نوشتاری از دکتر روزبه کردونی / ادای احترام به سربازان وطن

تمرکز زدایی از قهرمان پروری

متاسفانه جمعی از جوانان به واقع گمنام این کشور در روزهای گذشته، جان خود را برای پاسداری از مرزها از دست داده اند. سربازانی که در فاصله ای بسیار دور از...

کد خبر: ۶۸۷۵۸

تاریخ: ۰۷ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۱۳:۵۵

دکتر روزبه  کردونی

نماد ها و سنبل ها  نقش اساسی در هویت بخشی ملی به شهروندان یک کشور ایفا می کنند. قهرمانان جنگ در همه ی جوامع بخش مهمی از نمادهایی هستند که به شهروندان یادآور می شوند شما بخشی از یک تنه هستید، از یک ملت. به همین سبب در همه ی کشورها هر ساله مراسم ویژه ای برای بزرگداشت این قهرمانان برگذار می شود. هدف اصلی اینگونه  بزرگداشت ها، در وهله ی اول قدردانی ار کسانی است که منافع فردی خود را قربانی منافع جمعی کرده اند. اما انتقال یک پیام به نسل های جدید نیز در این بزرگداشت ها مستتر است: برای زندگی جمعی در صلح و رفاه، تنها نمی توان به خود اندیشید.

شهروند بودن گاه به معنای هم پیمان بودن نیز است و فداکاری لازمه ی بر سر این پیمان باقی ماندن است. به دلیل نقش آموزشی این پیام هاست که در بسیاری از کشورها، این مراسم تنها در یک محل خاص و با تشریفات خاص صورت نمی گیرد. دقایقی سکوت ، برخاستن به احترام قهرمانان و هیچ گونه حرکتی نکردن  در تمام فضاهای عموی از مراکز خرید تا بزرگراه ها از دسته اقداماتی است که برای جوان ترین شهروندان نیز پرسش برمی انگیزد. :red_circle:به چه دلیل همگان در سکوت کارهایشان را متوقف کرده اند؟

مگر این قهرمانان چه کرده اند که تا این میزان شایسته ی احترامند؟  این شهروندان جوان از کودکی می آموزند که  از خودگذشتگی برای هم نوع، در خاطره ها خواهد ماند و ارزشی ستایش برانگیز است. برای این شهروندان جوان، قهرمان تنها شخصیت های  انیمیشن ها، سوپراستارهای سینمایی و یا ورزشکاران و اهالی هنر نیستند.  برای آنها مفهوم قهرمان گسترده تر و فراتر می شود.

اما آیا فداکاری برای وطن، تنها به جانفشانی در صحنه ی نبرد خلاصه می شود؟ با پیچیده شدن زندگی انسان ها در دنیای مدرن  و متنوع کنونی که هر روز حادثه و فاجعه ی جدیدی نیز به خود می بیند، از خودگذشتگی برای وطن نیز چهره ی متکثری به خود گرفته است. امروزه بیش از هرچیز زندگی جمعی  به این مفهوم هم پیمان بودن برای شهروند در همه ی عرصه ها نیاز دارد.

در حادثه ی پلاسکو، به خوبی هم از سوی دولت و هم مردم، آتش نشانان قهرمانان ملت نامیده شدند. کودکان کشورمان در نقاشی هایشان این قهرمانان را ستودند و دبیرکل سازمان ملل با این نقاشی های کودکانه از این از خودگذشتگی آتش نشانان یادکرد.

متاسفانه جمعی از جوانان به واقع گمنام این کشور در روزهای گذشته، جان خود را برای پاسداری از مرزها از دست داده اند. سربازانی که در فاصله ای بسیار دور از مرکز کشور و از شهرهای بزرگ، مشغول خدمت بوده اند.

فرای اینکه بایستی به بهترین شکل از این قهرمانان گمنام و خانواده هایشان تقدیر شود، باید به این مسیله اندیشید که چگونه می توان افکار عمومی و سایر شهروندان را بر سر این پیمان قرار داد که قهرمانان تنها کسانی نیستند که در پایتخت و شهرهای بزرگ در حال خدمتند. در نقاط صفر مرزی، جایی که شاید در طول زندگیمان، هیچ کدام از ما حتی ساعتی آنجا رانبینیم، جوانان شجاعی آنجا که وطن آغاز و پایان می یابد، قهرمانانه در حال جانفشانی اند.