از جشن سازه های آبی شوشتر تا باغ فین کاشان

در شوشتر که یونسکو با اشتیاق اثر ماندگار دوره ساسانی را ثبت نمود جشن ثبت جهانی سازه های آبی را در تالاری با گنجایش اندک در تیرماه سال 89 برگزار نمودند و از مردم و فرهیختگان کمتر دعوت به عمل آمده بود

کد خبر: ۳۹۳۵

تاریخ: ۳۱ تير ۱۳۹۱ - ۱۰:۰۷

شوشان / سوارنژاد : 28 تیر ماه 1391 با حضور رییس جمهور و جمع زیادی از فرهیختگان ، باغ فین کاشان در فهرست آثارتاریخی ثبت جهانی گردید .

مراسمی که برای این منظور در همان باغ برگزار شده بود و خیرمقدم کودکی از دیار کاشان با قرائت شعر اهل کاشانم .. روزگارم بدنیست... متعلق به سهراب سپهری ، دوربین رسانه را به دنبال خود کشاند و برای نمایش زیبایی این باغ رسانه ملی سنگ تمام گذاشت و بیانات رییس جمهور سرشار از واژه های بدیع و حماسی در مورد کاشان بود تا شکوه و عظمت و زیبایی هایی که از سرپنجه مردان و زنان این دیار تراویده است عیان گردد و عینکهای بدبینی در مورد این باغ قاجاری که درون حمامش رگهای امیر کبیر بریده شد از چشم ها برداشته شود و زیبا پسندی پیشه گردد .

همه این هماهنگی و اجرای مطلوب برنامه در ثبت جهانی باغ فین ، از همراهی و مشارکت مردم و مسئولین کاشان حکایت داشت و در آنجا که آبرو و عزت و هویت تاریخی و فرهنگ یک دیار به میان می آید باید تعارف را کنار گذاشت و چنین کردند و جشن باشکوه در اذهان مردم ماند و برگی زرین در دفتر دیار کاشی ها افزوده گشت .

اما در دیار شوشتر که یونسکو با اشتیاق اثر ماندگار دوره ساسانی،را ثبت نمود و در فهرست قرار داد جشن ثبت جهانی سازه های آبی را در تالاری با گنجایش اندک در تیرماه سال 89 برگزار نمودند و از مردم و فرهیختگان شوشتر کمتر دعوت به عمل آمده بود .

مجریان از شهرهای دیگر مراسم را هدایت و برنامه ریزی نموده بودند و اهالی شوشتر نقشی در این پروژه به آنها محول نشد !  اما خوشحال بودند که شاید این امر بتواند وضعیت شان را تغییری دهد و نگاه مرکزنشینان به آنها معطوف شود.

رییس جمهور مستقیم از فرودگاه به تالار آمد و سخنرانی کوتاهی نمود و رفت و رسانه به پخش یک خبر اکتفا کرد و گفت : مراسم ثبت جهانی سازه های آبی شوشتر با حضور رییس جمهور برگزار شد !

هیچ کودکی شعری نخواند با اینکه در درون این دیار شعرای بسیاری خلوت گزیده اند و آوازه شعرشان جهانی ست.  قیصر شعر ایران امین پور که در گتوند همسایگی شوشتر در کنار کارون آرمیده است می توانست شعرش به استقبال بیاید.

یک جلسه کاملا" رسمی که مدیران و مسئولین و تعدادی از کارکنان یا نمایندگان سفارتخانه ها بر صندلی های تالار نشسته بودند و مستمع سخنرانی ها شدند .  کسی برای آن ثبت در رسانه ملی هورایی نکشید و دستهایی که در خلوت از فرط شادمانی و افتخار بر هم کوبیده شدند از اینکه این نماد هنرمندی تاریخ که از دوران ساسانی ابهت و هوشمندی مردم ایران زمین را به تصویر کشانده است و در بهت چشمان جهان از دقت و ظرافت برای بهره برداری از آب و سختکوشی و استمرار مقاومت در طول تاریخ سخن می گوید مظلومانه لوح خویش را در اتاقکی که هیچ شهروندی پانمی گذارد می بیند بر سرها فرود می آیند و زبان به گلایه می گشایند.

ولی می دانیم وقتی سمفونی را برای مادر سازه های آبی در پایتخت نواختند ، اشکهای فرو افتاده از آبشارهای شوشتر بر دامان مام مهربان خویش که کارونش می نامند تا انتهای خلیج سرفراز وطنم می روند و از آنجا تمام اهالی زمین عظمتش را به تماشا می نشینند.  و می دانیم که از ساسانیان تا قاجار راه بسیاری ست و سرود این راه از آبشارها تا باغ فین برای جهانیان خوانده شد !

پس همشهریانم اگر کاری نکردند ،بیایید برای آبشارها باهم جشنی برگزار کنیم تا بخندند و با ترنم شعر شوشتری اشکهای شادی شان را جاری سازیم تا همه بدانند ما هم می توانیم همانطور که پدران ما توانسته اند بسازند و از این فرهنگ با عظمت پاسداری کنند . آب در باغ فین سخن ها دارد که باید شنید. شاید آرام از آبشارها برای مهمانان نجوا کند.

و آب در آبشارها حکایت دیگری دارد که فرو می افتد و می غرد و با نجوا ناسازگاراست و معنای ( و جعلنامن الما کل شی حی ) تبیین می گردد و در آن اراده خداوندی را می توان یافت و این عظمت را باور کرد.

ثبت جهانی باغ فین کاشان نیز افتخاری دیگر برای ایران عزیز است. این افتخارات را پاس بداریم که میراث نیاکان ماست و داستان آنچه بر ما گذشت و باید از این گذشته ها عبرت بگیریم در این آثار نهفته است.

باید گفت که کاشان و شوشتر وجه مشترک بسیار قوی دارند که هر دو شهر را دارالمومنین می خوانند . اما برای یادآوری مسئولین بخشی از سخنرانی ریاست محترم جمهوری را در جشن ثبت جهانی سازه های آبی شهرستان شوشتر که در سایت دولت درج شده است باز گو می نمایم تا چنانچه فراموش نموده اند بازخوانی کنند و به وظیفه ای که رییس قوه مجریه بر دوششان نهاده است عمل نمایند:

" دکتر محمود احمدی‌نژاد چهارشنبه شب در مراسم ثبت جهانی سازه‌های آبی - تاریخی شوشتر با تبریک میلاد امام جواد(ع) و امام علی(ع) و همچنین ثبت جهانی میراث تاریخی شوشتر، اظهار داشت: نگاهی به آثار تاریخی شوشتر نشان می‌دهد که شوشتر، موزه بزرگ میراث فرهنگی است که دنیا را با تمدن ایرانی آشنا می‌کند. میراث فرهنگی شوشتر متعلق به کل جامعه بشری است.

رئیس‌جمهور خطاب به رییس سازمان میراث فرهنگی و گردشگری خاطر نشان کرد: باید احیای میراث فرهنگی شوشتر در اولویت قرار گیرد دولت هم بودجه لازم را برای این موضوع اختصاص خواهد داد چرا که میراث تاریخی و فرهنگی شوشتر متعلق به کل جامعه بشریت است. امیدواریم در جریان دور چهارم سفرهای استانی هیأت دولت به شهرستان شوشتر، در میراث فرهنگی این شهرستان شاهد جهشی بلند باشیم.

دکتر احمدی‌نژاد با بیان اینکه مردم شوشتر در طول تاریخ پایه‌گذار ارزش‌های الهی و انسانی بوده‌اند، تصریح کرد: مردم این منطقه همواره از ارزش‌های الهی و انسانی صیانت کرده‌اند.

رئیس‌جمهور با تأکید بر اینکه فرهنگ و تمدن ایرانی دارای ویژگی‌های برجسته‌ای است، گفت: اولین ویژگی فرهنگ و تمدن ایرانی یگانه‌پرستی است که این ویژگی در طول تاریخ جریان داشته است. حق‌طلبی ویژگی دوم تمدن ایرانی بوده است به طوری که ملت ایران در هر مقطعی تاریخی که با حق و پاکی مواجه شده از آن استقبال کرده و به‌راحتی پذیرفته است.

دکتر احمدی‌نژاد ویژگی سوم فرهنگ و تمدن ایرانی را عدالت‌خواهی دانست و گفت: در طول تاریخ پرچمدار عدالت بوده‌اند.

رئیس‌جمهور با بیان اینکه توجه به علم و اندیشه ویژگی دیگر فرهنگ ایرانی است، گفت: سازه‌های تاریخی شوشتر که دو هزار سال قدمت تاریخی دارد، نشان‌دهنده توجه ملت ایران به علم و اندیشه است در این سازه‌ها دو هزار سال قبل از پیشرفته‌ترین علوم مانند هیدرولیک، هیدرولوژی، زمین‌شناسی، مکانیک، محیط‌زیست و زیباشناسی بهره جسته‌اند.

اما در آخر شعری را از شاعر هم استانی دزفولی استاد محمدعلی بهمنی به شوشتر عزیز که مقام صاحب الزمان را در خود دارد تقدیم می نمایم شاید زبان حال من باشد :

اینجا برای از تو نوشتن هوا کم است

دنیا برای از تو نوشتن مرا کم است

اکسیر من، نه اینکه مرا شعر تازه نیست

من از تو می نویسم و این کیمیا کم است

سرشارم از خیال ولی این کفاف نیست

در شعر من حقیقت یک ماجرا کم است

تا این غزل شبیه غزل های من شود

چیزی شبیه عطر حضور شما کم است

گاهی تو را کنار خود احساس می کنم

اما چه قدر دل خوشی خواب ها کم است

خون هر آن غزل که نگفتم به پای توست

آیا هنوز آمدنت را بها کم است ؟

آری هر دو ثبت جهانی شدند و برایشان جشن گرفتند اما این کجا و آن کجا !!.