درد دل‌های یک مدرس دانشگاه آزاد

کد خبر: ۶۱۸۰۳

تاریخ: ۳۰ آذر ۱۳۹۵ - ۱۸:۲۴

دانشگاه آزد اسلامی بدون اغراق یکی از بزرگترین دانشگاه‌های جهان بوده و گستردگی جغرافیایی آن هم بدون شک کم نظیر است. به عنوان یک مدرس با سابقه همکاری حدودا 15 ساله دوره های مختلفی را در این دانشگاه تجربه کرده‌ام. زمانی به دلیل کثرت دانشجو و امکانات کم واحدهای دانشگاهی کلاس‌ها، با تعداد زیاد و در کلیه روزهای هفته تا پاسی از شب و حتی جمعه هم تشکیل می‌شد.

در حال حاضر به گفته‌ی ریاست دانشگاه در دهه کیفی‌سازی دانشگاه قرار داریم. به عبارتی اکثر واحدها خوشبختانه از نظر تعداد دانشجو و رشته‌های تحصیلی تثبیت یافته‌‌اند و از نظر امکانات سخت افزاری حداقل‌ها را دارا هستند.

متاسفانه هنوز تفکراتی که ناشی از کمبود امکانات در سالهای قبل بود بر بعضی حوزه‌ها در این دانشگاه حکم‌فرماست. برای مثال هنوز تعدادی از واحدهای دانشگاهی در اجرای صحیح زمان‌بندی ترم تحصیلی به مدت 16 هفته  مشکل دارند. ثبت نام دانشجویان بعضا حتی بعد از حذف و اضافه  ادامه می‌یابد و دیده شده دانشجویانی که شامل موارد خاص  می ‌شوند، در هفته‌های پایانی ترم به لیست کلاس اضافه می‌شوند. مورد دیگر برنامه‌ریزی دروس 3 واحدی به‌صورت یکجا و حتی به صورت دو و نیم ساعت در هفته می‌باشد.  هر دو مورد بالا به اذعان اکثر مدرسین باعث کاهش کیفیت تدریس و همچنین عدم ارائه کلیه سرفصل‌های مصوب می‌باشد.

یکی دیگر از مشکلات اکثر اساتیدی که با دانشگاه آزاد به صورت تمام وقت یا پاره وقت همکاری می‌کنند، اینست که در بسیاری واحدهای دانشگاهی تنها فضایی برای استراحت بین ساعات تدریس و به صورت اشتراکی برای اساتید در نظر گرفته شده و فضایی به آنها جهت مراجعات دانشجویان برای حل مشکلات درسی یا پیگیری پایان نامه‌ها و امور پژوهشی اختصاص داده نمی‌شود. که این مشکل با توجه روز‌افزون دانشگاه آزاد به تحصیلات تکمیلی در سالهای اخیر و لزوم ارتباط بیشتر دانشجو و استاد در این مقاطع تحصیلی نمود بیشتری می‌یابد. در خاتمه امیدوارم با توجه دادن مدیران این دانشگاه به موارد مذکور و ان شا ا... حل چنین مشکلاتی در راستای هدف کیفی‌سازی دانشگاه حرکتی صورت پذیرد.