نوشتاری از امید حلالی:

چند نکته درباره حادثه تروریستی اهواز

باز هم ترور و دوباره خون گرم بی گناهان بر سنگفرش. خون نظاره گران از کودک و دانش آموز و جانبازان امتحان پس داده ای با دست و پای قطع شده تا سربازان وظیفه مام وطن با اسلحه هایی نمادین بر دوش بی سوزن و...

کد خبر: ۹۱۹۰۱

تاریخ: ۰۶ مهر ۱۳۹۷ - ۱۸:۰۴

امید حلالی

باز هم ترور و دوباره خون گرم بی گناهان بر سنگفرش. خون نظاره گران از کودک و دانش آموز و جانبازان امتحان پس داده ای با دست و پای قطع شده تا سربازان وظیفه مام وطن با اسلحه هایی نمادین بر دوش بی سوزن و بی فشنگ و ژست های خفاشانی خشک اندیش که خیال خام جهاد با کفار را در سر می پروراندند.

مردم در تشییع شهدا همه آمدند. اقوام و قبایل اعلامیه محکومیت عمل مجرمانه و ارهابی دادند. برخی صاحبان تریبون فرصت را غنیمت شمردند برای بافتن سبد رای و تاختن بر رقیب. مسئولان قول دادند که عاملان را تنبیه و گوشمال دهند.

گروهی در ابتدا مسئولیت پذیرفت و بعد انکار کرد و گروهی سفاک تر بر عهده گرفت. لیکن ناگفته ها و استنتاجات در این رابطه فراوان است که مختصراً از باب «فاعتبروا یا اولی الابصار» به چند نکته اشاره می شود :

1) با توجه به روتین بودن برنامه رژه نیروهای مسلح در روز 31 شهریور هر سال و مصادف با سالروز دفاع مقدس و مشخص بودن مسیر، این مراسم برای تروریست ها می توانست هدفی قابل حصول و برنامه ریزی از قبل باشد. هدفی بزرگ و اسم و رسم دار چرا که از یک طرف اجتماعی از نیروهای نظامی ست و از طرف دیگر بر اساس پروتکل ها سربازان در این مراسم سلاح هایی فاقد فشنگ حمل می کنند.

2) بر اساس فیلم منتظر شده از تروریست ها قبل از عملیات در شبکه «الاعماق» ارگان و وابسته به داعش ، آنها بر اساس ایدئولوژی جاهلانه و معوج خود برای کشتن و کشته شدن آمده بودند که نام آن را «جهاد با کفار» گذاشته بودند. اصولاً کشورهای منطقه با چنین افراد خشک اندیشی مواجهند که می بایست با تمرکز بر مراقبت های امنیتی زمینه هرگونه «غفلت و نفوذ» را ببندند چرا که همواره نتیجه غفلت، نفوذ بدخواهان و جنایتکاران و در نتیجه وقوع فاجعه و خسارت است. بر این اساس می طلبید که از محوطه پشت جایگاه و مراسم سان یعنی پارک وسیع شهید سبحانی و حتا ساختمان های بلند مجاور بلوار قدس مراقبت بیشتر و دقیق تری از روزهای پیشین صورت گیرد و مراقبت و حفاظت محدود به روز رژه نباشد.

3) حین انجام جنایت تروریستی شاهد ایفای وظیفه برخی رده ها به نحو احسن بودیم. در تصاویر و فیلم های منشتر شده چهره چند دژبان و سرباز فداکار برای خارج کردن کودکان و زنان و مجروحان از صحنه و جانفشانی آنها در آن شرایط سخت که هر کس به دنبال نجات جان خویش است کاملاً محرز است. سربازان قهرمانی مانند مجتبی محمدی و ... از طرف دیگر خبرنگاران و عکاسان دوربین به دست در آن لحظات سخت به خوبی انجام وظیفه کردند و به ایفای «رسالت زینبی» پرداختند چرا که با انعکاس عکس ها مشخص شد که هدف تروریست ها فقط مسئولان نبودند و کودکان و زنان و سربازان بی دفاع هدف حمله وحشیانه و کور قرار گرفتند. انجام وظیفه عکاسان شاید یادآور این شعر و مفهوم ارزنده است که : «کربلا در کربلا می ماند اگر زینب نبود» و بار دیگر بر اهمیت روایت رویدادها به شکل عینی صحه گزارد و چه عینیتی بالاتر از عکس و فیلم تا بهتان قلب واقعیت بر آن نچسبد. سربازان فداکار، خبرنگاران، امدادگران و نیروهای امنیتی حاضر در صحنه، مسئولانی که علیرغم اصرار محافظان حاضر به ترک محل حادثه نبودند همگی تجلی بخش این کلام حضرت زینب اند که وقتی از او پرسیدند در کربلا چه دیدی؟ فرمود : «و ما رایت الا جمیلا»! جز زیبایی ندیدم و از طرف دیگر پاسخی ست به این دغدغه نسلی و دور کردن اتهام از نسل حاضر که جربزه و جسارت نسل قبل را در دفاع از کشور ندارند چرا که حماسه سازان 31 شهریور ماه در دفاع از مردم و بی گناهان عمدتاً از همین نسل جوان فعلی بودند و نشان دادند که در روز مبادا به انجام وظیفه به نحو احسن خواهند پرداخت که ضرورت دارد از این عزیزان جان برکف در هر رده خدمتی تجلیل گردد تا نسل حاضر نیز اسوه ها و الگوهای خود را بشناسد.

4) یکی از مواردی که این چند روزه محل بحث بوده است انتساب این عملیات به گروه تجزیه طلب الاحوازیه و یا داعش است. الاحوازیه که سابقاً نیز سلسله عملیات هایی جنایتکارانه در اهواز انجام داده بود در ساعات ابتدایی مسئولیت این اقدام تروریستی را برعهده گرفت و اطلاعاتی تقریباً دقیق از حادثه داد و از روز قبل نیز برخی مسئولان این گروهک از قصد انجام عملیاتی در توییتر خبر داده بودند. چند ساعت بعد نیز همزمان داعش مسئولیت جنایت را با انتشار فیلمی برعهد می گیرد و همزمان سخنگوی الاحوازیه سخنان صبح روز جنایت را نقض می کند و پس می گیرد که چند احتمال مطرح می شود :

- الاحوازیه و داعش هر دو به عنوان دشمنان ملت ایران سلفی مسلک و تکفیری اند لذا الاحواریه در بیعت با داعش قرار دارد و هماهنگ کننده آنها برخی سرویس های اطلاعاتی کشورهای عربی- عبری – غربی اند لذا در صورت مساله هیچ گونه تفاوتی نیست.

- گروهک الاحوازیه با دیدن ابراز انزجار کلیه آحاد مردم ایران و خوزستان و بالاخص قوم غیور عرب در یک عقب نشینی آشکار از مواضع جنایتکارانه خود کوتاه آمد چرا که واکنش جامعه با آنچه آنان می پنداشتند در تضاد بود.

- گروهک الاحوازیه با دیدن تحرک دیپلماتیک کشور ناشی از آگاهی افکار عمومی جهانیان از طریق رویت عکس ها و ... منفعل و متاثر شدن دستگاه خارجی کشورهای اروپایی به عنوان مامن همچون دانمارک و ... به فکر تغییر مواضع خود افتادند چرا که کشورهای اروپایی حقوق بشر و مبارزه با تروریسم را در دستور کار داشته لذا بیم آن دارند که توسط مقامات اروپایی به ایران تحویل داده شوند.

- حامیان منطقه ای الاحوازیه علی الخصوص سعودی و امارات پس از اعلام مواضع رسمی کشورمان و از ترس گرفتن انتقام از عاملان این جنایت تروریستی و احتمالن نظیر آنچه در حمله موشکی به مقر فرماندهان پژاک در کردستان عراق یا داعش در سوریه یا مقرهای فرماندهی در مرز رژیم اشغالگر با سوریه رخ داد یا شاید هم شدیدتر این هماهنگی را بین الاحوازیه در پس گرفتن مسئولیت و برعهده گرفتن توسط داعش انجام داده اند.

هر چند که ادبیات گروه تروریستی آن چنان که در فیلم منتشر شده از الاعماق مشاهده می شود ادبیاتی ست نزدیک تر به گروه های سلفی و  تروریستی داعش تا گروهک جدایی طلب الاحوازیه، ادبیاتی که در آن جهاد با کفار و ... تا مرز کشته شدن خود برجسته است و چنین موردی در بیان تجزیه طلبان سابقه ندارد و همچنین وجود یک تروریست فارسی زبان در گروه نیز مزید بر علت است لیکن چه داعش و چه الاحوازیه هر کدام که بانی این جنایت باشند عقبه هایی شناخته شده دارند که آنان مسئول اصلی این اقدام تروریستی تلقی شده و اظهارنظرهایی خام همانند آنچه یکی از مشاوران عالی رتبه اماراتی به جای ابراز همدردی عنوان کرد این ظن و بار مسئولیت را افزایش می دهد و قطعاً می بایست هزینه به خاک و خون کشیدن بیش از 100 شهروند ایرانی و خوزستانی توسط عاملان این جنایت و حامیان پیشین صدام و رژیم بعثی در 8 سال جنگ تحمیلی علیه ایران و ایرانی مطالبه شده و حساب ها صاف شوند که این کار تبدیل به یک خواست ملی شده است.

5) پس از انجام جنایت محاسبه بانیان، طراحان و عاملان با رویت واکنش جدی مردمی در محکومیت این فاجعه خونبار بر هم می خورد. صفوف مردم واحد می شود در تقبیح این فاجعه که در ماه حرام به وقوع می پیوندد و از اصول و سنت های عربی و اسلامی نیز فاصله ای فراوان دارد و در تضاد با آن است.

در روز بعد از حادثه که اظهارنظرها شروع می شود متاسفانه بیان ناپخته یکی از نمایندگان خوزستان که سعی در پیوند دادن و مرتبط کردن جنایتکاران با فعالان سیاسی حال حاضر دارد به ایجاد صف بندی هایی منجر می شود که به صلاح نبوده و باعث خلل در صفوف واحده ایجاد شده به برکت خون شهدا می شود که جا دارد تذکرات لازم به صاحبان تریبون داده شود تا فضای جامعه را دستخوش تلاطمات ننمایند و نخبگان نیز باید با درک مسئولیت خطیر از ورود به این صف بندی ها اجتناب نموده و فضای وحدت صفوف در مقابل بدخواهان تروریست را حفظ نموده و به قطبی سازی درونی مبادرت ننمایند.

6) انجام عملیات تروریستی در شرایط نابسامان اقتصادی و به قصد ناراضی سازی مردم از دیگر اهداف پنهان است که خوشبختانه مردم علیرغم تحمل همه فشارهای معیشتی دست رد بر سینه آنان زده و اجازه هرگونه سوء استفاده ای را به دشمنان میهن و دین نداده اند که جا دارد مسئولان جامعه قدر و منزلت مردم را دانسته و نسبت به تسهیل شرایط زندگی مردم کم کاری ننمایند.

7) منطقه زندگی تروریست ها در حاشیه های شهر اهواز مورد توجه برخی تحلیل گران و صاحب نظران قرار گرفته بود و برخی موضوع «فقر» را به عنوان یک عامل محرک برای سرباز گیری ارزان جریان های معاند و جنایتکار قلمداد می کردند و برخی را نظری مخالف بود که در خوزستان یا ایران مناطق فقیرتر و شهرهای نابرخوردار تر طبق آمار سازمان مدیریت و برنامه ریزی وجود دارد و فقر نمی تواند عامل توجیهی برای دست زدن به جنایت شود که البته می توان به عنوان جمع بندی پذیرفت که دادن خدمات به مناطق و شهرهای نابرخوردار و کم کردن فاصله خدماتی و احساس تبعیض جزو الزامات مدیریتی است تا بهانه را از بهانه جویان و تقصیر تراشان بگیرد و اعتماد و رضایت را نسبت به نظام سیاسی و اجرایی فزونی بخشد.

8) از فرصت بوجود آمده بایسته است تا استفاده شده و علاوه بر افکار عمومی متالم درون کشور که راجع به اینکه ایران از قربانیان درجه اول تروریسی در منطقه و جهان است شک و شبهه ای ندارند مضافاً با مستند سازی عکس ها و فیلم های موجود و ارائه به جهانیان در قالب برنامه های ماهواره ای یا برپایی نمایشگاه ها، جریان افکار عمومی جهان را نیز نسبت به این موضوع آگاه کرد چرا که این جریان قدرت تاثیر گزاری شگرفی بر تحولات و تصمیمات نظام بین الملل و دولتمردان خواهد داشت.

از نمونه های موفق چنین حرکت هایی به یاد داریم که فیلم «از کرخه تا راین» تا چه میزان نسبت به آگاه سازی افکار عمومی در موضوع اینکه رزمندگان و مردم ایران قربانی تسلیحات شیمیایی بوده اند اثر داشته است و می بایست این تجربیات خوب در بیان مظلومیت مردم ایران هر جا که اقتضا نماید با زبان ماندگار هنر ادامه داشته باشد.

9) فاصله کم اغتشاشات بصره و حمله تروریستی در اهواز در مقطع پیش از راهپیمایی اربعین حسینی (مشایه) که نمود اتحاد شیعیان دو کشور ایران و عراق و سایر جوامع اسلامی بوده و همچون خاری در چشم آل ابی سفیان است می بایست مدنظر باشد و به پیوستگی و ارتباط این جریانات سلسله وار توجه داشت که دشمنان از همه گونه ابزار و شگرد و حیله استفاده می نمایند تا مانع از بهم پیوستن امواج خروشان عزاداران حسینی در بزرگ ترین اجتماع و مناسک بشری گردند. لذا باید برای دفع این حملات و دسیسه ها ذهنی هشیار و چشمانی بینا و گوش هایی شنوا داشت و علاوه بر امکانات دولتی از ظرفیت های مردمی و تعاملات بزرگان و افراد ذی نفوذ در دو طرف مرز نیز در تقویت این مناسک بهره جست و همه کارها را به مجرای دولتی نسپرد چرا که اربعین در وهله نخست مناسکی مردمی ست بر پایه مشارکت و مواسات که می بایست از این ظرفیت و سنت با هوشیاری پاسداری شود.

10) در پایان ضمن طلب رحمت برای شهدا و تسلیت مجدد به همه بازماندگان این حادثه تروریستی و آرزوی صبر و اجر برای آنان و شفای عاجل برای مجروحان و تشکر از همه کسانی که سعی در ثبت و ضبط حادثه و حفظ جان مردم و مقابله در صحنه و آتی با بانیان و عقبه آنان را دارند متذکر می گردد که راه موثر در رفع چنین فجایعی به جای متهم کردن یکدیگر، هوشیاری توام با عمل به انجام وظایف عقیدتی، مراقبتی، روشنگری، خدماتی و رفاهی و مقابله با جریان های تروریستی در داخل و خارج از مرزها و دانستن قدر نعمت اتحاد و وحدت است و راه بستن بر نغمه های اختلاف و کدورت و خشک اندیشی های مذهبی که برپایی منابر و مجالس اباعبدالله (ع) در ماه محرم و صفر و روشنگری درباره منهج آن سرور می تواند زمینه ساز این مهم باشد چرا که درک حسین و راه سرخ او و آموزه هایش غایت و حد اعلای رشد بشری ست.