نوشتاری از امید حلالی

دکتر شیخ ؛ فرهیخته ای متواضع و اصیل

دکتر شیخ فرهیخته ای متواضع و اصیل بود. در بیت علم و فقاهت پرورش بافته بود و خود نیز بر این نهج بود. وی همچنین پدر شهید مفقود الاثر «مسعود شیخ» نیز هستند...

کد خبر: ۷۸۶۸۵

تاریخ: ۲۳ مهر ۱۳۹۶ - ۲۱:۰۶

شوشان / امید حلالی: دکتر محمدعلی شیخ نماینده ادوار مردم شریف شوشتر و گتوند در مجلس شورای اسلامی، نواده ذاکر بزرگ و روشن ضمیر شیعه شیخ جعفر شوشتری، فرزند علامه محقق شیخ محمدتقی شوشتری و رییس گروه فلسفه دانشگاه تهران نیز از این سرای فانی به سرای باقی شتافت.

دکتر شیخ فرهیخته ای متواضع و اصیل بود. در بیت علم و فقاهت پرورش بافته بود و خود نیز بر این نهج بود. وی همچنین پدر شهید مفقود الاثر «مسعود شیخ» نیز هستند که یگانه فرزند ذکور و بسیجی خود را در دفاع از اسلام و میهن تقدیم داشتند لیکن تا آنجایی که توفیق ارادت و مرافقت با این بزرگوار را داشتم در محاورات نه از پدر عالیقدر و نه از پسر شهید و نه سوابق خود مایه نمی گذاشت. نظر خود را می گفت. مشورت می گرفت.

احوال دوستان و آشنایان را می پرسید. غمخواری مردمان را می کرد. صادق بود و اعتماد می کرد. شک نمی ورزید. با دیده تردید نمی نگریست. محل تجلی صفات حسنه بود. خوش سیما و صبیح بود و دلنشین سخن می گفت. معتدل بود و اخلاق مدار. گشاده جان و متبسم و بیرون از دایره زهد فروشی و سابقه یا بیت خود به رخ کشیدن با آنکه از شریف ترین ها و عالم ترینان بود.

همانند پدر بزرگوار علامه شیخ مروج اسلام رحمانی و به دور از آسیب ها و آفات توجیه گرای در قدرت قرار گرفتن. یعنی اینکه از اسلام برای توجیه نابسامانی ها و کاستی های کشوری یا حوزه انتخابیه خرج نمی کرد. مریدان فراوان علامه شیخ پس از رحلت ایشان خود را به وجود ایشان تسلی خاطر می دادند که :

«بوی گل را از که گیریم از گلاب»

و اکنون بیش از پیش احساس یتیم بودن می کنند.حقیقتا شوشتر شهر تاریخ دیرپا و شهر دارالمومنین با از دست دادن دکتر شیخ پیر فرزانه و معتمد و امین و وکیل مردن به تمام معنا یتیم شد.دکتر محمدعلی شیخ مورد وثوق و اجماع اقوام و طوایف منطقه گروه ها و سلیقه های سیاسی اجتماعی و محل رجوع بود و با پاکدستی تمام پیگیر حل مشکلات خوزستان و شوشتر به گونه ای که حتا از مجلس شورای اسلامی نیز حقوق نمایندگی دریافت نمی کرد و به حقوق دانشگاه بسنده می نمود.

با آنکه شخصیت دانشگاهی داشت لیکن خود را از فرآیندهای مردم مدار دور نمی کرد و در امور منطقه مشارکت می جست.از هنگامی که خبر بستری شدنش را برای آخرین بار شنیدم بر من مسجل بود که در ماه محرم و ماه منسوب به اباعبدالله الحسین (ع) و ماه علی اکبرش به لقاء الله خواهد شتافت.

«عاش سعیدا و مات سعیدا»

انشاالله خداوند رحمتش کند و با اهل بیت عصمت و طهارت و صالحان و شهیدان محشورش فرماید.به همه علاقمندان بیت علامه شیخ و مردم دارالمونین شوشتر تسلیت و تعزیت عرض می نمایم.