موقعیت تلخ و تاسف برانگیز در سینمای ایران برای جذب حامیان مالی

در سینمای ایران به دلیل مشکلات متعدد، مکانیزم و ساختار سالم و درستی برای ساخت و اکران یک فیلم سینمایی وجود ندارد و در این میان سینماگران برجسته ای مانند کیانوش عیاری که ممکن است هر چند سال یک فیلم بسازند باید ماه ها و حتی سالها در انتظار یک تولید مطمئن و آرام باشند،

کد خبر: ۴۴۳۳۹

تاریخ: ۱۲ مرداد ۱۳۹۵ - ۱۲:۲۲

- فیلم سینمایی «کاناپه» به کارگردانی کیانوش عیاری قرار است شهریورماه امسال جلوی دوربین برود و با نهایی شدن حضور ترانه علیدوستی در این فیلم در کنار شهاب حسینی و مهدی هاشمی که از ابتدا حضورشان در این فیم قطعی شده بود، ترکیب بازیگران اصلی آن تکمیل شد.

کیانوش عیاری، سینماگر برجسته کشورمان که روزها و ماه ها دغدغه ساخت کاناپه را داشت سرانجام پس از پیدا کردن حامی مالی این فرصت را پیدا کرده است تا اثر جدیدش را بسازد. او که همچنان در غم توقیف «خانه پدری» به سر می برد با ساخت «کاناپه» می خواهد وارد دوران جدیدی در فیلمسازی اش شود.

آنطور که شنیده شده پس از مذاکره های متعدد با حامیان مالی مختلف و عدم توافق، سرانجام یک حامی مالی از سوی شهاب حسینی به کیانوش عیاری معرفی می شود که همین منجر به توافق نهایی شده تا خیال عیاری بابت بخش مهم تولید فیلمش آسوده باشد.

اردیبهشت امسال حسن آقاکریمی، تهیه کننده و مدیرتولید سینمای ایران که یار همراه عیاری است در گفت و گو با عصرایران گفته بود: «این روزها زمانِ عوامل فیلم برای انتخاب یک حامی مالی که پروژه تولید این فیلم را حمایت کند در حال سپری شدن است. تمام مراحل فیلمبرداری این فیلم در تهران انجام می شود و امیدواریم از نیمه اول خرداد این پروژه به صورت رسمی کلید بخورد و فیلمبرداری اش آغاز شود.»

وی با اشاره به وسواس کیانوش عیاری برای ساخت فیلم، بیان کرده بود: «با شناختی که از ایشان دارم و تبحر و تسلطی که او به سینما دارد، بی شک کاناپه نیز مانند دیگر آثار این فیلمساز مطرح، فیلمی قابل اعتنا خواهد بود.»

اما نکته تاسف باری که مشهود است، پیدا نشدن یک حامی مالی مطمئن برای ساخت فیلم جدید این سینماگر برجسته کشورمان است. سینماگری که آثارش را با وسواس خاصی می سازد و و تاکنون آثار باکیفیتی ساخته است (حتی در تلویزیون با سریال روزگار قریب).

در سینمای ایران به دلیل مشکلات متعدد، مکانیزم و ساختار سالم و درستی برای ساخت و اکران یک فیلم سینمایی وجود ندارد و در این میان سینماگران برجسته ای مانند کیانوش عیاری که ممکن است هر چند سال یک فیلم بسازند باید ماه ها و حتی سالها در انتظار یک تولید مطمئن و آرام باشند، آن هم به شرطی که سرمایه گذارشان سینما را بفهمد و به دنبال کسب شهرت کاذب و بازی های دیگر از کنار حضور در این عرصه نباشد.

در سال های گذشته بوده اند تهیه کنندگانی که در سینمای ایران پول و سرمایه آوردند اما ماندگار نشدند و اغلب تولیداتشان با شکست درتولید و اکران مواجه شد، ازآن طرف نیز سرمایه گذارانی مانند تهیه کننده فیلم جدید مسعود کیمیایی نیز حضور دارند که چند فیلم خوب را در کارنامه خود به ثبت رسانده اند و موفق شده اند اعتماد چهره ای چون کیمیایی را برای تولید فیلم جدید او جلب کنند.

سینمای ایران سالهاست بیمار است و همچنان در نبود یک سیستم درست برای تولید و بعد از آن چرخه ی صحیح اکران ضربه می خورد. بخش خصوصی نیز در این زمینه این حق را دارد با وسواس انتخاب کند و به فکر بازگشت سرمایه اش باشد. اما نبود یک روند درست باعث می شود بزرگانی چون کیانوش عیاری و ناصر تقوایی ماه ها و سالها در انتظار یک تولید آرام عمرشان سپری شود و سینمای ایران در یک موقعیت تاسف برانگیز از هنر و آثار این بزرگان محروم شود.