آسیب شناسی زبان و رفتار کنشگران سیاسی خوزستان

کد خبر: ۵۷۰۵۷

تاریخ: ۰۸ آبان ۱۳۹۵ - ۰۹:۲۳

شوشان/ دکتر حسن دادخواه

زبان و رفتار انسان ها، بازتاب و نشان دهنده نوع باور، اندیشه، تلقی ها و بلکه مجموعه شخصیت آنان است. این زبان و رفتار، به تدریج و طی آموزش ها و در بلند مدت، شکل می گیرد و نهادینه می گردد.(ناگفته نماند که در یک مفهوم عام تر، زبان، نیز نوعی رفتار است).

بر این پایه، روشن است محیطی که افراد در آن رشد می کنند و بزرگ می شوند، نقش بسزایی در شکل گیری و برگزیدن زبان و رفتار ایشان دارد.

در این راستا، البته اراده و تصمیم و نوع انتخاب افراد نیز در شکل گیری زبان و رفتار آنان، موثر است. نیک روشن است که نوع قضاوت و داوری هر یک از  انسان ها نسبت به دیگری، برخاسته از همین زبان و رفتار طرف مقابل است زیرا زبان و رفتار، نخستین واکنش های ظاهری افراد در برابر تحریک های بیرون از انهاست.

در پهنه سیاست ورزی و کنش های اجتماعی که صحنه رقابت ها و پیشی گیری هاست و کنشگران این پهنه می کوشند تا به قدرت و توان تاثیرگذاری بیشتری دست یابند و درستی باورهای خویش را به اثبات برسانند، نوع زبان و رفتار انسان از نقش و اهمیت  افزون تری برخوردار می شوند.

در این عرصه و کارزار، که همگرایی و واگرایی، نشاط و تنبلی، سستی و قدرت و .... وابسته به نوع زبان و رفتارهاست، کنشگرانی که از خرد و اندیشه ای پخته و والا برخوردارند می کوشند تا با انتخاب زبانی آرام و نرم و رفتاری محترمانه و وزین، طرف های مقابل را تسلیم استدلال خویش گردانند و از بکارگیری زبان تند و پرخاشگر و رفتارهای زشت و نامناسب و نامتناسب با سیاست ورزی فاصله بگیرند.

نیک روشن است که به هر اندازه که زبان و رفتار یک کنشگر سیاسی، اجتماعی و فرهنگی محترمانه تر و با محبت و فاخر باشد، میزان تاثیرگذاری او بر دیگران و توجیه نمودن دیگران و جذب شدن دیگران به وی، فراگیرتر خواهد شد.

ارزش و ارجمندی و میزان تاثیرگذاری زبان و رفتار فاخر، زمانی آشکارتر می گردد که کنشگران سیاسی و اجتماعی، سکان و فرمان اداره جامعه و یک استان و یک کشور را در دست بگیرند. بی گمان، پیشبرد امور اجرایی یک جامعه بزرگ و باز کردن گره های مشکلات مردم، نیازمند برخورداری مسئولان و کنشگران سیاسی از زبان و رفتار مهربانانه و دانستن و داشتن شیوه ها و سبک های کارآمد و موثر تعامل و همکاری با مقامات بالادستی است.

به نظر می رسد که زبان و ادبیات سیاسی رسانه های استان خوزستان و زبان و رفتار مسئولان استانی و زبان و رفتار نمایندگان مجلس شورای اسلامی و برخی صاحبان تریبون های رسمی با زبان و رفتار مطلوب و کارآمد فاصله و شکاف دارد.

تیترهای مطبوعات و سایت های خبری در استان خوزستان گاهی فضا سیاسی را به التهاب می کشانند و با انتساب القاب و کنایات تحقیر کننده به برخی مسئولان کشوری موجبات فاصله گیری آن مقامات با استان را فراهم می آورند.

لحن و رفتار تند برخی نمایندگان استان در مجلس شورای اسلامی در تعامل با مقامات کشوری نه تنها امکاناتی را به استان جذب نمی کند چه بسا موجبات گریز مسئولان کشوری از خدمت به خوزستان را دامن می زند.

زبان و رفتار برخی مسئولان احزاب و تشکل های سیاسی نه تنها زمینه همگرایی در استان را فراهم نمی کند بلکه شعله های تفرقه و بدبینی را میان نیروهای سیاسی استان برمی افروزد.

برآیند زبان تند و رفتارهای شتاب زده و انتقادهای پرخاشگرانه برخی افراد شاخص استان، عدم توسعه یافتگی خوزستان و عقب افتادگی هنری و فرهنگی و علمی و اقتصادی آن را به همراه داشته و موجب به وجود آمدن تصورات منفی و نادرست در ذهن مقامات کشوری از اهالی خوزستان را فراهم نموده است.

به نظر می رسد تجدیدنظر در اتخاذ زبان و رفتار ملایم و نرم از سوی مقامات استانی و کنشگران سیاسی خوزستان در تعامل با مسئولان کشوری و با یکدیگر، می تواند نقطه عطفی در سالم سازی فضای اجتماعی استان و جذب امکانات بیشتر به استان باشد.