آموزش و پرورش و توسعه پایدار

کد خبر: ۵۸۵۹۹

تاریخ: ۱۹ آبان ۱۳۹۵ - ۱۹:۴۹

نیما حاجی پور

وقتی از توسعه پایدار صحبت می شود، منظور توسعه ای است که به بقای بشر و رفاه کامل و همه جانبه آن می نگرد.

توسعه پایدار تمام زنجیره ها، فرآیندهای پویا، منابع انسانی، منابع طبیعی و نظام سخت افزاری جامعه در یک شکل تعاملی است و در صدد ایجاد تعامل بین حال و آینده، انسان و عدالت و رفاه بین و درون نسل هاست.

بررسی عوامل موثر بر پیشرفت و ترقی و توسعه در جوامع پیشرفته نشان می دهد که همه این کشورها از آموزش و پرورش توانمند و کارآمدی برخوردار هستند.

تبلور آموزش و پرورش در تربیت نیروی انسانی متعهد، دانشمند متخصص و ماهر است. در دنیای امروز که علم و تکنولوژی با رشد و گسترش سریع به عنوان عامل مهم و اساسی در فرآیند رشد و توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جوامع بشری به حساب می آیند، نهادها و نظام های آموزش و پرورش نقش مهمی را به دست آورده اند.

آموزش افراد نوعی سرمایه گذاری ملی است و هر کشوری که در این راه تلاش بیشتری کند بدون شک از رشد و توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی بیشتری در آینده برخوردار خواهد شد.

آموزش و پرورش نه تنها می تواند در رشد اخلاقی، رفتاری و حتی جسمانی افراد موثر باشد بلکه وسیله ای جهت رفع نیازهای حقیقی و مصالح اجتماعی به شمار می آید یعنی آموزش و پرورش نه تنها در عینیت بخشیدن به زندگی مادی و معنوی افراد محدود نمی شود بلکه تمام شئون اجتماعی او را در بر می گیرد و عامل رشد و تحول اساسی جامعه می گردد.

سرمایه گذاری در آموزش و پرورش و تربیت نیروی انسانی یک سرمایه گذاری بلند مدت محسوب می شود اما این نوع سرمایه گذاری بویژه برای جوامع در حال توسعه فوق العاده سودآور است. به علاوه آموزش و پرورش باعث می شود درآمد افراد بدلیل مهارتها و تخصص هایی که کسب کرده اند، در سطح بالاتری قرار گیرد در نتیجه از سطح زندگی بهتری برخوردار شوند.

بر این اساس به نظر می رسد آموزش و پرورش کشور در صورتی که ویژگی های زیر را داشته باشد به توسعه پایدار کمک خواهد کرد:

– مهارت های شغلی و زندگی را آموزش دهد.

– خلاقیت و نوآوری را پرورش دهد.

– مهارت های ادراکی را تقویت کند.

– توانایی مهارتهای تصمیم گیری را افزایش دهد.

– به پرورش و تقویت روحیه پژوهشی منجر شود.

– توانایی ارزیابی و نظارت بر خود را افزایش دهد.

لذا پیشنهاد می گردد نظام آموزشی کشور از دیدگاه توسعه پایدار مورد ارزیابی قرار گیرد چرا که اساس توسعه پایدار کشور از کانال آموزش توسعه ای می گذرد، در غیر این صورت خروجی های نظام آموزشی به عنوان عواملی ضد توسعه عمل خواهد کرد.