حاشیه نشینی جلوه عینی نابرابری های اجتماعی و اقتصادی

کد خبر: ۶۹۱۷۹

تاریخ: ۱۶ ارديبهشت ۱۳۹۶ - ۱۷:۵۱

سهام خزلی

دیوارهای نمور کوچه های باریک و فرسوده ،بوی حسرت  می دهد. اینجا بوی نامطبوع فقر مشام جان را می آزارد.   دیوارهای تا کمر کپک زده و آجرهایی که یکی بعد از دیگری در آستانه ریزش است حرف های زیادی برای گفتن دارد. انبوهی از زباله  ،  در کنار دیوار خانه های مسکونی ،معبر باریک و فرسوده را آزاردهنده تر کرده ، کودکان با شرایطی ملال آور در فضایی بی نهایت غیر بهداشتی در جنب و جوشند. آنچه در این مکان دیده میشود ، نه قصه است و نه تراژدی ، بلکه حکایتی ست از فقر و محرومیت.  در چند صد متری مرکز شهر اهواز وجود مکان هایی عاری از هر گونه امکانات ابتدایی و پیش پا افتاده ، بسیار غیر قابل قبول است.

حاشیه نشینی به عنوان یک آسیب اجتماعی و تقسیم ناعادلانه ثروت میتواند مولد بسیاری ازناهنجاری های اجتماعی باشد. در این مناطق عدم هدایت صحیح فاضلاب و ساماندهی نشدن دفع زباله ها چشم اندازی بسیار غم انگیز برای حاشیه شهر رقم زده است. متاسفانه عمق مشکلات در مناطق حاشیه نشین اهوازبسیار زیاد و جمعیت ساکن در اینگونه مناطق از کمبود امکانات بهداشتی ، درمانی و اقتصادی رنج می برند .

حدود 350 هزار حاشیه نشین درمناطق مختلف کلانشهر اهواز ساکن هستند.هر چند برای خدمات رسانی به اهالی این مناطق نواحی ویژه ای ساخته شده اما دامنۀ حاشیه نشینی آنقدروسیع است که متاسفانه برخی مسئولان استان حتی نشانی از این مناطق نمیدانند. عواملی نظیر مشکلات ناشی از جنگ تحمیلی همچون مهاجرت روستائیان به شهرها ، تصاحب مزارع کشاورزان و به زیر کشت بردن آنها ازسوی صنایع کشاورزی عامل موثر دیگری ست که در مهاجرت روستائیان به شهرها و افزایش حاشیه نشینی موثر بوده است.

تفاوت درآمد و امکانات شغلی و استفاده از امکانات اولیه زندگی مهاجرین را به حواشی شهرها میکشاند.در یک کلام میتوان گفت که حاشیه نشینی جلوه عینی نابرابری های اجتماعی و اقتصادی ست.شایسته نیست استانی همچون خوزستان باوجود ظرفیت های عظیم و منابع خدادادی نفت و گاز ،  صنعت و کشاورزی از محرومیت ،آلودگی هوا، حاشیه نشینی و مشکلات ناشی از آن رنج ببرد.