مرادعلی سعیدی پور فعال سیاسی در گفتگو با شوشان : مقتدایی از همان روزهای اول با سیاست های دولت همراه نبود/ بی توجهی مقتدایی در انتصاب فرمانداران و بخشداران و مدیران کل

انتخاب و انتصابی که سه سال به تعویق افتاد

وقتی به عملکرد مقتدایی در مقام استانداری خوزستان در دوره ی پیشین استانداری اش نگاه می کردند، به این انتخاب یعنی انتصاب مقتدایی خوشبین نبودند.

کد خبر: ۳۹۵۵۳

تاریخ: ۰۳ تير ۱۳۹۵ - ۱۲:۳۲

شوشان: به دنبال عزل جناب آقای مقتدایی استاندار پیشین و انتصاب جناب آقای دکتر شریعتی به عنوان استاندار جدید خوزستان مرادعلی سعیدی پور از فعالان سیاسی و اولین نماینده ی خوزستان در شورای عالی استانها در گفتگویی به شوشان گفت : در همان ماههای اولیه گروههای حامی دولت تدبیر و امید، آقای مقتدایی را برای اجرایی کردن و عده های این دولت در خوزستان همراه و هماهنگ ندیدند.

به گزارش شوشان ، آنچه در ادامه می یابد حاصل آن گفت و شنید است.

جناب آقای سعیدی پور در باره ی رفتن جناب آقای مقتدایی از استانداری و آمدن آقای دکتر شریعتی به عنوان استاندار خوزستان، نظرتان چیست؟

در انتخابات بیست و دوم خرداد هزار و سیصد و نود و دو ، مردم به پای صندوق های رای رفتند تا به جریانی نه بگویند که در رویایی ترین و طلایی ترین دوره ی  درآمدهای اقتصادی تاریخ معاصر، کشور را با عملکردی ناشیانه در عرصه های داخلی و خارجی با بحرانی ترین وضعیت ممکن روبرو ساخته بود.

مردم پای صندوق های رای رفتند تا به تدبیر بزرگان اصلاح طلب  که بین روحانی، و عارف، روحانی را برای گزینش به مردم معرفی کرده بودند ، مهر تایید بگذارند و با تصمیمی از سر تدبیر، مرد آزموده ی عرصه های مختلف داخلی و خارجی یعنی دکتر روحانی را بر گزیدند. آن انتخاب از سر شعور موجی از شور و شوق و شعف در بین گروههای مختلف اجتماعی ایجاد نمود.

وقتی دکتر روحانی دولتش را معرفی کرد، توقع و انتظار گروه های حامی او بر گزیدن افرادی برای مناصب اجرایی بود که بیشترین باور به شعارهای دولت وی را داشته باشند تا بتوانند  با دولت  برای اجرایی کردن شعارهایش همراهی و همکاری جانانه داشته باشند.

یکی از استان های کشور که از شرایط ویژه ی جغرافیایی، اجتماعی، سیاسی ،امنیتی و ... برخوردار است، خوزستان است. از همان آغازین روزهای تشکیل کابینه، نگاه حامیان دولت تدبیر و امید و کنشگران سیاسی در این استان به چگونگی بر گزیدن و کیستی استاندار خوزستان بود.

سرانجام عبدالحسن مقتدایی که سابقه ی دو دوره نمایندگی مردم خونگرم آبادان و یک دوره استانداری خوزستان در دولت آقای خاتمی را داشت به این منصب برگزیده شد.  در آن زمان موجی از خوشحالی در بین حامیان دولت براه افتاد.

اما بعضی از حامیان دولت ، وقتی به عملکرد آقای مقتدایی در مقام استانداری خوزستان در دوره ی پیشین استانداری اش نگاه می کردند، به این انتخاب یعنی انتصاب مقتدایی به استانداری خوزستان خوشبین نبودند.

آنها وقتی تعامل آقای مقتدایی با جریانهای سیاسی  ، چگونگی اداره کردن استان ، نوع چینش مدیران اجرایی ، نوع ادبیات و گفتمان و سرانجام نوع همکاری آقای مقتدایی با نمایندگان مجلس ششم را به یاد می آوردند، برتردیدهایشان افزوده می شد .

اما مقتدایی برای بار دیگر به استانداری خوزستان برگزیده شده بود . پس راهی جز امیدواری نداشتند.آنهاامیدوار بودند مقتدایی طی هشت سالی که از عرصه ی مدیریتی کنار رفته بود و با توجه به تجربه ی پیشینش  بتواند، در این دوره با گروه های اجتماعی و سیاسی تعامل بیشتری داشته باشد، تا فرصتها برای توسعه ی خوزستان از دست نروند. این امیدواری اما خیلی زود به یاس و ناامیدی مبدل شد. در همان ماههای اولیه گروههای حامی دولت تدبیر و امید، آقای مقتدایی را برای اجرایی کردن و عده های این دولت در خوزستان همراه و هماهنگ ندیدند.

بی توجهی استاندار در انتصاب فرمانداران و بخشداران و مدیران کل بی آنکه به همراه بودن آنان در رای دادن به روحانی  توجه کند و ناهمراه بودن بیشتر مدیران برگزیده ی مقتدایی برای اجرایی کردن وعده های دولت،  تعجب همه ی کنشگران سیاسی استان را به دنبال داشت.

عده ای براین اندیشه اند، شاید او به عمد می خواست به همه ی فعالان عرصه ی تلاش برای تشویق و ترغیب مردم جهت رای دادن به روحانی بی توجهی کند تا بگوید ، هیچ گونه اعتمادی به حامیان دولت نداشته و ندارد.

سرانجام دولت تدبیر و امید، برای امیدوار ساختن گروههای حامی خود در استان خوزستان به خواست علاقه مندان به تحول سازنده و توسعه ی همه جانبه ی خوزستان پاسخ داد و مقتدایی را که از اول هم نمی بایست به عنوان استاندار خوزستان انتخاب می نمود را عزل کرد، تا در یکسال مانده به عمر دولت یازدهم ، حامیان خود که همان مردم و کنشگران سیاسی باورمند به برنامه های دولت هستند را به اجرایی شدن برنامه ها و وعده های داده شده در زمان تبلیغات انتخابات امیدوار کند.

انتصاب دکتر شریعتی به استانداری خوزستان را چگونه ارزیابی می کنید؟

آقای دکتر شریعتی که در میان گروههای سیاسی حامی روحانی از پذیرش و مقبولیت بالایی برخوردار است ، بلاخره دولت با تاخیری سه ساله او را به عنوان استاندار خوزستان برگزید. این انتخاب مناسب می بایست، در آغاز کار دولت انجام می گرفت تا این فرصت سه ساله از دست نمی رفت.

این نگاه مثبت شما به شریعتی ناشی از چیست؟

دکتر غلامرضا شریعتی ویژگی های منحصر به فردی دارد که گروههای سیاسی اعم از حامیان دولت و حتی منتقدان دولت تدبیر و امید به آنها اقرار و اعتراف دارند.

مهمترین ویژگی او جوانی همراه با تجربه است. این ویژگی شریعتی را از ظرفیتی برخوردار کرده است که می تواند با نیروی جوانی و تجربه ی ارزنده اش در زمان مدیرکلی سیاسی و معاونت سیاسی استانداری خوزستان به مدیریت استان تحرک و جنبش لازم برای پی گیری مطالبات مردم را بدهد.

شریعتی دو ویژگی مهم و بی نظیر دیگر هم دارد.، که او را در میان مدیرانی چون او ممتاز کرده است ؛ نخست آشنایی او با خوزستان است. منظور من از آشنایی او به خوزستان، آشنایی در تمام ابعاد آن است. هم آشنایی سرزمینی، هم آشنایی اجتماعی، هم آگاهی به وضعیت اقتصادی و معیشت مردم، هم آگاهی به مسائل امنیتی و سیاسی و هم آشنایی با جریانهای سیاسی  فرهنگی استان و هم آگاهی عمیق به موضوعات فرهنگی و هم وقوف کامل به حساسیت های مختلف و... این استان است.

بر این باورم  آشنایی و شناخت مهمترین ابزار برای یک مدیر اجرایی و یا هر تصمیم ساز دیگری است. شریعتی این ابزار را به خوبی در دست و در ذهن دارد. او می تواند با استفاده از آن به تحولات سازنده ی مورد انتظار مردم استان خوزستان از دولت تدبیر و امید شتاب ببخشد.

بی تردید دکتر شریعتی را می توان یکی از آشنایان و آگاهان به خوزستان دانست. او نه تنها موضوعات مهم اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و امنیتی استان خوزستان را به خوبی می شناسد، او نه تنها به کمی ها و کاستی های خوزستان نسبت به استانهای دیگر آگاه است، او نه تنها به ظرفیت های مختلف این استان برای برون رفت از وضعیت کنونی آگاه است، بلکه به جرات می توان گفت ؛ دکتر شریعتی بیشترینه ی فعالان عرصه ی مختلف سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی و ... استان را به خوبی می شناسد و با آنها به نوعی آشنایی نزدیک دارد. این میزان  از شناخت فعالان عرصه های مختلف ؛ حامیان  و حتی منتقدان دولت را برای پیش رفت همه جانبه ی استان در دوره ی زمامداری او امیدوارتر کرده است.

دومین  ویژگی شاخص دکتر شریعتی این است که برای کاری که مسئولیت آن را بر عهده  می گیرد، بسیار وقت می گذارد.

همه ی کسانی که در دولت دوم سید محمد خاتمی با او کار کرده اند و یا از نزدیک او را می شناسند، به این امر اعتراف دارند که شریعتی در انجام امور خستگی ناپذیر است. آنانی که در زمان مدیرکلی سیاسی و معاونت سیاسی دکتر شریعتی با او کار کرده اند به خوبی به یاد می آورند، او تا دیر وقت به رتق و فتق امور مربوط به حوزه ی کاری اش می پرداخت و گاه بی آنکه استراحتی کرده باشد، فردای روز بعد آماده ی انجام کارهای مربوط به آن روز بود .

او در این ویژگی کم نظیر است .به یاد می آورم ، بعضی از شب ها تا دیر وقت با مسئولان مختلف حوزه ی سیاسی و مدیران اجرایی استان برای هماهنگی کارهای استان رایزنی می کرد و صبح روز بعد بی آنکه خوابیده باشد با بجا آوردن فریضه ی نماز صبح ، برای بازدید به شهرستانها و یا شرکت در صبح گاه مشترک نیروهای نظامی و انتظامی در اهواز و مناطق حاضر و آماده بود.

خاطره ی معارفه خود من در بخشداری مرکزی هندیجان در دیماه سال 82 را فراموش نمی کنم. بعدازظهر روزی که فردای آن روز قرار بود ، مرا در هندیجان معارفه کند، از دفترش تماس گرفتند،  به اداره کل سیاسی رفتم. تا دیر وقت آنجا بودیم. چون کارهای دیگری داشت، گفت فردا صبح ساعت شش به هندیجان می رویم. به دلیل آنکه ساکن ایذه بودم ، برای استراحت به مهمانسرای استانداری رفتم. فردای روز بعد، وقتی به دفتر اداره کل سیاسی برگشتم تا منتظر شریعتی برای رفتن به هندیجان باشم، دیدم شریعتی هنوز در دفتر کارش مشغول کار بود و  نخوابیده است. فکر کردم، معارفه را به روز دیگری موکول می کند. اما او دستور داد راننده ای ما را به هندیجان ببرد. از استانداری که خارج شدیم، عذر خواست که چون دیشب را نخوابیده می خواهد در مسیر کمی بخوابد. استراحت او در همان دو ساعتی بود که از اهواز به هندیجان رفتیم.

این ویژگی ها در کنار تعامل او با گروهها و جریانهای سیاسی استان و متخلق بودن او به اخلاق و گفتمان شایسته و در خور یک استاندار و  باورمندی شریعتی به تغییر سازنده برای پیش رفت موجب خواهد شد تا خوزستان گامی به سوی توسعه هر چه بهتر بردارد.

ای کاش او در همان آغاز به کار دولت تدبیر و امید به عنوان استاندار خوزستان در همان آغاز به کار دولت بر گزیده می شد.  متاسفانه اما انتصاب و انتخاب  او سه سال  به تعویق افتاد.