چرا باید به روحانی رای بدهیم؟

اصلاحات،کارگزار تغییر در افق وحدت ملی (بخش دوم)

بخش دوم: چشم اندازی به عملکرد اقتصادی دولت روحانی

کد خبر: ۶۷۳۲۹

تاریخ: ۱۲ فروردين ۱۳۹۶ - ۱۹:۰۲

وارونه نمایی،نشان دادن نقاط قوت بعنوان نقاط ضعف،با سواستفاده از شرایطی که خودشان در هشت سال حضور در دولت و مجلس و شوراها وشهرداری ها و...باعث وبانی ان هستند مهمترین استراتژی منتقدین دولت است.

جریانی که با هدف قرار دادن امید مردم وایجاد یأس،موضوعی بنام منافع ملی  در شرایط خطرناک منطقه ای امروز در عصر ترامپ، برایش اهمیتی ندارد.

بی تردید از مهمترین اهداف اصلاح طلبان در زمان باقی مانده تا انتخابات میبایست مقابله با جوسازی و فرافکنی های اصولگرایان غیرمعتدل باشد.

بنظر میرسد بخش عمده ی تلاشهای مخالفان، ناکارآمد جلوه دادن دولت در حل مسایل اقتصادی است به همین خاطر لازم است در خصوص دستاوردهای دولت روحانی نگاهی هرچند گذرا داشته باشیم.

از دولت قبل برای دولت روحانی مواریثی برجای مانده است که تدبیر آنها کاری بس دشوار است.اقداماتی مانند مسکن مهر یا پرداخت یارانه بخش بزرگی از درآمد دولت روحانی را پیشاپیش بلعیده است.

طبعا همیشه همین گونه بوده است که بخشی از اقدامات دولتهای قبل در زمان فعالیت دولت بعد به بار می نشیند ولی نکته این است که اقدامات کارشناسی نشده و بدون پشتوانه ی تخصصی برای کل کشور زیانبار هستند و تاوان آن از امکانات و فرصتهای ملی پرداخت خواهد شد.

از اهم این مصائب رکود تورمی مانده از دولت قبل است.دولت یازدهم در چند سال گذشته مجبور شد کارهای غلط دولت قبل (مانند پرداخت یارانه ی نقدی)را ادامه دهد و کارهای ناتمام کارشناسی نشده (مانند مسکن مهر)را علیرغم کاهش درآمد ملی (که ناشی از افت بی سابقه ی قیمت نفت میباشد)کامل کند، در عین حال تورم را مهار کرده و از نرخ رشد ان بکاهد!!!!

مطابق اعلام دولت نرخ رشد اقتصادی که در دولت قبل به عدد باورنکردنی"منفی 6/7"رسیده بود اکنون روند مثبت پیدا کرده وبه عدد "مثبت 7"نزدیک شده است.

همزمانی برجام با رکود شدیدی که بر اقتصاد ما حکمفرماست باعث کاهش تقاضا در بازار شده که این مسئله بر وضعیت عمومی بنگاه های اقتصادی تاثیر مستقیم دارد.

بنگاه های اقتصادی برای تحرک نیازمند تامین مالی از سوی بانکها هستند. ازمشکلات عدیده ای که تقریبا همه ی دولتهای بعد از انقلاب با آن دست به گریبان بوده اند دسترسی نداشتن آنها به منابع ارزی ما در خارج از کشور است که تسهیلات دهی بانکها را با مشکل مواجه کرده است.

دوری از اقتصاد جهانی به مدت تقریبا 9 سال ایران را به حاشیه رانده است و همراهی دوباره هم بهای زیادی دارد.

در سال 95 بعنوان اولین سال اقتصاد پسابرجام،کشورمان مقصد بسیاری از سفرهای هیئت های بلند پایه ی اقتصادی و تجاری کشورهای غربی و شرقی بود و چشم انداز روشنی با اتمام تحریمها پیش روی اقتصاد ایران قرار دارد.

در هر حال بنظر میرسد اصولگرایان نه موفق خواهند شد چهره ای نو و مردم پسند بیابند که مردم را مجاب به قهر با دولت روحانی و طرفدارانش کند و نه خود برای حضوری یکپارچه و تاثیرگذار حاضر به کنار گذاشتن اختلافات سیاسی شان خواهند بود و ائتلاف یا اجماع حداکثری میانشان تاکتیکی مهجور و البته ناکام خواهد ماند.

در بخشهای بعدی این یادداشت به اثرات مثبت فعالیت دولت روحانی در زمینه های سیاسی و اجتماعی خواهیم پرداخت.

رویا اکبری    انتهای بخش دوم