نگاهی گذرا به سوپرکاپ اروپا

کد خبر: ۹۱۰۳۵

تاریخ: ۲۸ مرداد ۱۳۹۷ - ۱۶:۲۵

محسن بابادی

چند روز قبل سوپرکاپ فوتبال اروپا مابین دو تیم مادریدی را سیمئونه مرد بزرگ آرژانتینی به همراه شاگردان زبده ای از جمله سیوا مقابل رئالی فتح کرد که دیگر نه خبری از زیدان در آن بود و نه کریس رونالدو. دو ابراسطوره و عناصر تاثیرگذاری که اگر می بودند، ممکن بود سیمئونه نتواند کار خاصی از پیش ببرد.

البته از شایستگی های دیگو سیمئونه همانقدر بگویم که می توان نام وی را در کنار نام زیدان، پپ گواردیولا و مورینیو جزو مربیان موفق یک دهه اخیر فوتبال جهان نامید و این همان چیزی است که رسانه ها بسیار کم به آن پرداخته اند.

چه بسا اگر وی بازیکنان، امکانات سخت افزاری و نرم افزاری، پتانسیل های تیمی و حتی حمایت های رسانه ای این 3 مربی را در اختیار می داشت، می توانست بهتر از این هم نتیجه بگیرد. این نابغه دنیای فوتبال همچون زمان بازیگری اش بدون حاشیه، متفاوت و از روی حساب و کتابی بسیار دقیق کار می کند.

به گونه ای که تحسین همگان را برانگیخته است. اگر کسی بگوید چنین نیست، بدون شک دروغگویی بزرگ است. در سوی مقابل لوپتگی مربی تازه به دوران رسیده و منفور اسپانیایی که با رفتار غیرحرفه ای و نسنجیده اش در قرارداد با رئالی ها، پیش از آغاز جام جهانی از تیم ملی اسپانیا کنار گذراده شد تا حسرت قهرمانی در دل آخرین نسل از بزرگان فوتبال اسپانیا باقی بماند و جگر فوتبالدوستان را بدجوری خون کرد، بسیار ضعیف تر از حد انتظار و مربی قبلی رئال ظاهر شد.

البته می بایست چشم انتظار سوت آغاز لالیگا نشست تا بتوان قضاوت دقیق تری راجع به عملکرد وی نمود. اما آنچه مسلم است، در صورت عدم نتیجه گیری مناسب، می بایست نیامده غزل خداحافظی از پیشرفت و افتخار در لالیگا را بخواند.

چرا که خود را وارد بازی خطرناکی نمود و هم اکنون نیز در آستانه سقوط به پرتگاه تنفر در نزد تمامی طرفداران فوتبال اسپانیا در اقصی نقاط جهان قرار گرفته است. سوپرکاپ و داشته های کریس و زیدان را هم که مفت و مجانی بر باد داد.

پس تنها شانس بقا و عدم کاهش محبوبیت وی پیروزی در الکلاسیکو خواهد بود که البته تا آن روز نیز زمان زیادی در اختیار دارد. لذا در عبور از خط قرمز الکلاسیکو هیچ بهانه ای از طرف وی پذیرفتنی نبوده و می بایست اثبات کند در اتفاقات اخیر تنها وی مقصر نبوده است.