کالای ایرانی و مسائل مرتبط

کد خبر: ۸۶۵۹۴

تاریخ: ۰۴ فروردين ۱۳۹۷ - ۱۹:۱۱

محمدسعید بهوندی

خرید و استفاده از کالای ایرانی دو وجه دارد؛ اول کیفیت بخشیدن و نظارت دائمی بر بالابردن هر ساله ی کیفیت آن و دوم؛ ترمیم و برگرداندن اعتماد عمومی مردم نسبت به آن. البته در این اتفاق و ماجرا همت عملی و مستمر دستگاهها، سازمانها و شرکت های دولتی در خرید و استفاده از کالاها و تجهیزاتی که مشابه ایرانی دارند، می تواند مشوقی قوی و عملی برای انگیزه بخشیدن به مردم برای تهیه ی کالاهای ایرانی باشد.

زیرا تا مادامی که مردم مشاهده نمایند؛ دولتی که وظیفه ی قانونی برای پشتیبانی و حمایت از تولیدکنندگان و کارخانجات داخلی دارد، ولی در استفاده ازکالاهای تولید داخل از خود رغبت چندانی نشان نمی دهد، طبیعتاً مردم نیز بی رغبت تر خواهند شد.

البته ناگفته نماند که؛ کم رغبتی مردم بیشتر ریشه در عدم کیفیت کالاهای ایرانی نسبت به مشابه خارجی آن دارد و متاسفانه آنقدر این بی رغبتی سابقه ی تاریخی دارد که ترمیم آن تنها از طریق فرهنگ سازی توسط دستگاههای مسئول و مرتبط مانند صدا و سیما، مطبوعات، جراید، فضاهای مجازی و حتی دستگاههای آموزشی و تربیتی رسمی مانند؛ آموزش و پرورش در تمامی مقاطع تحصیلی خصوصا مقاطع پایه(پیش دبستانی و ابتدایی)، دانشگاهها، مراکز فرهنگی و مذهبی، مساجد، ائمه ی جمعه و جماعت و خلاصه هر کس و نهاد و ارگانی که رسمی و غیر رسمی تریبون و فضا و فرصتی در اختیار داشته و مخاطبانی ولو اندک دارند، امکان پذیر خواهد بود و می بایست در این فرهنگ سازی مهم و حیاتی و ترمیم اعتمادی که دهها سال است ضربه خورده و زخمی شده است، همت والای خویش را عملاً به اثبات برسانند.

تهیه و استفاده از کالای ایرانی یک چرخه ی فرهنگی وسیع و فراگیر دارد و همه ی کسانی که در این سرزمین نفس می کشند، در این چرخه دخیل و سهیم هستند. پس برای تغییر و اصلاح الگوی استفاده و مصرف واجب است تا همه با هم دست به دست هم داده و آب رفته را به جوی بازگردانند.

استفاده از کالای خارجی نه گناه است و نه عملی مجرمانه، ولی وقتی مملکتی دارای دارایی های محدود است که اولویت های مهم زیادی برای مخارج آن دارد، این دارایی ها را در ابعاد وسیع و بی حساب و کتاب در مسیر استفاده از کالاهای گران قیمت خارجی مصرف نمودن، آن هم کالاهایی که اکثراً نه تنها سرمایه ای نیستند، بلکه کاملاً مصرفی بوده و هیچ ارزش افزوده ای نیز ندارند، قضیه کاملا صورت دیگری بخود می گیرد و در حقیقت می شود قضیه ی همان فردی که بغل خیابان ایستاده و برای فروش اجناسش فریاد برمی آورد که"آتیش زدم به مالم"!!!

تولیدکنندگان داخلی و سیستم حاکم لازم است برای استفاده از کالاهای وطنی از تبلیغ و هشدار و انذار خشک و خالی همیشگی دست برداشته و برای آنانی که کالاهای داخلی تهیه می نمایند، مشوق های متنوع و فراوان بگذارند، از جمله؛ وامهای کم بهره، جوائز نفیس، گارانتی های طویل المدت، سهل الوصول بودن تهیه کالاها و... این اقدامات در کنار موضوع کیفیت بخشی مستمر، همراه با نظارت دقیق و برخورد شدید و سریع و آشکار با متخلفین و مجرمین، انگیزه ی مردم را برای استفاده از کالاهای تولید داخل به سرعت بالا خواهد برد.

در پایان یک مسئله ی اساسی دیگر نیز در خصوص موضوع استفاده از کالای ایرانی باقی مانده که باید با تاکید بسیار فراوان به آن اشاره شود؛ سالهاست مشاهده می شود، از طریق مرزهای زمینی و آبی کشور سالانه چیزی حدود ۲۰ تا ۲۵ میلیارد دلار(تقریباً به اندازه فروش نفت) کالای قاچاق وارد کشور گردیده که اکثراً اقلام مصرفی و آرایشی بهداشتی و وسایل و تجهیزاتی هستند که یا در کشور مشابه آنها تولید می شود و یا امکان تولید آنها با اندکی سرمایه گذاری وجود دارد.

جلوگیری از این اقداماتی که در تمامی جهان با دید مجرمانه به آن نگاه می شود (جلوگیری و مبارزه با قاچاق) و برخوردهای شدید و مجازات های سنگینی که برای آن اجرا می نمایند، چه بصورت فردی و چه به شکل سازمان یافته، می بایست توسط دستگاههای مسئول، نظارتی و قانونگذار و از آن مهمتر توسط ارگان های نظامی، انتظامی و اطلاعاتی با شدت و حدّت تمام و بصورت دقیق و مستمر انجام پذیرد.

خلاصه اینکه توجه به کالای ایرانی و استفاده از آن، در حقیقت یعنی؛ توجه، احترام و اهمیت دادن به استعداد، دانایی، توانایی و نبوغ ایرانی و همچنین اهمیت دادن به مسئله ی اشتغال خیل عظیم جوانان جویای کاری که با داشتن تحصیلات عالیه، مهارت، انگیزه و احتیاج تنها با راه اندازی یک کارخانه و واحد صنفی می توانند زندگی آبرومندانه و شرافتمندانه ای را تجربه نمایند.

امروز آبرو و شخصیت ایرانی تا حدود بسیار زیادی از طریق رونق بخشیدن به تولیدات داخلی و صدای خوش گردش دستگاهها و ماشین آلات کارخانجات داخلی تامین خواهد شد. پس، پیش بسوی توجه و تهیه و استفاده از کالای ایرانی.!