نحوه آرایش میدان مین دشمن

کد خبر: ۹۲۷۹۲

تاریخ: ۱۶ آبان ۱۳۹۷ - ۱۳:۳۲

شوشان - زمان بابادی :

ابتدا من تفاوت میدان مین و معبر را از برداشت های خودم در زمان جنگ  توضیح مختصری عرض کنم .

*میدان مین  به منطقه ای که دران محدوده  مین کار گذاشته شده است و فضای ونوار بطول  ۵۰ متر ،  ۲۵۰و  ۵۰۰ متر اجرا می گردید و بستگی به تعداد نوارها ونوع مین در طول مسیر تکرار می گردید و باتوجه به اهمیت منطقه  بین نیرو های خودی و دشمن توسط نیروهای مهندسی رزمی ارتش عراق ایجاد می شد

این میادین با طراحی خاص و منظم  با اصول مهندسی جنگ اجرا شده بودن و بر اساس نقشه مهندسی خاص محل نوع و تعداد ریف های وطول هرردیف انها با تمام عوارضان  مشخص و‌ثبت شده بود  تا زمان مورد نیاز براحتی قابل شناسایی و جمع اوری باشند  اجرا گردیده بود.

شروع از سمت دشمن به شکل زیر بود(از سمت ما به سمت انها )

۱ - یک  چند ردیف نوار سیم توپی  خاردار  به ارتفاع حداقل دو متر

۲ – یک ردیف تا دو ردیف  مین منور ( بیشتر از نوع کششی )

۳– چندردیف مین ضد نفر  از انواع ( اسامی که ما روی انها گذاشته بودم ) گوجه ای . واکسی . پدالی  دو سه نوع دیگر که من اسم انها را فراموش کردم

( با عملکرد فشاری باتاثیر پذیریه وزن بالای حدودا  ۲۰ کیلو گرم  )

۴ – چند ردیف  مین ضد مجتمع نفرات ( اسامی که ما روی انها گذاشته بودم )  مانند  والمر. سوسکی و  نارنجگی ( بیشتر با عمل کرد کششی و بضان کششی و فشاری توام )

۵ –  چند ردیف  مین ضد خودرو نفرات

( با عملکرد فشاری باتاثیر پذیریه وزن بالای حدودان  ۵۰۰ کیلو گرم  )

۷- چند ردیف   مین های ضد تانک

( با عملکرد فشاری باتاثیر پذیریه وزن بالای۷۰۰  حدودان کیلو گرم  )

۸ – در بعضی از مواقع ردیف ۱ و ۲ مین گذاری مجدد تکرار می گردید

و در نهایت خاکریز دشمن  که سنگرهای کمین روی ان و‌پشت ان با دریچه دیدبانی   قرار گرفته بود.

معبر

معبر ها بر دونوع بودن

۱ -  معبری که ما برای حمله به دشمن در شب عملیات  در میدان ایجاد می کردیم معمولان این معبرها  به عرض یک تا دومتر بود بستگی به تعداد بچه های تخریب چی درنظر گرفته برای ان معبر متفاوت بود وحداقل افراد ما چهار نفر بود که دونفر عرض معبر یک تا یک ونیم متری رابصورت مستقیم   پاکسازی و باز می کردن و دو نفر از طرفین نوار سفید که محل معبر را نشان می داد را فرش می کردن  و بچه های تخریب چی  در کل طول مسیرگاهی جابجا می شدن

و کسی حق نداشت هیچگونه شئی که امکان انعکاس نور داشت در شب عملیات با خودمان بهمراه داشته باشیم حتی ساعت موچی.

ما اسلحه گرم نداشتیم  اسلحه و ابزار ما سیم چین  سر نیزه قمقه اب فانوسقه و نوار معبر قطب نمای خاص  که اسم ان را فراموش کردم و‌گاها در شرایط ضروری  برای  باز کردن معابر و پشتیبانی از خط شکن ها از یک نوعی موشک   به نام اژدر بنگاه برای انفجار سیم خاردارها استفاده می شود.

۲- معبری بود که دشمن برای بررسی میدان و وبرای نزدیکتر بودن به ابتدادی میدان برای خود طراحی می کرد که معمولان در زمین به عرض نیمتر و عمق هفتاد سانتی متر بصورت زیکزاکی برای  رسیدن به سنگر کمین احداث می گردید و در طول میدان حدودان  هر ۱۰۰متر ۱۰۰۰متر متغیر  ایجاد گردده بود ودر ان سنگر معمولان یک تا دو تک تیر انداز عراقی  گاهان با دوربین دید در شب در انها مستقر می گردیدند.

نیرو‌های  شناسیایی اطلاعات عملیات  می بایست نقاط کور را برای شب عملیات در منطقه هدف  شناسایی و مشخص می کردن وگروه تخریب معبر را از انجا باز و پاک سازی می کردند

در زمان حضورم به هیچ میدان مین  که توسط نیروهای نظامی  کشور ما کار گذاشته باشد.

برخورد نکردم و حتی اموزش خنثی نمودن انها  را هم  ندیده بودم و مین های که بصورت پراکنده در جاهایی نصب شده بودچون بدون نظم و‌نقشه خاصی ایجاد شده بودند  بیشترین خطر را برای ما و رزمندگان و بعداز جنگ برای مردم بومی ایجاد کرد.