هاشمي الگويي از تعادلِ روح ايراني

کد خبر: ۶۳۰۹۳

تاریخ: ۲۰ دی ۱۳۹۵ - ۱۰:۵۲

《انّك ميّت ٌ و انهم ميّتون 》

"بي شك تو خواهي مرد و همه آنها نیز خواهند مرد ."

هاشمي از ميان ما رفت ، به همين سادگي ، آرام و نرم و بي هياهو ، اما اندوه جانسوزش بر دل ها نشست . مهربان و نرم خو وآسان گير بود.  خيرخواه مردم و مصلح و دريادل بود .

در برابر طوفان حوادث ، آرام و نجيب و آرام بخش بود. اهل كينه و لجاجت نبود.  ظلم ها و جفاها  و بي مروتي ها و نامردي ها   و ناجوانمردي ها را براي مصلحت  اسلام و ايران به جان خريد و دم نياورد.

در اعتقاد به آرمان هايش ثابت قدم و در دستيابي به آن ، سياستمداري روشن ضمير و واقع بين  بود.  زمان و مكان و مقتضييات آن را خوب مي فهميد. شجاع بود و خويشتن دار و خار چشم افراطيون و دلواپسان دروغين.

هاشمي اسوه و نمونه و ماندگار شد. حتا مخالفان منصف اش بر فقدانش گريستند. در هجرت يكباره اش ، همه احساس تنهايي و رها شدگي يافتند. حس بغض آلود ِغربت و تنها شدن. مردم  حامي و پدر خويش را از دست داده اند.

هويت هر كس ، كليت زندگي اوست ، نه مقطع و بررشي از زندگي او هم چونان هر سياستمداري زندگي سياسي اش ،  ، با كساني رقابت و يا تعامل و يا همكاري و يا  همكاري و همدلي داشت ، او هم ، چون ديگران ،  مصون از خطا نبود ، ماجوانمرد و آزاده و منصف  بود.

هاشمي رفت ، اما به تاريخ نخواهد پيوست. آيندگان  حضورش را بيشتر خواهند يافت. او زنده و زنده تر از گذشته در ميان ما و آيندگان خواهد ماند.

سيره و سلوك و شيوه و راه و رسم هاشمي  ، الگويي از تعادل روح ايراني است.