خوزستان غرق نمی شود همانگونه که دفن نشد

کد خبر: ۹۶۱۷۲

تاریخ: ۱۹ فروردين ۱۳۹۸ - ۱۵:۲۸

شوشان : با وجود تمام سختی‌ها، خوزستان اهل مقاومت است. نه ارتش بعث عراق، نه خاک و نه حالا آب نمی‌تواند کمر این مردم را خم کند.

آب، خوزستان را محاصره کرده گویی ارتش بعث عراق دوباره هوای جنوب ایران کرده است. مردم مانند آن روزها دوباره مجبوراند ترک دیار کنند. دوباره قرار است خانه‌های‌شان را بسپارند به سرنوشت.

سخت است. تکرار روزهای سخت، سخت است.

استاندار خوزستان می‌گوید:« باوجود هشدارها در مورد سیل، کمتر از 10 درصد از اهالی روستاها اقدام به تخلیه مناطق مسکونی کردند»

مردم خوزستان شاید خاطره خوبی از ترک خانه‌ها ندارند. آنها دیده‌اند در زمان جنگ وقتی خانه‌های‌شان را ترک کردند، دیگر آن خانه، خانه قدیمی نشد. شاید آنها دیگر دل به وعده‌ها نمی‌دهند.

مردم نگران خانه‌هایشان هستند. خانه‌هایی که با خون دل ساخته‌اند و ترس این دارند که بروند و سیل، خانه آنها را با خود ببرد. خانه‌ای که ساختن دوباره‌اش شبیه یک رویاست.

عقل می‌گوید وقتی می‌دانی سیل می‌آید باید دل از خانه و کاشانه ببری و دل به کوه بسپاری. خودمان را جای مردم این استان درد کشیده بگذاریم. یک جان چقدر تحمل درد دارد. یک آدم چندبار می‌تواند، خانه‌اش را ترک کند.

بسیاری از اهالی خوزستان، یک بار زندگی خود را ساخته و با موشک‌های صدام آن را از دست داده بودند و حالا دوباره بعد از جنگ قرار است زندگی خود را از دست بدهند. گاهی کمر شکسته تنها یک بار راست می‌شود.

آنها آنقدر غم دیده‌اند که دوست دارند اینبار ایستاده غرق شوند.

با وجود تمام سختی‌ها، خوزستان اهل مقاومت است. نه ارتش بعث عراق، نه خاک و نه حالا آب نمی‌تواند کمر این مردم را خم کند.

آب که وحشتناک تر از موشک‌های صدام نیست. خوزستان دوام می آورد وحصر آب را می شکند

امروز تمام ایران مانند سال 59 و آغاز جنگ ایران و عراق به صحنه می‌آیند و تا پایان کار، پای خوزستان می‌ایستند و اجازه نمی‌دهند، غم آب به دل خوزستانی‌ها بنشیند. خوزستان به اندازه کافی خاک دارد، آب هم که بیاید زندگی مردم گِل می‌شود.

محسن چاووشی برای خوزستان خواند که « تنهای تنهای تنهایی مظلوم مظلوم مظلومی/ بی یار بی یار بی یاری خوزستان خوزستان خوزستان» اما خوزستان تنها نیست. دل‌مان برای خوزستان و مردم‌اش می‌تپد. دلم برای غم‌هایشان می‌گیرد اما ایران اجازه نمی‌دهد خوزستان به گِل بنشیند.

خوزستان غم دارد. درد دارد. خاک دارد اما زنده می‌ماند، می‌ایستد. خوزستان غرق نمی‌شود، همان‌گونه که دفن نشد.

نه تنها خوزستان، همه شهرهای ایران که درگیر سیل ویرانگر هستند، بخشی از قلب همه ما ایرانی‌ها هستند. امروز سیل به ایران زده است و همه سد می‌شویم تا خانه‌های خوزستانی‌ها، لرها، گلستانی‌ها سالم بماند زیر آوار آب.

منبع : عصر ایران