سانچی در مه و ابهام غرق شد

کد خبر: ۸۴۰۶۲

تاریخ: ۲۵ دی ۱۳۹۶ - ۱۵:۴۲

شوشان - سید غدیر رمضانی :

چشم برکدامین افق بدوزم

تا رعشه غرش تیر آرش

راهنما آتشی باشد

برای بیداری غرور خفته ام

آنگاه که 21 خدمه ایرانی، گرفتار چنگال دزدان دریایی سومالی در اثرگرسنگی و شکنجه جان دادند ؛ دانستم که غرور ایرانیم درپهنه گیتی به حراج گذاشته شده است!

درآن رویداد هم مثل گذشته، مردان سیاسی ما با لحاظ کردن سیاست بازی های بچه گانه و غیرمتعارف به جهانیان یادآور شدند که جان شهروندان ایرانی کمتر از 1500 دلار ارزش دارد!

21 ملوانان ایرانی برای عدم پرداخت چنددلار، پس از 561 روز شکنجه در اثر گرسنگی جان دادند تا دیپلماسی ما "تز" مردم گریزی خود رادر جهان نهادینه کند!

و با کمال تاسف وشرم اهالی رسانه، فعالین اجتماعی و خردورزان جامعه هم یا رویداد ها را دروازه بانی و یا رویکرد سیاست ورزان را بازگویی کردند!

در فاجعه آتش سوزی دریایی کشتی کوه پیکر سانچی نیزهمه چیز در همان مه دریای چین غرق شد!

سوپرتانگر 278 متری سانچی و 32 خدمه درآتش سیاست بازی ومصلحت اندیشی بی مورد به قعردریای چین فرورفت تا برای همیشه صورت مسئله پاک شود!

اما امروز نگارنده بعنوان عضوی ازخانواده تکاوران دریایی ارتش از حاکمان بر مردم می خواهم به چند سئوال پاسخ دهند.

اول ؛ چرا بخشی از گردان رنجرتکاوران دریایی که پس از نابودی کامل اسکله ها و نیروی دریایی عراق، به مدت 7 سال مسئولیت حفاظت و اسکورت تمامی کشتی های کشورهای اروپایی، امریکایی و آسیایی از دهانه خورعبداله تا تنگه هرمز را بعهده داشت و تجربیات ارزنده ای در نجات هزاران خدمه از دهها کشتی که دراثر بمباران به آتش کشیده شده بود را بدست آورده بود و بعنوان برترین نیروی واکنش سریع دریایی جهان بعد از تفنگداران دریایی امریکا و موریز های دریایی انگلستان را دارد، بعد از 8 روز آتش سوزی به چین اعزام کردید و اولین گزینه نجات را در آخرین مرحله انجام دادید!

دوم ؛ وزارت خارجه باید پاسخ دهد، چه مصلحتی را لحاظ کرده که وزیربهداشت و محیط زیست چین جسارت کرده و بگوید اولویت ما یک در هزار رعایت زیست محیطی است نه نجات خدمه کشتی ایرانی!

سوم ؛ مرادن سیاسی ما چرا از طرف های چینی نمی پرسند در زمان حادثه با چه استدلالی نیروی دریایی چین 21 خدمه کشتی چینی را نجات داد ، اما برای نجات خدمه ایرانی هیچ واکنشی نشان نداد!

چهارم ؛ چگونه می شود یک کشتی باری (بار 60 هزارتنی غله امریکایی!) که در یک کریدر و لاین دیگر قرار داشت بصورت 90 درجه با کشتی نفتکش برخورد می کند!

پنجم ؛ چرا یک ساعت قبل از برخورد تمام دستگاه های رادار و جی پی اس هر دو شناور باید از کار افتاده باشد!

ششم ؛ در زمان حادثه ناوگان ششم امریکا و دو آتشخوار ژاپنی در همان نزدیکی و در دریای چین بودند، چرا به اعلام آمادگی و عملیات نجات آنها پاسخ منفی داده شد! مگر ایران عضو کنوانسیون جهانی دریایی ،کنوانسیون آلودگی دریایی لندن ، کنوانسیون استکهلم ، کنوانسیون دریایی روتردام نیست! تاکی مردم باید تاوان این بازی های بچگانه و لجاجت های عقیدتی آقایان را بدهند !