در حاشیه حادثه تلخ آتش سوزی پلاسکو

ما چگونه اینگونه شدیم!؟

کد خبر: ۶۳۷۵۰

تاریخ: ۳۰ دی ۱۳۹۵ - ۲۳:۱۷

رویا اکبری

عضو شورای مرکزی انجمن اسلامی معلمان خوزستان

اگر نه باده غم دل ز یاد ما ببرد

نهیب حادثه بنیاد ما ز جا ببرد

اگر نه عقل به مستی فروکشد لنگر

چگونه کشتی از این ورطه بلا ببرد

از چه باید گفت؟ از مایی که از عهده ی مدیریت قطاری هم برنمی آییم؟ از ما که در زیر پوست شهر کسانی را داریم که آسایشگاهشان با ارامگاه ابدی یکی شده است، از آرش صادقی یا از احد و صمدی. از کودکان کار ی که زیر آتش سوختند و یا حالا از آتش‌نشانان با فقدان وسایل مجهز و انفعال ملت همیشه حاضر در صحنه ...

امروز پلاسکو فرو ریخت ؛ نه تنها پلاسکو که دنیا آوار شد! در آن هنگام که فیلم گرفتن از عذاب و رنج دیگران برایمان یک سرگرمی شد. مائی که سیاست زده ایم، ما که اینگونه منفعلیم، ما که جوگیر و جوزده ایم، ما که در انتخاب مسئولین نامسئول و بیکفایت حاذقیم!

علت این فقدان در آموزش غلط و پرورش ناصحیح ماست که تفاوتی بین عقل و عقلانیت قائل نیست،مائی که مفهوم عقلانیت که پدیده ای تاریخی و اجتماعی است را در معنای عقل گم کرده ایم!! جامعه ما به غلط همواره خود را دارای بهره هوشی بالایی ارزیابی کرده است.

متاسفانه آنچه در دو دهه اخیر در جامعه ما رخ داده است تقویت عقل بیشینه ساز در برابر عقلانیت بهینه ساز است. «رشد» محصول بیشنیه سازی یک جامعه است و «توسعه» محصول بهینه سازی یک جامعه است. رشد با عقل خام نیز حاصل می شود اما توسعه با عقلانیت پخته حاصل می‌شود.

اما اکنون دنیای ما آوار شده در  آن هنگام که ما فرقی برای برجی که مرد و خاطراتی که فروریخت قائل نشدیم! و حالا ما هستیم و بهت و حیرتی که چگونه میشود مانند آن معدود فداکاران فراتر از غیرت و مردانگی بود...

کاش ذره ای از جرأت و شهامت آنهایی را داشتیم که باورشان این بود:

میتوان سوخت اگر امر بفرمایید "عشق

براستی ما چگونه اینگونه ما شدیم؟!!!