آموزش و پرورش عامل اصلی توسعه در کشور است

کد خبر: ۵۲۴۱۰

تاریخ: ۰۴ مهر ۱۳۹۵ - ۱۲:۰۸

سید رسول موسوی

تقارن هفته دفاع مقدس و شروع و آغاز سال تحصیلی 95 را به همه دانش آموزان، معلمان و دلاور مردان ارتش و سپاه پاسداران تبریک می گوئیم و به ارواح پاک شهیدان دفاع مقدس درود می فرستیم و به بهانه این تقارن عظیم و بزرگ نگاهی کوتاه و مختصر به ضرورت اولویت دادن به آموزش و پرورش داشته باشیم.

در آغاز باید گفت که نقش آموزش و پرورش در فراهم کردن لوازم توسعه بر هیچ کس پوشیده نیست و این تاثیر با هیچ نهادی قابل مقایسه نیست.

آموزش و پرورش در صورت اصلاح، تحول، کارآمدی و روز آمدی می تواند بستر توسعه در همه ابعاد درون زائی را فراهم می کند چرا که هیچ توسعه یافتگی، نوسازی، انقلاب و اصلاحاتی تا ابتدا در اذهان مردم پرورانده نشود، « عینیت حقیقی » پیدا نمی کند، توسعه متوازن و همه جانبه بدون همراهی افکار و اذهان احاد ملت فرجام و نتیجه ای نخواهد یافت، از سوئی نهاد آموزش و پرورش از محوری ترین عوامل و ابزار بسترساز تحول فکری و ذهنی جامعه می باشد زیرا که رشد نهادهای آموزشی و پرورشی و علمی، زمینه ساز، جلب مشارکت هر چه بیشتر مردم در تحولات سیاسی، اجتماعی و اقتصادی می باشد و در واقع نوعی ظرفیت ها و قابلیت ها و تحرک و تحول ذهنی در مردم به وجود می آورد و همین ظرفیت و قابلیتها است که باورهای مناسب برای توسعه هماهنگی و درون سازی می کنند از همین جا است که توجه به تحول آفرینی در نظام آموزشی اولویت پیدا می کند زیرا که نظام آموزشی، سرمایه انسانی جنبش های مختلف جامعه را تامین و تربیت می کند و روحیات مناسب برای درون زائی و توسعه را در فرد و جامعه ایجاد می کند.

متاسفانه ما هنوز به دنبال افزایش قبولی در کنکور و آمار قبولی دانش آموزان در مقاطع مختلف هستیم، هنوز بجای آنها فکر می کنیم، برای آنها تصمیم می گیریم و انتخاب می کنیم، در پایان این نکته را یادآور می شود که اگر خواهان آموزش و پرورش توسعه گرا و انسان ساز هستیم، باید که این نهاد آموزش و پرورش را با تکیه بر برآیند عقلانیت و اعتدال در خدمت:  1- ارتقاء فکر انتقادی، 2- رشد انگیزه های ملی،3- توسعه توانمندی های فردی، 4- ترویج روحیه ابتکار و خلاقیت را مورد توجه قرار داده و آن را تابعی از تغییرات و برآیندی از تاثیرات نهاد سیاست و قدرت و صاحبان آن قرار ندهیم، همان طوری که گفته شد که تاثیر و نقش آموزش و پرورش با هیچ نهاد و سازمان دیگری قابل مقایسه نیست چرا که هسته اولیه مشارکت اجتماعی، مسئولیت پذیری و احترام و عمل به قانون، استقلال شخصیت، تفکر انتقادی، خلاقیت و ابتکار همگی در آموزش و پرورش شکل و سامان می یابد.