نشست توسعه منطقه ای و دلایل عقب ماندگی خوزستان از روند توسعه در حزب ندای ایرانیان/ جهانمیر پیش بین : مساله گرد و خاک یک بحث حاکمیتی شده است/ اگر فرصت به دست آمده از دست برود یک مطالبه دیگر به مطالبه های قبلی استان اضافه خواهد شد/ در ایران هیچ کدام از جناح هایی که قدرت را دست می گیرند به مدیریت بها نمی دهند / نیروی انسانی ناکارآمد آفت توسعه است

ضرورت اجماع برای استفاده از مدیران کارآمد

جهانمیر پیش بین عضو سابق هیات علمی دانشگاه شهید چمران اهواز گفت: لازمه توسعه اجتماعی رفتارهای عقلایی و منطقی شهروندان یک جامعه است.

کد خبر: ۶۵۵۳۸

تاریخ: ۰۳ اسفند ۱۳۹۵ - ۲۰:۲۳

شوشان: نشست " توسعه منطقه ای و دلایل عقب ماندگی خوزستان از روند توسعه" با حضور جهانمیر پیش بین عضو سابق هیات علمی دانشگاه شهید چمران اهواز ، از سوی حزب ندای ایرانیان شعبه خوزستان برگزار شد.

به گزارش شوشان ، جهانمیر پیش بین در ابتدای جلسه به بحران اخیر خوزستان گریزی زد و گفت: بعد از صحبت های رهبری در مورد برطرف کردن مشکل ریزگردها، مساله گرد و خاک یک بحث حاکمیتی شده است، لذا لازم است همه مسئولین استانی از نمایندگان مجلس و خبرگان گرفته تا شورای شهر و استاندار مطالبات استان را در اولویت قرار دهند و آن را فریاد زنند، چرا که اگر فرصت به دست آمده از دست برود یک مطالبه دیگر به مطالبه های قبلی استان اضافه خواهد شد.

پیش بین توسعه را واژه ای دانست که اولین بار علم اقتصاد به آن ورود کرد و افزود: توسعه همانند زرافه ای می ماند که اگر کسی آن را ندیده باشد به راحتی نمی توانیم برایش آن را توصیف کنیم. وی ادامه داد: در گذشته تعداد تخت بیمارستان تقسیم بر جمعیت ، یکی از شاخص های توسعه بوده است در حالی که در حال حاضر گفته می شود اگر بهداشت رعایت شود شاید نیازی به تخت بیمارستان نباشد. این مقوله متغییر بودن شاخصه های توسعه یافتگی را نشان می دهد.

پیش بین با بیان اینکه رشد یک مقوله کمّی و کوتاه مدت است و در مقابل ، توسعه یک مقوله کیفی است که از رشدهای مستمر در یک جامعه به دست می آید ، گفت: رسیدن به توسعه ربطی به وسعت و جمعیت کشورها ندارد و حتی منابع طبیعی غنی هم نمی تواند تضمین کننده توسعه یک کشور باشد. به عنوان مثال کشور ژاپن کمترین خشکی و منابع معدنی را دارد ولی با مدیریت صحیح توانست کشوری "توسعه یافته" شود.

عضو سابق هیات علمی اقتصاد دانشگاه شهید چمران اهواز مشکل مدیریتی را مهم ترین سد رسیدن به توسعه در کشور دانست و افزود: برای رسیدن به توسعه اقتصادی مدیریت حرف اول را می زند ولی در ایران هیچ کدام از جناح هایی که قدرت را دست می گیرند به آن بها نمی دهند. حتی اصلاح طلبان در گزینش افراد نگاه نمی کنند که کدام یک بهتر می تواند نقش مدیریتی را ایفا کند بلکه سعی می کنند افراد مطیع تر انتخاب کنند.

پیش بین راه رسیدن به توسعه را اجماع برای استفاده از نیروهای کارآمد دانست و افزود: جدای از سلیقه های سیاسی ، آدم های تاثیر گذار و کاربلد خوبی در سطح کشور و استان داریم که می توانیم با بالا بردن قدرت خود در تحمل نظر مخالف ، از آن ها در مدیریت کشور استفاده کنیم.

وی ادامه داد: توسعه ، قدرت استفاده بهینه از منابع و امکانات طبیعی و انسانی را برای جامعه بیان می کند و آفت اصلی آن استفاده از نیروی انسانی ناکارآمد است. در ایران نیز می بینیم که همین نیروی انسانی ناتوان است که با همه منابعی که در اختیار داریم نتوانسته مسیر رسیدن به رشد و توسعه را فراهم کند.

پیش بین اضافه کرد: مسائل دنیای امروز با دنیای چندین سال پیش متفاوت شده است، تخصص های جدید به وجود آمده و تقسیم کار جدیدی صورت گرفته است که ضرورت نگاه جدید به مدیریت را نشان می دهد. پس ضروری است که نگاه ما به مدیریت منابع و نیروی انسانی متناسب با شرایط موجود باشد.

این فعال مدنی توسعه سیاسی و حقوق شهروندی را یکی دیگر از نشانه های توسعه همه جانبه دانست و بیان کرد: احزاب و سازمان های مردم نهاد باید در تدوین قوانین، اجرای صحیح قوانین و نظارت بر اجرا ، حضوری کارا ، اثربخش و مفید داشته باشند تا هم از امکانات استفاده صحیح شود و هم مسیر انتخاب شده برای رسیدن به توسعه درست صورت بگیرد.

وی افزود: توسعه سیاسی در صورتی محقق می شود که احزاب وجود داشته باشد تا بتواند با فساد و رانت مبارزه کند، وقتی که مردم توسعه سیاسی پیدا کنند به جای شخص مطیع، نیروی اصلح را انتخاب می کنند. در واقع توسعه سیاسی نشانه ای از قدرت انتخاب و تاثیر بر بهبود تصمیم گیری در مجلس، اجرا در دولت و بهبود قضاوت در قوه قضاییه است.

پیش بین توسعه اجتماعی را یکی دیگر از مقوله های توسعه همه جانبه برشمرد و افزود: لازمه توسعه اجتماعی رفتارهای عقلایی و منطقی شهروندان یک جامعه است.  در جامعه ای که نرخ طلاق بالاست، زندانیان غیر سیاسی 20 برابر می شود و با رشد جمعیت تناسبی ندارد، نرخ بیکاری بالاست و آثار به شدت روحی و روانی در جامعه وجود دارد چندان نباید به توسعه اجتماعی امیدوار بود.

وی  تاریخچه شروع توسعه در ایران را مربوط به 110 سال قبل دانست و افزود: در طی این مدت کشورهای دیگری مانند کره جنوبی بودند که مسیر توسعه را بدرستی انتخاب کردند و به توسعه رسیدند ولی کشور ما هنوز در مقدمات اولیه توسعه مانده است.

این فعال سیاسی افزود: انسان هم هدف توسعه است و هم راه رسیدن به توسعه. لذا لازم است با تغییر نگرش ها و رفع محدودیت ها از سرمایه های انسانی که داریم بهتر استفاده کنیم تا بتوانیم با استفاده از تجربیات ارزشمندی که دارند در مسیر رسیدن به توسعه گام برداریم.