شفیعی: حضرت فاطمه(س) در هر بعد شخصیت خود یک اوج و قله است

کد خبر: ۳۰۶۴۲

تاریخ: ۱۱ فروردين ۱۳۹۵ - ۱۲:۳۴

رییس دفاتر نهاد مقام معظم رهبری در دانشگاه‌های خوزستان گفت: در همه ابعاد شخصیت حضرت فاطمه(س) از جمله در زمینه همسری، دختری، عبادت و بندگی، شئون اجتماعی و بصیرت به مسائل اجتماعی، کمال و بزرگی وجود دارد.

حجت‌الاسلام و المسلمین سیدمحسن شفیعی در گفت‌وگو با ایسنا، اظهار کرد: با مراجعه به سیره پیامبر(ص) و نوع تکریم ایشان از حضرت فاطمه(س) می‌توان متوجه شد که حضرت زهرا(س) از عزیزترین نفوس نزد پیامبر اسلام است.

وی ادامه داد: این روایت معروف و مورد توافق بین شیعه و سنی است که پیامبر(ص) فرمودند: "فاطمه پاره تن من است هر کس او را بیازارد مرا آزرده و هر کس مرا بیازارد خدا را آزرده است." همچنین خداوند حضرت فاطمه(س) را نماد و اسوه زن مسلمان قرار داده است.

شفیعی افزود: در زمان بعثت پیامبر اسلام(ص) به تصریح آیات قرآن اگر کسی فرزند دختری نصیبش می‌شد از خشم رنگ چهره‌اش سیاه می‌شد ولی خداوند با اعطای حضرت فاطمه(س) به پیامبر نشان داد که جایگاه و منزلت زن مسلمان تا چه اندازه است و احترام پیامبر به حضرت فاطمه(س) فراتر از جنس رابطه پدر و فرزندی است.

وی عنوان کرد: تکریم پیامبر(ص) به حضرت فاطمه(س) تا اندازه‌ای است که حضرت را ام‌ابیها می‌نامد. احترام پیامبر(ص) به حضرت فاطمه(س) به این دلیل بود که این حضرت بنده مقرب پروردگار و انسان تربیت‌شده الهی است.

رییس دفاتر نهاد مقام معظم رهبری در دانشگاه‌های خوزستان گفت: پیامبر(ص) با تکریم حضرت فاطمه(س) می‌خواهد جایگاه زن نمونه اسلامی را مشخص کند و حضرت فاطمه(س) در هر بعد از شخصیت خود یک اوج و قله است.

وی بیان کرد: در همه ابعاد شخصیت حضرت فاطمه(س) از جمله در زمینه همسری، دختری، عبادت و بندگی، شئون اجتماعی و بصیرت به مسائل اجتماعی، کمال و بزرگی وجود دارد. همچنین حضرت زهرا(س) در شخصیت خود یک جامعیت داشت.

شفیعی افزود: جامعیت به معنای چینش نقطه‌های والایی و کمال در کنار هم است و تنظیم روابط آنها، خود یک حسن مستقل است که حضرت زهرا(س) از این جامعیت در شخصیت خود برخوردار بودند.

وی با اشاره به شخصیت اجتماعی حضرت فاطمه زهرا(س)، گفت: در کلامی از حضرت زهرا(س) این نکته وجود دارد که نقطه حسن زن مسلمان این است که نه نامحرمی او را ببیند و نه او نامحرمی را، ولی حضرت زهرا(س) با وجود این نگاه، هنگامی که در فردای ارتحال پیامبر یک انحراف جدید در مدیریت جامعه رخ می‌دهد از منزل خارج می‌شود و به مسجد پیامبر(ص) می‌رود و در حضور صدها نفر خطبه غرایی را ایراد می‌کند.