شروط لازم و کافی سرکار آمدن غلامرضا شریعتی و توقعات سهم خواهانه ی ناشی از آن

کد خبر: ۹۵۹۲۹

تاریخ: ۰۹ فروردين ۱۳۹۸ - ۱۵:۴۳

شوشان - عبدالرحمن نیک سرشت :

بین حقیقت تاریخی، تا بیان یا وقایع نگاری آن بسیار تفاوت است و نباید عادت کنیم که تاریخ را  با عینک خوشبینی و یا بدبینی بخوانیم  و یا صرفا آن را بر اساس فرضیه ی توطئه  روایت کنیم.

بدون تردید بیان تک ساحتی از تاریخ، که فقط یک زاویه از واقعیت های رویدادی سوژه ها را بدون لحاظ همه ی جوانب آن یعنی درک کلیه ی عوامل موثر و فضای ایجابی در پدیداری آن، پردازش می کند قطعا نمی تواند یک فهم کرد درستی از آن تاریخ ارائه نماید که در نهایت دستاورد آن عبرت یا تجربه ای باشد.

البته ناگفته نماند، پیوسته  روایت خوانی های توهمی، تجلیلی و یا تخریبی از تاریخ، همیشه به روند توسعه معرفتی و عمرانی ایران زمین لطمه رسانده، همانطور که بوضوح دیده می شود که قاجار، پهلوی و جمهوری اسلامی به ترتیب از حکومت های قبل از خود براحتی تمامت سوزی تاریخی کردند و هرگز نشده که هرکدام، بخشی از اقدامات مثبت حکومت ماقبل خود را لااقل صحه بگذارند، لذا ، مطالعه این گونه خوانش های تاریخی مدنظر ما در دپارتمان علوم سیاسی نیستند، زیرا خوانش ارزشگذارنه از تاریخ، کارکردهای آسیب شناسانه ی آن را نادیده می انگارد.

الغرض، چند روز پیش برای عید دیدنی دوستی در جمعی حاضر شدیم که شخصی در آن دیدار حضور داشتند که حق جانبه می گفت، اگر من نبودم غلامرضا شریعتی رنگ استانداری خوزستان را به چشم نمی دید و اگر من این کار و آن کار را نمی کردم اصلا، امکان نداشت وی استاندار خوزستان بشود.

البته، بنده ، با سعه ی صدر بعداز شنیدن سخنان آن فرد، بدون آنکه به انکار گفته های وی بپردازم با خونسردی هرچه تمام، ضمن تایید زحمات ایشان، بدو گفتم ، بی شک، اقدامات شما، نیز از  جمله، صدها شروط لازمی بود که به تحقق شروط کافی در آن شرایط زمانی، موثر در سرکارآمدن دکتر شریعتی انجامید، ولی اقدامات جنابعالی، به تنهایی نمی توانسته موجب تدارک یافتن استاندار شدن جناب دکتر شریعتی را فراهم آورد.

علی ایحال، برای آن فرد توضیح دادم که از همه ی افرادی که واقعا، کمک کردند تا یک چهره ی سیاسی بومی به استانداری خوزستان برسد باید تقدیر و تشکر نمود ولی متاسفانه گاها، دیده می شود که بعضی از اشخاص، بیش از آنکه این کمک ها را تبدیل به فرصت کنند در ادامه ی کار آنها را به تهدید تبدیل می نمایند و توقعات سهم خواهانه ی خود را به هرکوی و برزن امپلی فایر می کنند، که خود این مساله، موجب مخدوش شدن چهره ی سیاسی استان در منظر حاکمیت و کابینه ی دولت می گردد.

برای مثال، بعضا، از معاونین رئیس جمهور و یا تعدادی از وزرای کابینه شنیده می شود که مگر در خوزستان چه می گذرد و چرا، برخی از کنشگران سیاسی خوزستان هر روز یک موضع متفاوت و متناقض نسبت به عملکرد استاندار از خود به مرکز گزارش می دهند، یعنی، روزی که شریعتی به آنها، بهاء می دهد ثناگویش می شوند و روزی که به آنها بی توجه است او را از شمر و یزید بدتر تفسیر می نمایند.

هر ناظر بیطرفی می داند که کم و کسری های شریعتی در استانداری خوزستان چیستند و سهم التقصیر  وی  در پدیداری آن معضلات تا چه اندازه ای است.

هر منتقد مشفقی می داند که اصولا، براساس چه برآوردهای عالمانه، می تواند نقدهایی بر دکتر شریعتی استاندار خوزستان وارد نماید، که بیانگر قصور و اهمال وی در بعضی از کارها باشد.

هر کارشناس اجتماعی زبده می داند که نوع شخصیت، رفتار تعاملات، چه منفی و چه مثبت از سوی دکتر شریعتی استاندار خوزستان  در مرتفع ساختن و یا دامن زدن به بحران ها می توانند نقش اساسی  را ایفاء و نیز چه رفتارهای سیاسی لابیگرانه از او ، می تواند مضر و یا مفید به حال استان باشد.

به طور کلی دکتر شریعتی استاندار خوزستان یک شخصیت مبهم، پیچیده و غیر قابل محاسبه و پیش بینی نیست که نتوان از  روی کارکرد، اعمال و رفتارهای وی، منتقدین به یک تراز کارنامه ای برسند.

با عرض تاسف، این روزها، بعضی از افراد، که خود از خوان این نعمت بی بهره نبودند با بزرگنمایی و یا کوچک کردن مسایلی، سعی دارند از دکتر شریعتی یک  قهرمان ملی و یک چهره ای کاریزماتیک بسازند و بلعکس از سر دلخوری و از بابت دشمنی با وی، مترصدند که او را یک مدیری ذلیل، عوامفریب، دست نشانده و منفعل معرفی نمایند که همه چیز را، زبانم  لال، به افتضاح و ابتذال کشانده است.

براستی ما خوزستانی ها چرا این گونه با هم در فضای سیاسی در تعامل هستیم.!؟