انتظارات از وزرای جديد

کد خبر: ۵۶۱۹۰

تاریخ: ۰۲ آبان ۱۳۹۵ - ۱۷:۰۸

محمد كيانوش‌راد

گرچه رئيس‌جمهور به صورت شفاف درباره دلايل موافقت خود با استعفا يا بركناري سه وزير ورزش، آموزش و فرهنگ اشاره نكرد، اما مساله مهم آن است كه استعفاي سه وزير مورد پذيرش رئيس‌جمهور قرار گرفت و روحاني بايد وزراي پيشنهادي خود را به مجلس معرفي نمايد.

انتظار نخست آن است که به اتكاي آنكه مجلس از وضعيت هماهنگ شده‌تري با قوه مجريه برخورداراست دولت بتواند با فراغ بال بيشتري نسبت به انتخاب و پيشنهاد گزينه‌هاي سه وزارتخانه در مجلس گام بردارد. دولت نبايد ترديد داشته باشد كه بايد گزينه‌هاي پيشنهادي از توان و قدرت بيشتري نسبت به وزراي سابق برخوردار باشند و همچنين مي‌توانند برنامه‌ها و خواسته‌هاي دولت را تحقق ببخشند. وزارت آموزش و پرورش و ورزش طي چند سال گذشته از آغاز كار دولت يازدهم شاهد بي‌تحركي و بعضا نارضايتي نسبت به عملكرد دو وزير ذيربط در ميان مردم بوده است. اما در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي مساله به‌گونه ديگري است.

اين وزارتخانه طي دوران خدمات آقاي علی جنتي از وضعيت نسبتا خوبي برخوردار بود و اين بديهي است كه فشارهاي وارده وي را وادار به كناره‌گيري از اين پست كرد. بدين‌ترتيب در دو وزارتخانه آموزش و پرورش و ورزش بايد وزرايي انتخاب شوند كه بتوانند در وزارتخانه‌هاي مذكور تحرك و پويايي ايجاد كنند. براساس شنيده‌ها گزينه‌هاي پيشنهادي براي اين دو وزارت خانه مي‌توانند چنين تحركي را ايجاد نمايند. اما از سويي بايد اذعان داشت كه وضعيت آموزش و پرورش در دوره روحاني از شرايط مطلوبي برخوردار نبوده و به هيچ روي مورد رضايت جامعه فرهنگيان نيست.

آقاي فاني با وجود آنكه از شخصيت‌هاي بسيار ارزشمند كشور هستند اما آنگونه كه مورد انتظار جامعه فرهنگيان بود نسبت به خواسته‌هاي اين قشر و همچنين ايجاد تحول در نظام آموزشي عمل نكرد. بدين‌ترتيب اميد فرهنگيان آن است كه تغييرات مورد انتظار توسط افرادي كه اين ويژگي و توان را در گذشته نشان دادند، صورت بپذيرد. از آنجايي كه بخش عمده‌اي از فعالان سياسي و فرهنگي كشور در آموزش و پرورش حضور دارند، بدون شك ايجاد تغيير مي‌تواند به اميدواري فرهنگيان و افزايش راي روحاني در ميان جامعه فرهنگي منجر شود. بدين‌ترتيب شرايط در وزارتخانه ‌هاي ديگر نيز به همين صورت است. عملكرد هر يك از وزيران مي‌تواند به افزايش ضريب آراي آقای روحاني يا كاهش آن بينجامد. وزارت ورزش نياز به تغيير ساختاري دارد.

اصولا پرداختن به امور جوانان به معناي آميخته شدن با مفهوم ورزش نيست. حوزه فعاليت‌هاي جوانان حوزه‌هاي بسيار متنوع وگسترده‌اي است كه بدون ترديد انحصار آن در وزارت ورزش مي‌تواند آسيب جدي برای جوانان ايجاد كند. به نظر مي‌آيد بازسازي وزارت ورزش و جوانان با ايجاد مجدد سازمان جوانان مي‌تواند منجر به جنب و جوش بيشتر در ميان جوانان و شكل‌دهي به «ان.جی.او»‌ها و فعاليت‌هاي داوطلبانه جوانان و پويايي بيشتر جامعه جوان شود؛ بنابراين ايجاد تغيير مديريتي صرفا كارساز نخواهد بود و قطعا بايد با تغييرات ساختاري در وزارت ورزش زمينه جذب بيشتر جوانان را نسبت به دولت و اهداف و برنامه‌هاي دولت فراهم ساخت.