چرا زنان می بایست کلانشهر نشینی را برگزینند

کد خبر: ۴۳۷۸۲

تاریخ: ۰۸ مرداد ۱۳۹۵ - ۱۷:۱۰

صادق بهاری بابادی

کارشناسی ارشد برنامه ریزی آمایش سرزمین

وقوع شهرنشینی ار اتفاقات مهمی بوده که بعضا از آن به عنوان انقلابی در زندگی بشر یاد می کنند و آن هم به خاطر تغییرات گسترده و ایجاد ساز و کارهایی کلانی بود که در سطوح زندگی بشر از جمله غارنشینی، بادیه نشینی، عشایر و روستایی نمود پیدا کرد و سیستم زندگی این جوامع را دستخوش تغییراتی نمود که سرانجام آن کلانشهر نشینی است. این فرآیند (کلانشهرنشینی) هر روز سبک جدیدی را از خود بروز می دهد، و در فضای طبیعی و چه انسانی اثرات زیادی داشته است که با خود زندگی و جایگاه افراد، روابط اجتماعی و اخلاق فردی آنها را تحت تاثیرات خوب یا بد گذاشته است.

آمار و ارقام نشان از کاهش بلایای طبیعی، گسترش بهداشت، رونق اقتصاد و دموکراسی و جلوه ساختن فرهنگ و هنر در مراکز کلانشهری و برتری آن به نسبت دگر زندگی ها دارد، که در درون آن اگاهی بخشی و دانش افزایی هم نوعان ما را سبب ساخته و می سازد اما از مسائل مهم اجتماعی ما ارتقاء جایگاه زنان در این فرایند شهری شدن هست که به بطور خلاصه به آن می پردازیم.

زنان فقیر روستایی در سراسر جهان به طور نامتناسبی آسیب دیده از بلایای طبیعی و اجتماعی هستند که خوشبختانه این آسیب ها در محیط شهری کاهش پیدا کرده است.

زنان به لحاظ فطرت ويژه خود طبيعت را بهتر درك مي كنند و براي حفظ آن انگيزه بيشتري دارند (فتحي و فرمهيني،1383: 73) و با آگاهی خود در کاهش نرخ رشد جمعیت که گامی جهت پایداری محیط و استفاده بهینه از منابع نقش موثری داشته اند که زمینه های بهداشت عمومی، کاهش فقر و عدالت اجتماعی را بهبود بخشیده اند.

وجود رابطه بین میزان مشارکت مدنی زنان و میزان تراکم جمعیت و درصد جمعیت شهرنشین محل سکونت زنان بیانگر این است که پدیده مشارکت مدنی در شهرها و مراکز پرجمعیت بیشتر خود را نشان می دهد. (عبدالهی،1387: 160) که خود نشانگر کاهش تسلط بر اختیارات ذاتی زنان در محیط های شهری پرتراکم به نسبت روستاها است.

از طرفی با وجود آن كه آمارها حاكي از طول عمر بيشتر زنان نسبت به مردان است وليكن كيفيت زندگي آنان به گونه اي جدي دچار مشكل مي باشد. زنان به نسبت بيش از مردان دچار عوارض حاد (صلحی و دیگران،1391: 63) هستند. بنابراین با رعایت نیازهای زنان می بایست برای برنامه ریزی منطقه ای اقدام کرد، و در کنار اجرای تمامی برنامه های توسعه ای در سطح ملی- منطقه ای و محلی توانمند سازی زنان را از شاخص های مهم ارزیابی و میزان موفقیت آن برنامه ها قلمداد کرد. و اینچنین به تعادل فضایی کشور و به عدالت انسانی در کنار عدالت محیطی دست یافت.

در واقع این اگاهی بخشی و تحصیل زنان همراه با پدیده شهرنشینی رابطه مستقیمی داشته که بیانگر سبك زندگي به عنوان مفهومي اجتماعي - فرهنگي، ارتباط نزديك و پيچيده اي با مفاهيمي چون جهاني شدن، فرهنگ، گروه هاي منزلتي، پايگاه اجتماعي (منزلت)، طبقه، تغييرات اجتماعي، مصرف، سطح زندگي و ... دارد که غالبا در کلانشهرها بیش از پیش نمود پیدا می کند.