مدیریت یا کنترل از راه دور؛ کدام درست است؟ / عزل و نصب های مبتنی بر روابط در پتروشیمی ها / بی توجهی به آبادانی استان و بی میلی به پرورش و ارتقا مدیران جوان بومی / کوتاه آمدن نماینده ماهشهر از مواضع پیش از انتخابات

ضعف در برخورد با مدیران پروازی پتروشیمی

ضعف گلمرادی در برخورد با پدیده انتصاب مدیران پروازی و نیز درگیری با حواشی انتخاب مسئولان دفاتر شهرستان هایش...

کد خبر: ۶۱۹۶۱

تاریخ: ۰۳ دی ۱۳۹۵ - ۲۲:۳۶

شوشان: مدت زمان چندانی از پایان مناقشات گسترده بر سر انتخاب مدیران بومی برای صنایع بزرگ خوزستان و بالاخص منطقه ویژه اقتصادی ماهشهر نمی گذرد و علیرغم بی اعتنایی مرکز نشینان به مطالبات برحق مردم و مسئولان استان، هر از گاهی به بهانه های مختلف تب جامعه بالا گرفته و انتقادات گسترده ای به مدیران غیر بومی وارد می شود.

عزل و نصب های مبتنی بر روابط، بی توجهی به آبادانی استان، بی میلی به پرورش و ارتقا مدیران جوان بومی و هدر رفت منابع مالی و خدماتی توسط مدیران پروازی از جمله مهمترین این انتقادات است. آیا پیگیری گسترده موضوع و طرح آن در تریبون های سیاسی و عقیدتی دلسوزان استان و نیز انتشار وسیع اخبار آن در رسانه ها تاثیری بر مشی فکری و عملکرد مدیران پایتخت داشته است یا خیر؟ بررسی این پاسخ بی شک تامل برانگیز است.

یکی از بزرگترین این مناقشات بر سر انتخاب مدیرعامل بومی برای پتروشیمی فن آوران بندر ماهشهر بود. موضوعی که در کوران بحث ها بر سر پایان دوران مدیریت پروازی در منطقه، با حمایت مردم و نماینده جدید این شهرستان همراه شد.

مطالبه ای عمومی که بحث داغ رسانه ها، مردم و مسئولان بود و ماجرا با انتخاب مدیرعامل شبه بومی و مخالف با نظر نماینده شهرستان پایانی تلخ یافت. آنچه بعدها از داستان این انتصاب نقل شد، حکایت از ضعف و ناتوانی شدید نمایندگان خوزستان و بالاخص گلمرادی نماینده ماهشهر در مقابل مدیرعامل تاپیکو ،مهندس پیوندی، داشت.

ناتوانی در لابی گری و یارگیری سیاسی، عدم همراهی مناسب گلمرادی با مجمع نمایندگان استان، کوتاه آمدن از مواضع پیش از انتخابات و نیز ترس از مواجهه با مهندس پیوندی و مدیران پروازی منطقه، موجب شکستی فاجعه بار و همچنین از راه رسیدن تحمیل مدیران غیر بومی بیشتر بر صنایع منطقه شد. نتیجه این عقب نشینی از مواضع در نهایت منجر به همان عواقبی شد که دلسوزان استان پیش بینی کرده بودند.

مدیرعامل جدید پتروشیمی فن آوران پس از ده ماه بی ثباتی در این شرکت، بر سر کار آمد و اکنون پس از دو ماه باز هم زمزمه اختلافات در این شرکت نزدیک به بحران شنیده می شود. عمده انتقادات به مهندس بهزادی، انتصاب مدیران شرکت از طیف دوستان نزدیک به خود و هم استانی های ایشان و نیز عزل و جابجایی مدیران محبوب و با سابقه درخشان از شرکت است.

انتخاب سه مشاور مدیرعامل از میان مدیران تهران نشین که قرار است از راه دور و به صورت پروازی شرکت را اداره کنند آغازگر بحران و اعتراض گشت. عزل خلق الساعه مدیر منابع انسانی با سی سال سابقه درخشان، بدون اطلاع ایشان و حتی مخالفت صریح معاونت مالی و اداری شرکت با اعمال نفوذ مدیران ارشد تاپیکو، عزل چندین مدیر بومی خوشنام و نیز بازگشت برخی نیروهای غیر خوشنام همگی از عوامل بالا گرفتن مجدد اعتراضات به مدیران پروازی ست.

گفته می شود نماینده ماهشهر نیز از منتقدان جدی اقدامات مدیران جدید این شرکت است و اتفاقات این پتروشیمی بر رابطه نامناسب با مجموعه تاپیکو افزوده است.

اگرچه افزایش جهانی قیمت متانول تا حدودی باعث بهبود وضعیت درآمد شرکت شده است، اما سیر وقایع نشان می دهد تفکر حاکم بر این هلدینگ عظیم، بزرگترین مانع پیشرفت این صنعت حیاتی کشور است و به راحتی می توان علل پسرفت این صنعت اشتغالزای جهانی را در کشورمان حدس زد؛ اعمال نفوذ گسترده مدیران ارشد تاپیکو در عزل و نصب مدیران میانی حتی در شهرستان ها و اعتقاد بر عدم استفاده از نیروهای بومی در خوزستان. در همین راستا شنیده می شود که آقای جبارزاده تبریزی عضو هیئت مدیره شرکت نیز به زودی به علت مخالفت با روند عزل و نصب های اخیر برکنار شده و گفته می شود جایگزین ایشان نیز انتخاب شده اند.

متاسفانه ضعف گلمرادی در برخورد با پدیده انتصاب مدیران پروازی و نیز درگیری با حواشی انتخاب مسئولان دفاتر شهرستان هایش، منجر به کاهش فشار بر مدیران نا آشنا به منطقه و حتی صنعت پتروشیمی و نیز در برخورد با هلدینگ های مسبب چنین وقایعی گشته است و انتقادات سایر مسئولان شهرستان به تنهایی راه به جایی نبرده است.

حضور بسیار اندک مدیران عامل پتروشیمی ها در منطقه و سرکشی های با فواصل بسیار، موجب اعتراضات بسیاری در میان مدیران شهرستان گشته است که  تاکنون بی نتیجه مانده است.

و اما پتروشیمی بندر امام خمینی که به نوعی گل سر سبد پتروهای جنوب است همچنان در میان بی توجهی نماینده محترم شهرستان به اتفاقات درون شرکت، در میان مشکلات خود درجا می زند. آنچنان که در گزارش های قبلی گفته شد پتروشیمی بندر امام به علت عدم تمکین به قانون، در موضوع حکم قطعی کارکنان مدت موقت، به پرداخت قریب نهصد میلیون تومان(نه میلیارد ریال) محکوم و مجبور به پرداخت این مبلغ شده و حکم جلب مدیر عامل در صورت ادامه روند موجود نیز صادر گشته بود. شایان ذکر است این حکم و مبلغ خسارت مربوط به دو ماه پیش است و هنوز از رقم جدید آن اطلاع دقیقی نیافته ایم.

اما اینکه چرا باید یک شرکت عظیم که با واسطه هلدینگ خلیج فارس، بخشی متعلق به بیت المال و بخشی سهام خصوصی مردم و حق الناس است، به عللی مبهم و رفتار لجوجانه مدیرانش، منابع بیت المال را اتلاف کنند و نه تنها مورد مواخذه قرار نگیرند بلکه با افتخار از بذل و بخشش و کمک های خود به همان شاکیان سخن بگویند و در مقابل هزینه های سنگینی را برای ایاب و ذهاب یک تیم به مسابقات بسکتبال چین صرف نمایند. متاسفانه در میان سکوت نماینده محترم، مدیران این شرکت مطلقا از چرایی و چگونگی صدور و پرداخت چنین جرایم سنگینی از جیب مردم سخنی نمی گویند و مشخص نمی کنند اهمال و کم کاری در کدام بخش از این شرکت منجر به نقض قوانین و سپس ایستادن در برابر احکام قطعی شده است و چرا برای احترام به افکار عمومی هرگز اعلان و با خاطیان برخورد نمی شود. موضوع مهم در اتفاقات اخیر میزان و چگونگی بخشش ها و کمک های احتمالی نبوده است؛ موضوع اهمال و سستی در رفع ریشه ای مشکل و پیشگیری از افزایش جریمه و خسارت به بیت المال بود که محقق نشد و حتی به احترام افکار عمومی گزارشی داده نشد.

حال باید این پرسش مطرح شود که اگر مدیرانی بومی در مسند کار بودند که آفتاب سوزان و گرمای سخت و خاک و هوای آلوده را با عمق جان درک کرده بودند، به راستی آیا این مبالغ سرسام آور را برای خرید بازیکنان بسکتبال و لجاجت با کارگران و خسارات آتش سوزی هدر می دادند و یا توسعه و پیشرفت و شکوفایی شهر و دیارشان؟

به راستی این ثروت های خداداد باید صرف ساختن بیمارستان و دانشگاه و سینما و مدارس شود یا به پای بلیط هواپیمای مدیران ساکن در خوش آب و هواترین نقاط تهران ریخته شود؟ و طنز تلخ ماجرا آنجاست که این کنترل از راه دور، اضافه کار و پاداش هم دارد...