِصۀِ دست و علم – میفتد از پا قمر گردِ حرم

می‌رود بر نیزه رأسِ آفتاب – بر دلِ ساقی نشانِ داغِ آب

از سَحَر سَر می‌بُرَد ضحاکِ شب- می‌چکد خون از تنِ چاکِ حلب

کربلایی گشته برپا در دمشق – سر به رویِ نیزه از مردانِ عشق

عشقِ زینب آتشی افروخته – هستیِ پروانه‌ها را سوخته

زینبیه کعبه‌ای آورده هَست - عِطرِ زینب جانِ عاشق کرده مست

از قمر رویان، سپاهِ شور وشِین - با نوایِ یا لثارات الحسین

کربلایی کرده پا اندر دمشق – عاشقانه داده سر بر نَطعِ عشق

جان‌به‌کف بنهاده‌ها گردِ حرم - بیرقِ عباسِ حیدر را علم

عاشقی را لشکری افکنده راه – بر شب تار حرم گردیده ماه

لاله رویانی شقایق پیشه مست – بیرقِ آزادگی بگرفته دست

یک‌به‌یک جان بهر زینب می‌دهند - داغِ یاران بر دلِ ما می‌نهند

باز از زین بر زمین افتاد عشق - تشنه‌لب در کربلا جان داد عشق

باز خنجر می بُرَد سرَ، تشنه را – بوسه حنجر میزند، لب دِشنه را

باز زینب مانده تنها در میان – همچو خاری در نگاهِ کوفیان

باز ساقی تشنه‌لب جان می‌دهد - باز مقتل بوی قران می‌دهد

گرچه شد زینب علمدارش هلاک - باز اما لاله می‌روید ز خاک

تا که دارد شیعه داغِ یاس را - بسته بر سر کلنا عباس را

کلنا عباس یعنی شور و عشق -کربلا را رفتن از راه دمشق

ای مدافع‌ها حرم را یادتان - رحمت آن شیری که مادر دادتان

غرقه در خون عاشقان سرو قَد - یادتان جاوید و مانا تا ابد

راهتان پر رهرو ای مردانِ نور - وعدۀِ ما با شما صبحِ ظهور

به امید ظهور حضرت یار ...