قطعه ای ادبی برای گرد و غبار

کد خبر: ۴۲۲۳

تاریخ: ۱۶ مرداد ۱۳۹۱ - ۱۱:۵۴

سوغاتی ماست از دیار همسایه/ این حاصل ماست از جوار، بیچاره /همراه همیشه نفس‌هامان است/ بیداد از این گرد و غبار / جان از بدن نسیم ها هم در رفت/ بیداد که ما حوصله هامان سر رفت/ دیروز که ریزگردها باریدند/ زین جمع بلوط صد کس دیگر رفت/ یک جمع پر احساس بلوط پیریم/ ما بر سر مرگ و زندگی درگیریم/ عمری همه را سایه بدادیم حالا/ در سایه این غبارها می میریم/ من زاگرسم ولی پُرم از این درد/ گَرد بلا به جان من کَرد/ دارد نفسم به تنگنا می آید/ ای داد، هوار از این غبار و این گَرد! /آن دست و آن قنوت در یادت هست؟/آن سایه و آن سکوت در یادت هست؟

همراه غبارها برفت از اینجا/ تو سایه آن بلوط یادت هست؟

یک شهروند