برکتِ سیل! / آن روی سکه ی بحرانِ سیل

کد خبر: ۹۶۲۲۶

تاریخ: ۲۱ فروردين ۱۳۹۸ - ۱۶:۰۳

شوشان - محمدسعید بهوندی :

چنانچه ژرف و ظریف به ماجرای سیل نگاهی کوتاه و سریع بیندازیم، اینطور نیست که همه ی اتفاقات آن تلخ و آسیب زا بوده باشد. یکی از بزرگترین و مهمترین برکات این سیل آن بود که نقطه ی عطفی شد در تحلیل و داوری مردم از عملکرد دولتمردان و تصمیم گیرندگان و برنامه های توسعه ای کشورمان ایران.

بی شک در تمامی کشورهای پیشرفته، توسعه یافته و حتی در حال توسعه ی دنیا شهروندانشان پیش از آنکه تصمیم گیرندگان را در میان خود و در هنگام حوادثی این چنینی ببینند، بخوبی اثرات مطلوب تصمیمات و عملکردشان را مشاهده نموده و از آن منتفع می شوند. البته نمی توان این حقیقت شیرین را کتمان کرد که مسئول عالی رتبه ای در هر رده از مسئولیّت و در هر دستگاهی چکمه پوش در بین مردم مشغول رصد کردن میدان عملیات بوده و در کنار آن به درد دلهای مردم خسارت دیده و آسیب زده نیز گوش فرا دهد، لذا حتماً امر مبارک و انسانی و الهی در تسکین بخشی از آلام آنان خواهد بود. ولی مطمئناً این به تنهایی برطرف کننده ی آن بحران بوجود آمده نبوده و نیست و چنانچه به تنهایی و یا ناقص صورت گیرد، آنهم با تبلیغاتی غیر حرفه ای و نامطلوب، ممکن است نتیجه ای نامیمون و معکوس بدنبال داشته باشد.

حضور تصمیم گیرندگان در هر رده ی سازمانی در میدان عملیات، زمانی حاصل شیرین و آرامش بخش خود را بدنبال خواهد داشت که قبل از آن و در حین آن، چند برابر زمان حضورش در میان مردم در اتاق فکر مناسب، تصمیماتی شایسته و با پشتوانه ی عملیاتی دقیق و قوی بوقوع پیوسته باشد. در غیر اینصورت بسادگی به بعضی اتفاقات تلخ در برخوردها و گفتگوها در جلو چشم و داوری همگان منجر می گردد.

به کمک و یاری پروردگار و همّت والای مردم آسیب دیده و دلسوزی عملی مسئولان محلی و مرکزی، پیک این بحران نهایتاً تا پایان اردیبهشت ماه و شاید هم جلوتر فروکش خواهد کرد و مسئولان محلی، تصمیم گیرندگان عالی کشور و نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی حداقل ۵ ماه فرصت خواهند داشت تا در مناطق سیل زده استحکامات و تمهیدات و آینده نگری های لازم و کافی را انجام دهند، تا اینکه دوباره در زمستان آینده، کشور گرفتار اینچنین بلایایی نشود. اگر چنین شد، زهی خوشحالی و سعادت، ولی چنانچه همچنان منتظر اتفاقات ناگوار و غیرمترقبه ای باشیم تا تصمیماتی اتخاذ نماییم، ای چه بسا خدای ناکرده سیل بعدی مخرّب تر، ناگهانی تر و خسارت بارتر و بدتر از آن غیر قابل جبران باشد!