تنها وزیری که در ماه اول جنگ سه بار از مناطق جنگی بازدید کرد

وزیری که پالایشگاه آبادان با درایت او ماندگار شد

پس از انقلاب هم بلافاصله به عنوان مدیر عامل مناطق نفتخیز با سن کمی که داشت انتخاب شد و صرفا خودش را یک آدم صنعتی ندید...

کد خبر: ۳۳۵۷۲

تاریخ: ۰۹ ارديبهشت ۱۳۹۵ - ۱۴:۳۲

شوشان: گپ و گفت کوتاهی با فاطمه تندگویان خواهر شهید تندگویان که حالا مشاور امور بانوان وزیر نفت است داشتیم.  از وی خواستم تا در خصوص ابعاد شخصیتی شهید تندگویان برای ما در این مجال کوتاه صبحت کند که با اشکی که تا آخر مصاحبه گوشه چشمش دیده می شد از ویژگی های محمد جواد تندگویان گفت و تا آخر وی را جواد مورد خطاب قرار می داد.

خواهر شهید تندگویان با اشاره به اینکه شهید تندگویان تنها وزیری بود که در طول جنگ از مناطق جنگی بازدید کرد گفت: تخلیه پالایشگاه آبادان توسط او موجب ماندگاری آن شد. وزیر نفتی که تا پای جان در راستای اهداف و آرمان هایش جانانه ایستاد و کوشید و جان داد.

بخش هایی از این مصاحبه در ذیل می آید:

* جواد انسان چند بعدی بود که از ابعداد مختلف چه از لحاظ معرفتی و چه از لحاظ اجتماعی رشد فوق العاده ای داشت حتی در زمینه های عاطفی که همه ویژگی هایی که شایسته یک انسان مسلمان است که بتواند با نگاه مسئولانه به همه توجه داشته باشد و همین ویژگی موجب شد تا ایثار جانش در راه انقلاب و اسلام پیش برود.

* در بعد علمی جواد همیشه نخبه بود و بدون حمایت های جانبی و به خاطر هوش سرشارش در همه عرصه های علمی پیشرفت فوق العاده ای داشت.

به طور همزمان در 5 رشته دانشگاهی در دانشگاه های به نام کشور قبول شد و دست تقدیر اینگونه بود که از بین همه دانشگاه نفت آبادان را انتخاب کند و جواد در آن جا هم جز دانشجویان سرآمد در عرصه علمی و دانشجویی توانسته بود فعالیت های فوق العاده ای را انجام دهد.

* شرایط انجمن اسلامی دانشکده را متحول کرد، شرایط کتابخانه دانشکده را تغییر داد، اساتیدی مانند استاد جعفری، استاد مطهری ودکتر شریعتی را به دانشکده دعوت کرده بودند و موجب شده بود تا فضای علمی دانشگاه به سوی آگاهی اجتماعی و آگاهی دینی در فضای روشنفکری متصل شود که حرکت فوق العاده ای بود در دانشگاه نفت آبادان صورت گرفت.

* در عرصه علمی جواد  رشد چشمگیر داشت و  جزو دانشجویی هایی بود که می توانست از بورسیه تحصیلی دانشگاه استفاده کند ولی به خاطر وجه سیاسی که داشت اجازه استفاده از آن را پیدا نکرد. قبل از انقلاب در شرکت پارس توشیبا مشغول به کار شد و در آنجا توانسته بود با زمینه های نوآوری موجب خودکفایی در برخی عرصه ها ی صنعت در آن شرکت شود.

* پس از انقلاب هم بلافاصله به عنوان مدیرعامل مناطق نفتخیز با سن کمی که داشت انتخاب شد و صرفا خودش را یک آدم صنعتی ندید و با جامعه همراه بود ؛ همچون سیل آبادان و کمک رسانی به مردم آن مناطق ، مقابله با گروه های ضد انقلابی که مخلف رشد صنعت بودند.

* پس از انقلاب هم بلافاصله به عنوان مدیر عامل مناطق نفتخیز با سن کمی که داشت انتخاب شد و صرفا خودش را یک آدم صنعتی ندید اینکه یک وزیر بتواند هم در بعد اعتقادی و هم علمی پیشرو باشد به عنوان یک امتیاز فوق العاده است و  احساس مسئولیت عمیقی که داشت علی رغم اینکه وزیر بود خود را در کسوت یک رزمنده دید و در ماه اول سه بار به مناطق جنگی رفت که هیچ وزیری تا پایان جنگ به این مناطق سفر نکرد.

* خودش شخصا در پالایشگاه نقت آبادان حاضر شد، تخلیه پالایشگاه توسط جواد موجب ماندگاری این پالایشگاه شد و پیوندی که بین پالایشگاه و جبهه ها برقرار کرد باعث شد که امکانات صنعت در اختیار جبهه قرار گیرد و موتور سوخت جبهه با این درایت و تصمیم گیری او در شرایط بحرانی تامین شد. این ها مزایای وجودی یک انسان مومن و مذهبی است که پیوند با خدا و قرآن و سیرره ائمه دارد و از دعا بهره می برد.

* اگر بخواهم از جواد بگویم سر به حافظ هم داشت و یک انسان چند بعدی بود که در همه آن ها محو خالق هستی می شد و من امیدوارم در این عصر و برهه انسان هایی مانند شهدای سرفصل انقلاب رشد کنند و سکاندار این انقلاب شوند.

* اگر شهید در بین ما بود امروز مهم ترین کاری که انجام می داد با تعلقی که به توسعه ملی درعرصه صنعت داشت جواد عهده دار اداره صنعت می شد و به خاطر روح دردمندی که داشت با سطح جامعه به ویزه نسل جوان برقرار می کرد چرا که ایشان به شدت جوان گرا بود و مطمئنن اگر بود راهی برای اینکه جوان عصر حاضر را از این حالت سردرگمی بیرون بیاورد و در این عرصه گام بر می داشت.

* در آخر از او خواستم تا شهید تندگویان را در یک جمله برای ما معرفی کند و در پاسخ شنیدم: جواد اهل جود و کرم و ایثار بود و زندگی خودش را به همین ویژگی رقم زد.

* شهید محمد جوان تندگویان در سال ۱۳۲۹ به دنیا آمد وزیر نفت در کابینه شهید رجایی بود  که در سال ۱۳۵۹ و در آغاز جنگ تحمیلی توسط نیروهای ارتش عراق دستگیر شد و پس از سال‌ها در اسارت به شهادت رسید و پیکر ایشان سرانجام پس از پایان گرفتن جنگ و تبادل اسرا و کشته‌شدگان میان دو طرف، به ایران بازگردانده و در تاریخ ۲۵ آذر سال ۱۳۷۰ به خاک سپرده شد.