سخنی از سر درد و دلسوزی!

کد خبر: ۸۳۷۹۲

تاریخ: ۲۰ دی ۱۳۹۶ - ۱۶:۵۹

محمد سعید بهوندی

بدون مقدمه

اگر از سر مروت و انصاف نگریسته شود، حوادث اخیر هر چند تلخ و نگران کننده، ولی تا حدود زیادی نشان داد که بخش زیادی از مردم ما در سطوح اقتصادی، فرهنگی، سیاسی و... خواست ها و دردها و نگرانی های به حقی دارند.

بدون آنکه بخواهیم عمل آن عده ی اندکی را که همیشه و معمولا در همه جای جهان، چه آگاهانه و برنامه ریزی شده و شیطنت آمیز و چه از سر ناآگاهی و جوگرفتگی دست به اقداماتی می زنند که حاصلی بجز تخریب اموال عمومی و ایجاد هزینه های هنگفت و آزار و اذیت مردم و بر هم زدن امنیت و آرامش و آسایش جامعه را ندارد، توجیه نموده و بقول معروف گناه آشکار آنان را بشوئیم، باید بدون تعارف و شجاعانه بپذیریم (خصوصاً مسئولین کشور و مدیران دستگاههای اجرایی) که این نارضایتی هایی که صورت و نمای خیابانی به خود گرفته است، چیزی نیست بجز؛ جمع شدن قطره قطره ی خواست های بحق مردم که احساس می کنند، اگر نگوئیم از سر تعمد بلکه به دلیل سوء مدیریت ها و تصمیم گیری های غلط و نابخردانه و برنامه ریزی ها و اقدامات غیر کارشناسانه و باری به هر جهت، نادیده گرفته شده و با کم توجهی مواجه شده اند.

مردم ما در همه ی برهه ها و حوادث ریز و درشت پس از انقلاب اسلامی و در این ۳۸ سال طی شده، مخصوصاً در اوج و قله ی رشادتمندی ها خود، یعنی هشت سال دفاع مقدس، بخوبی نشان داده اند که هم برای ایمان و اسلام خود ارزش والایی قائلند و هم حاضرند برای امنیت و حراست از وجب به وجب این مرز و بوم کهن و ارزشمند بزرگترین جانفشانی ها را در منظر جهانیان به منصه ی ظهور بگذارند و آنانی که از سر ضعف مدیریت های خود، بجای دلسوزی و خدمت عالمانه و بی منت برای مردم، معمولاً در چنین مواقعی بقول معروف قافیه را می بازند، باید گفته شود؛ هیچگاه ضعف و عدم شایستگی های خودتان را بپای انقلاب و ایران و مردم آگاه و استوارش ننویسید.

امروز با درک صحیح و ظریف چنین موقعیتی که در حقیقت حکم یک امتحان را برای همه ی ما دارد، صدا و سیمای کشور که در خبر رسانی و آگاهی بخشی و بسط و گسترش آمادگی ها و توانمندی های مختلف در سطوح سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی و... به جراُت می توان ادعا کرد که در کشور بدون رقیب می باشد، با کمی دوراندیشی و پذیرفتن نقش و وظیفه ی دینی، انقلابی و ملی خود می تواند و می بایست با دعوت از همه ی گروهها، جریان ها، انجمن ها و شخصیت های حقیقی و حقوقی که حرفی و طرحی برای گفتن دارند، در زمینه هایی که به نظر می رسد خواست ها و دردها و امیال و آرزوهای بحق مردم مثل: اشتغال، عدالت اجتماعی در همه ابعاد آن، آزادی های قانونی، امنیت در همه ی ابعاد آن، خانواده و ازدواج و مسکن و آموزش، شایسته گزینی و شایسته سالاری و..‌. انباشته شده و متاُسفانه بخش زیادی از آن بی جواب مانده و به فراموشی سپرده شده است، آزادانه، شجاعانه، صریح، بی پرده و بدون تعارف در محیطی آرام و صمیمی بصورت مستقیم و منظم به گفتگو و مناظره گذاشته و احساسات و خواست های معقول و منطقی آهاد مردم را با خود همراه گرداند.

مطمئناً مردم وقتی مشاهده نمایند؛ درد و نیاز آنان بدون هیچ کم و کاستی و صریح و شفاف از زبان ها و دیدگاه های مختلف بصورت مستقیم گفته و پخش می شود، بی شک دیگر نیازی به آمدن به سطح خیابانها احساس نخواهند نمود و آن اندک کسانی که مترصد سوء استفاده از چنین موقعیت هایی هستند نیز زمینه ای را برای اعمال غیر منطقی خود پیدا نخواهند نمود.

وفاق ملی تا حدود بسیار زیادی وابستگی تام و تمام به آن حالتی دارد که بدون ترس و واهمه و قدرت و جسارت، تمامی ضعف ها و کمبودها را عریان و شفاف با مردم خویش در میان گذاشته و تمامی جریان های سیاسی و فرهنگی و... احساس نمایند سخن و مواضعشان توسط مجریان و مردم شنیده شده و به حساب آورده می شود.