جوانانی که باید الگو باشند

کد خبر: ۴۵۸۳

تاریخ: ۰۴ مهر ۱۳۹۱ - ۱۱:۵۳

سال هاست که هفته دفاع مقدس با شروع سال تحصیلی همزمان است و بی شک این یک پدیده مقدسی است زیرا از یک طرف رشادت ها و ایثارگری های رزمندگان اسلام که غالبا با دانش آموز، دانشجو، طلاب حوزه های علمیه و فرهنگیان بودند تداعی می شود و از طرف دیگر ارزش و اعتبار علم آموزی و پرورش آینده سازان مملکت اسلامی بیان می گردد و این دو موضوع پیوستگی معناداری با هم پیدا می کنند.

مدرسه ای که از معلمین و مربیان آگاه و متعهد برخوردار و پیوند معلمین با اولیای دانش آموزان محکم باشد نتیجه اش تربیت جوانای مومن، لایق و با احساس مسئولیت است و این بزرگترین سرمایه میهن اسلامی ماست. به یاد می آوریم که در آغاز تهاجم دشمن بعثی به سرزمین مقدس جمهوری اسلامی که با پشتیبانی وسیع و همه جانبه استکبار جهانی و کمک های فراوان شیوخ مرتجع عرب برخوردار و مملکت عملا در تحریم بود ده ها هزار دانش آموز و معلم داوطلبانه به جبهه های حق علیه باطل رهسپار شدند و با ایثارگری خود حماسه ها آفریدند که جهان استکبار را متعجب کرد آنان نشان دادند که در برابر ایمان هیچ سلاحی تاثیرگذار نیست.

بعد از دوران دفاع مقدس هم علیرغم تحریم های فراوان باز هم همین جوانان جان برکف بودند که به سازندگی اعتبار بخشیدند. آری آنان در دانشگاه ها به مطالعه با تحقیق و پژوهش پرداختند که ثمره زحمات بی دریغ این عزیزان را در انرژی هسته ای، نانو و سایر فن آوری های محیرالعقول شنیده و به آنان آفرین گفته ایم.

به نظر می رسد که در سال های اخیر اهتمام قابل قبولی برای ارج گذاری به جوانان صاحب نام که برای مملکت افتخارآفرین بوده اند نشده باشد.

ما اکنون در جهان مستقل ترین و از نظر سیاسی آزادترین کشور را داریم و بیشترین مخالفت و تحقیر از جانب مردمان کشور ما به استکبار جهانی و صهیونیست ها می شود و این همه از برکات قدرت جوانان تحصیل کرده، آگاه و متدین ایران است متاسفانه دولتمردان ما و حتی رسانه های گفتاری و شنیداری مملکت در حد لازم از این افتخار آفرینان تشویق و قدردانی نکرده اند.

در عوض وقتی نظاره می کنیم که در بحث فوتبال با آن همه حاشیه پردازی ثروت ها و سرمایه دولتی صرف می شود و در عمل به یغما می رود در شگفت می شویم. وقتی شنیده می شود که به یک جوان که نه تحصیلات قابل قبولی دارد و نه سنخیتی با جوانان پاکباز و انقلابی، پول های میلیاردی می دهند!

به راستی این خود سد راه تحقیق و پژوهش نیست؟ آیا این حاتم بخشی ها از کیسه خلیفه موجبات دلسردی جوانان عالم و محقق که شبانه روز در آزمایشگاه ها و کلاس های درس زحمت می کشند تا در زمینه صنعتی، کشاورزی و بهداشتی و حتی نظامی مملکت را از فرآورده ها، تولیدات و صنایع غرب بی نیاز نمایند فراهم نمی کند؟

مقام معظم رهبری در سال جاری تاکید فرمودند: که در مملکت ما باید حداقل ده میلیون از جوانان در کار قرآن و شناخت آن تربیت شوند و زمانی که جوانانی با احساس مسئولیت شرعی این علم الهی را خوب می خوانند، شبانه روز زحمت می کشند و بالاخره در سطح جهانی برای ایران عزیز امتیاز کسب می کنند آیا به اندازه 10/1 جوایز و حقوقی که به برخی فوتبالیست های بی مسئولیت و بعضاً نه با ارزش های انسانی می دهند این عزیزان ممتاز در قرآن هم برخوردار می شوند؟ در پایان یادآوری این نکته مهم ضروریست که نویسنده اعلام کند بر اینکه به ورزش فوق العاده اهمیت می دهد و کار در میادین ورزشی و از جمله فوتبال را ضروری می داند اما آن را به عنوان یک وسیله تلقی می نماید تا با بدنی قوی و توانمند در خدمت بندگان خدا بود، نه اینکه فوتبال هدف شود که اکنون چنین است. و به امید اینکه مسئولین ما در این خصوص از خواب خرگوشی بیدار گردند.