آسیب شناسی شوراهای شهر در خوزستان در گفتگوی شوشان با مشاور استاندار خوزستان

در خوزستان به جای هم افزایی ، یکدیگر را خنثی می کنیم

فقدان تربیت اجتماعی یکی از عوامل نافرجامی کار گروهی و تیمی در ساخت و ساز کشور و شهرمان است. ما برای کار گروهی آموزش ندیدیم و از تجربه های روشمند و بلوغ کافی برخوردار نیستیم

کد خبر: ۶۸۳۶۹

تاریخ: ۲۹ فروردين ۱۳۹۶ - ۲۱:۱۱

شوشان: کلانشهر اهواز تجربه چهار دوره شورای شهر را پشت سر نهاده و آسیب شناسی فرایند عملکرد و نقش این نهاد در تحولات بصری ، اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی  کلان شهر اهواز نشان از نقش کم رنگ شورای شهر است . با توجه به تجربه های گذشته در چیدمان نیروهای هر دوره ی شورای شهر اکنون  در مباحث و خواست خواص سیاسی استان گرایش به معرفی نیروهای کارشناس شهری  و ارایه لیست های تخصصی در حوزه توسعه و عمران شهری بیش از گذشته تاکید می شود .

علیرضا مسرور  مشاور استاندار خوزستان در گفتگو با شوشان با ارایه یک تحلیل ، از مولفه هایی سخن می گوید که در پروسه تبدیل شدن یک شهروند به یک فعال سیاسی تا ورود به عرصه های سیاسی و حضور در نهادهای سیاسی نقش دارند . وی بر  نقش تربیت اجتماعی در ایفای نقش شهروندی و پرورش نیروهای سیاسی یک آرمانشهر تاکید کرد .

وی عنوان کرد : مهمترین چالشی را که اساسا همه انتخاب های ما، در گذشته، حال و احتمالا در آینده با آن روبرو بوده و خواهیم بود را ضعف در تربیت اجتماعی و مهارت های اداراکی می دانم.

وی گفت: تردیدی نیست که اعضاء شورای شهر باید افرادی با تخصصهای مورد نیاز اداره شهر باشند. بنابراین، رعایت آن در انتخاب افراد، بسیار خوب و ضروری است ولی مقدم بر آن دست ها و خِردهایی است که برای گِره خوردن در یکدیگر از آمادگی و ورزیدگی های لازم و روشمند برخوردار باشند. مردم ایران دهه های بسیاری است که از حق مشارکت در سرنوشت خود استفاده می کنند در حوزه های مختلف از ریاست جمهوری گرفته تا شورای شهر به نمایندگان خود اولا وکالت می دهند، ثانیا و علی القاعده پس از آن، «باید» مشورت و نظارت کنند. ولی چه کسی است که از میزان موفقیت ها و پیشرفت کشور و شهرمان اهواز کاملا راضی باشد. چرا ما متناسب با کشورهای مشابه (از نظر منابع اقتصادی، انسانی و میزان سرمایه گذاری ) از رشد قابل قبول برخوردار نیستیم.

مسرور تصریح کرد: اعتقاد دارم ضعف در مهارتهای اجتماعی و شهروند ( نابرخورداری از تربیت زندگی در نظام های پیچیده اجتماعی ) یکی از عوامل نافرجامی کار گروهی و تیمی در ساخت و ساز کشور و شهرمان است. ما برای کار گروهی آموزش ندیدیم و از تجربه های روشمند و بلوغ کافی برخوردار نیستیم . انرژی های موجود در بسیاری از ماها و احتمالا اعضاء شوراهای فرضی در بسیاری از موارد،  بیش از آنکه صرف هم افزایی شود صرف خنثی کردن یکدیگرمی شود آنجا هم که افراد حول یک یا چند هدف دور هم جمع می شوند بجای شکل گیری یک اراده حول محور منافع ملی ، مناسبات شخصی بر اساس قوانین نانوشته و مافیایی آرام آرام شکل می گیرد.

مشاور استاندار خوزستان گفت : دلیل همه این مسائل برمی گردد به خانواده ، نظام آموزش و نیز عملکرد مدیران ارشد نظام حاکم طی دهه های گذشته که تبدیل به فرهنگ عمومی شده است. واقعیت آن است، فرهنگ مشارکت و کار گروهی در خانه و مدرسه و نظام اجتماعی به شکل ضعیف و تصنعی در جریان است. جریان تربیت در خانه و مدرسه کودکان را برای ایفای نقش شهروندی آماده نمی کنند و کار گروهی و تیمی را به آنها آموزش نمی دهند. کدام یک از ما در مدرسه ای تربیت شده ایم که در اداره آن نقش جدی  داشته ایم و یا در آن فرآیندهای مشارکتی ما را به همکاری روشمند عادت داده باشد.

مسرور ادامه داد: در کدام مدرسه مشکلاتی مانند نظافت کلاس و محیط مدرسه و یا سایر فعالیتهای مورد نیاز آن به دانش آموزان واگذار می شود. وقتی از تربیت اجتماعی می گوییم معنایش مسئولیت پذیری ،  انضباط فردی و اجتماعی است، روحیه تساهل و تسامح ، تاکید بر منافع مشروع فردی در راستای منافع ملی است ما باید با این شعار«چو ایران نباشد تن من مباد» نه تنها رابطه عاطفی که برای آن تربیت شده باشیم در کدام خانه و مدرسه مراتب عشق به پرچم مقدس کشورمان به خوبی اعمال می شود و یا در به اهتزاز در آمدن آن عادت به احترام عمیق نهادینه شده است تا به خودمان افتخار کنیم و برای ریشه هایمان ارزش قائل شویم.

وی ادامه داد: افعال اجتماعی ما، باید از پشتوانه تربیتی برخوردار باشد نه صرفا از حمایت و توصیه های اخلاقی، یعنی ما باید عادت به کار گروهی داشته باشیم، تساهل و تسامح مَلکه شخصیت ما شده باشد، نتوانیم پشت چراغ قرمز نایستیم و یا نتوانیم وجدان خود را نادیده بگیریم و روی چمن پارک راه برویم، رهاکردن پسماندهای خانه مان در محیط عمومی وجدان ما را آزار دهد ما چون تربیت نشده ایم از نیروی بازدارندگی درونی در مقابله با ناهنجاری ها، فرمان نمی گیریم در چنین شرایطی همه ما نیاز به یک پلیس داریم تا ما را کنترل کند راز قانون گریزی و بی انظباطی های ما در تربیت ماست.

مسرور با اشاره به ملزومات تربیت اجتماعی و شهروندی یک نامزد شورای شهر اظهار داشت: طبیعی است نامزدها و کاندیدایی که وارد این عرصه می شوند باید در این خصوص از برجستگی های تربیتی جدی برخوردار باشد. داشتن حسن شهرت در خصوص ویژگی های اجتماعی مانند برخورداری از عِرق ملی،  مسئولیت پذیری، انضباط اجتماعی، جدیت در اعمال قانون و پافشاری در رعایت آن برای خود و دیگران، درک درست از محیط زیست با همه تنوع و تکثیرو رابطه آن با سعادت انسان و .... از ملزومات تربیتی نامزدهاست. ای کاش علاوه براستعلامات فعلی در تعیین صلاحیت های نامزدها، از شهرداری نیز استعلام می گرفتیم که نامزدها تعهدات شهری خود را بخوبی انجام داده اند (مثلا: عوارض ماشین ، خانه و .... خود را بموقع پرداخت کرده اند)  ای کاش میزان تخلفات ترافیکی نامزدهای شورا  نیز برای تعیین صلاحیت ملاک عمل بود اینها به ما نشان می دهد کسانی را که ما برای اداره شهر به آنها اعتماد می کنیم از حداقل های تربیت شهروندی برخوردارند یا خیر؟

وی اضافه کرد : علاوه بر زیر ساخت های تربیتی، برخورداری از تجربه های کلان مدیریتی از یک سو و تخصص در حوزه های مورد نیاز اداره شهر از سویی دیگر از نیازهای حوزه نمایندگی است. متاسفانه کثیری از نامزدها به حوزه نمایندگی شورای شهر نگاه شغلی دارند در حالیکه این حوزه نیازمند افرادی است که از غنای درونی برخوردار و نسبت به جاذبه های مادی و شغلی حوزه نمایندگی بی اعتنا باشند. در واقع نامزدهای شورای شهر باید قدرت رهبری و مدیریت راهبردی را درتجربه های قبلی خود تمرین و از توانایی درک پیچیده و چند لایه تصمیمات استراتژیک و برنامه محور برخوردارباشد. دوستی تعریف می کرد یکی از نمایندگان شورای یکی از شهرها، از درک و تحلیل چند نمودار ساده آماری عاجز مانده بود و اطرافیان سعی می کردند به او کمک کنند.

علیرضا مسرور تاکید کرد: شورا به افراد متخصصی نیاز دارد که قدرت پیش بینی تصمیمات خود در دهه های آینده را داشته باشند تا مجبور نباشند هر یک از میدان های شهر را (در فاصله زمانی چند ساله)چند بار خراب، طراحی و اجرا کنند و پس از مدتی مجددا این سیکل ادامه یابد این اتفاقی است که ما بارها در اهوازشاهد آن هستیم.

وی با اشاره به ضرورت شناخت و درک و فهم یک نماینده شورای شهر از نقش سازه های شهری در هویت اجتماعی یادآور شد : شورای شهر به نمایندگانی احتیاج دارد که بتواند نسبت هر سازه، به فرهنگ عمومی مردم را درک کند. سازه های شهری پس از مدتی جزیی از شخصیت شهر محسوب می شوند (عناصر شخصیت شهر را نمی توان به راحتی دستکاری کرد) و بداند عوض کردن اسم یک خیابان هم در بسیاری موارد، ایجاد اختلال در هویت اجتماعی مردم یک شهر محسوب می شود چه رسد به تغییر کامل سازهای تاریخی شهر.

وی ادامه داد: در جلسه ای حضور داشتم که مدیران به راحتی تصمیم گرفتند تا یک مدرسه 60 ساله را تغییر کاربری بدهند مدرسه ای که هزاران شهروند اهواز یک حس نستالوژیک به آن داشتند و هر از چند گاه با خانواده از آن سوی دنیا برای یادآوری خاطرات گذشته و حس ریشه های خود به آنجا می آمدند و وقتی چهره بزک شده آن را می دیدند دچار سرخوردگی (بی هویتی و از خود بیگانگی) می شدند و دست از پا درازتر بر می گشتند بنابراین ما نمایندگانی می خواهیم که درک کند شهرمان اهوازیک موجودات زنده است و سازه های آن بافت های آن محسوب می شوند.  بنابراین، هر گونه تغییر و تحول در ساختار فیزیکی آن باید با دقت، ظرافت و وسواس صورت گیرد لازمه این درک، برخورداری از بلوغ عاطفی، تاریخی و درک عمیق از روانشناسی انسان و نسبت آن با محیط زیست وی است او باید مفهوم عمیق وطن را از لابه لای کوچه پس کوچه ها، خیابان ها، پل ها و میادین شهر درک کند تا به لودرها، بیل میکانیکی ها و بیل و کلنگ ها، بی محابا دستور ندهد.

وی وسعت نگاه بین المللی به حل مسائل شهری را از دیگر مولفه های یک کاندید شورا شهر برشمرد و گفت: کلان شهر اهواز نیازمند نمایندگانی است که از تجربه های بین المللی نیز برخوردار باشند کانال تبلیغاتی نامزدهای بسیاری را بازدید می کنم فقط در کانال یک فرد مطالب بسیار مفید و مبسوطی از اوضاع شهرهای بزرگ دیگر کشورها را مشاهد کردم و لذت می بردم. طبیعی است برخورداری از اقدامات دیگر کشور ها در حوزه امور شهری، به ما کمک می کند تا با نگاهی فراخ و جهانی، به حل وفصل مسائل منطقه ایی خود بپردازیم. بنابر این، اهواز با طول عمر چند هزار ساله (و مردان و زنان بسیاری که برای حفظ آن، جانشان را فداکردند) را باید به دست کسانی سپرد که بار سنگین مسئولیت دوش شان را بلرزاند و در مقابل شخصیت تاریخی اش زانو بزنند و از احتمال خطا در تصمیم گیرهای احتمالی خوف داشته باشند.