غرورت را، یا مردمی نبودنت را؟

کد خبر: ۸۲۰۹۷

تاریخ: ۲۵ آذر ۱۳۹۶ - ۱۵:۱۷

مجتبی حلالی

موضوع انتقال آب از استان خوزستان به مناطق کویری و استان های مرفه و توسعه یافته موضوعی است که از دیرباز مطرح بوده، همچنان هم مطرح است و براحتی قلب و احساسات ما خوزستانی ها را جربحه دار می کند.

استان زر خیز خوزستان، برخودار از انواع منابع خدا دادی که تاثیر بسزایی در اقتصاد کشور داشته و دارد، لیکن ادامه دار بودن این ثروت زایی و تاثیرگزاری در کشور گویی به مذاق برخی خوش نیامده و به هر طریق ممکن در تلاشند تا محرومیت مردمان این استان را دوچندان کنند.

شاید بگویید استان ثروتمند مگر محروم می تواند باشد؟ آری در خوزستان اینگونه است. هر آنچه که تولید ثروت می کند در استان هست اما مبالغ جای دیگر است. باری تولیدات کشاورزی در خوزستان پر رنق است. مردمان زیادی از این راه امرار و معاش می کنند.

محصولات با کیفیت و خوبی به بازار عرضه می کنند که طی سال های اخیر علیرغم وجود خشکسالی و کاهش بارندگی، طرح انتقال آب هم نمکی بر زخم شده است، بطوریکه بسیاری از کشاورزان دچار مشکلات فراوان بدلیل کم آبی شده اند.

این در حالی است که یکی از طرح های انتقال آب به استان اصفهان رسیدگی به کشاورزی مردمان آن مرز و بوم است. جالب آنکه برای رونق کشاورزی در آن استان، کشاورزی این استان (خوزستان) را رو به انزوا و نابودی می برند.

جالبتر آنکه در این شرایط بد مالی که میان مردم و ادارات و بازار وجود دارد، بودجه های کلان و هزاران میلیاردی برای این پروژه غیر کارشناسی و سرشار از تبعیض در نظر می گیرند.

کشاورزی در گتوند و روستاهای اطراف نابود شد. بدلیل راه اندازی بزرگترین سد خاکی و تنظیمی در خاورمیانه. 2 هزار میلیارد اعتبار آن بود. آب را برروی کشاورزان بستند. از منطقه خارجشان کردند. زمین ها شوره زار شد. هرچقدر که رسانه ها بر سر کوبیدند که کوه نمک پشت سد است، قبول نکردند. با مباحث کارشناسی و علمی توجیه کردند که اینگونه نیست. این یکی از بزرگترین پروژه های تولید برق در خوزستان بود. حاصلش نابودی 420 هزار هکتار زمین و مزارع کشاورزی در این منطقه بود.

آن از نفتی که هیچ سهمی از آن نصیب استان نمی شود و این از آبی که هر روز طرحی جدید با استفاده از ترفندهای مختلف قصد انتقال هرچه بیشتر آن داشته و دارند و کوتاه هم نمی آیند.

این هم از آثار ناشی از جنگ تحمیلی که همچنان بر درب و دیوار شهرها خودنمایی می کنند، از جاده های مرگ، از گرد و غبار همه روزه، از وجود سرشار کارکنان غیر بومی در شرکت های صنعتی، از خشکی تالاب ها، از بی رمق و کم جان شدن کارون، از آلودگی های ناشی از صنایع، از بیکاری و هزاران درد مشترک که مردمان خوزستان با آن دست و پنجه نرم می کنند.

خوزستان دین خود را به اسلام ادا کرد، این همان جمله تاریخی است که بنیانگزار کبیر انقلاب اسلامی (ره) پس از دوران جنگ اعلام کردند. چه پدران و مادرانی که جان در راه محافظت از کشور دادند، چه جوان ها که مادران را چشم براه گذاشتند، چه خانه هایی که آوار شدند، چه زیر ساخت ها و چه امکاناتی که در دوران جنگ همگی به ویرانه تبدیل شد. همچنان هم پا برجا مانده اند.

حال براحتی برای دفاع از حق همین مردم به نماینده مردم کج دهنی می شود. آری به تاراج بردن آب استان به هیچ کس ربط ندارد جز به شخص آقای دکتر کلانتری ریاست محترم و عالی قدر محیط زیست کشور. اصلا اوست که هنوز نیامده، آمده تا اصلاح کند همه خرابی های محیط زیست کشور را. اصلا اوست که می داند مردم خوزستان هیچ گاه دچار قطعی آب و برق نمی شوند. اوست که همه روزه پیگیر گرد و غبار ناشی از خشک شدن تالاب هاست.

اوست که خبره کار است. اوست که ادب را از بر است. اوست که شیفته ریاست و صندلی خود نیست و فقط آمده متحول کند همه خرابی های سالیان اخبر را.

جناب آقای دکتر کلانمتری، ریاست محترم و عالیقدر سازمان محیط زیست کشور، تو همانی که دیدگانت را بر فجایعی چون رها ساختن مردم در ميان انبوه دكل ها و تاسيسات خطرناك نفت و گاز و انجام عمليات نفتى در محدوده هاى مسكونى بسته ای، گویی جان انسان برای تو هم بی ارزش است. چرا؟

تو همانی که ارزش ها را فراموش کردی؟ تو بسیار جسارت به خرج دادی که در خوزستان و میان خیل مسوولین و رسانه ها کلامی به دور از شان و شخصیت جایگاه عالی قدرت به زبان راندی! تو داعیه مردمداری داری؟؟؟ خیر نسبت به خوزستان اینگونه نیستی. تو در جایگاه عالی قدرت افتاده تر شدی؟ خیر تو مغرور تر هم شدی. چرا؟

آری خوزستان آب اضاف دارد، منتقل هم خواهید کرد و به هیچ خوزستانی ربط ندارد. تو اجازه بده و تایید کن که آب در خوزستان مازاد است و به هیچ خوزستانی ربط ندارد، تو دغدغه ات نه مباحث علمی و کارشناسی، که ادا کردن دین به مناطق کویری و ... است.