مصرف کننده هوشمند، داروی صنعت برق!

کد خبر: ۹۲۰۵۹

تاریخ: ۱۴ مهر ۱۳۹۷ - ۲۱:۴۲

تورج فتاحی / مدیر روابط عمومی شرکت سهامی برق منطقه ای خوزستان

پیک مصرف تابستان ۹۷ که به علت خشکسالی و تاثیر آن بر کاهش تولید نیروگاه های برق آبی تحت الشعاع قرار گرفته بود با برنامه های مدیریت مصرف مانند کاهش ساعت ادارات.. و همکاری مردم با موفقیت سپری شد، اما سوالی که مطرح می شود در صورت تکرار شرایط خشکسالی و یا رشد چند درصدی مصرف به علت گرمای هوا، تکلیف صنعت برق چه می شود، آیا همانند گذشته بدون در نظر گرفتن هزینه های تولید برق مجاز هستیم هر مقداری که می خواهیم مصرف کنیم و صنعت برق موظف است هر سال نیروگاه های جدیدی وارد مدار کند یا باید الزامات دنیای مدرن را در نظر بگیریم و با مشارکت مصرف کنندگان و احساس مسئولیت آنها این مشکل را به حداقل برسانیم؟

دیگر گفتن جمله مصرف می کنم و هزینه آن را می پردازم با توجه به وضعیت شبکه و توان تولید برق جوابگو نیست و لازم است که از یک مصرف کننده منفعل به مصرف کننده کنشگر، فعال و هوشمند تبدیل شویم، مصرف کننده هوشمند و فعال می داند که اگر بیش از اندازه مصرف کند و یک کلید بیشتر وارد مدار کند در کسری از ثانیه عواقب آن به خودش بازتاب می شود و برق خانه، محل کار .. او قطع می شود.

ویژگی منحصر بفرد برق که لازمه پایداری آن مصرف کننده فعال می باشد این است که علائم بدرفتاری یا مصرف زیاد آن همانند دیگر پدیده ها ( بیابان زایی، استفاده از آب های زیر زمینی..) یک یا دو دهه بعد مشخص نمی شود بلکه در کمترین زمان ممکن نتیجه آن به خودمان بر می گردد، برق تابع هیچ گونه طبقه بندی اجتماعی، موقعیت جغرافیایی و شرایط آب و هوایی نیست و برای همه یکسان عمل می کند، مثلا وقتی در گرمای ۵۴ درجه اهواز به علت مصرف بیشتر از توان شبکه، پستی از مدار خارج شود همه شهر خاموش می شود و همه اثرات آن را می بینند نه گروه یا طبقه خاصی.

مصرف کننده کنشگر و فعال می داند که علائم بازتابندگی مصرف بیش از اندازه برق به خودش بر می گردد و خودش را بخشی از زنجیره تولید و مصرف برق می داند نه جزئی مجزا، این کنشگر خودش تعیین کننده است و مانند یک مدیر یا اپراتور صنعت برق عمل می کند و با هم دلی و هم نوایی با شبکه، شرایط زندگی خود را با صرفه جویی و کاهش هزینه ها و دیگران را با قطع نشدن برق، تسهیل می کند.

در واقع مصرف کننده فعال و هوشمند راه حل جبران کمبود تولید  شبکه برق است، چرا که به دلایل مختلف توان تولید برق محدود و ظرفیت سازی جدید هزینه بر است، اگر بخواهیم هر ساله رشدی ۸ درصدی در مصرف برق داشته باشیم برای تولید و جبران این رشد ده ها هزار میلیارد تومان پول لازم است که چندان توجیه پذیر نیست و می توان با حضور مشترکین فعال و صرفه جویی بهینه این کمبود ها را مدیریت کرد.

در دنیا نیز چنین است و مشترکین خود را در مدیریت برق سهیم می دانند، در اکثریت کشورها صنعت و کارخانه ها گسترش می یابد اما مصرف برق کمتر می شود، چرا که با تکنیک های نو و استفاده از وسایل مدرن و کم مصرف، شرایط شبکه و توان تولید را در نظر می گیرند، راهی که ما باید نیز در آن قدم بگذاریم و حتی شده با تعویض یک لامپ کم مصرف در مدیریت این صنعت مشارکت پذیری داشته باشیم.

مدیریت مصرف یک عزم و کار ملی نیز لازم دارد تا هم سازمان ها و ارگان هایی مانند پادگان های نظامی، مدارس، بیمارستان ها..که از سیستم های روشنایی، گرمایشی و سرمایشی قدیمی استفاده می کنند با خرید وسایل کم مصرفتر، باری از روی شبکه بردارند و هم کالاهایی برقی خانگی که وارد کشور یا تولید می شوند دارای بالاترین کیفیت از نظر مصرف انرژی باشند.

وظیفه صنعت برق این است که برقی پایدار به مشترکین برساند و برای رسیدن به این مهم تلاش حداکثری را جهت تولید برق انجام می دهد، در این بین اگر مشارکت فعال مصرف کنندگان با عوامل صنعت برق همراه شود کاهش چشمگیری در استفاده از ذخایر ملی و کاهش خاموشی های ناخواسته صورت می گیرد، شاید وقت آن رسیده است که همان گونه که زندگی مدرن و استفاده از موهبت های آن را پذیرفته ایم برای کاهش نابسامانی های آن که بازتاب رفتار خودمان است نیز همراه و هم دل شویم.