به فکر اکنون و فردای بعد از سیل باشیم!

مساله ی بهداشت، نظافت، بیماری ها، تغذیه، توجه به کودکان و پیران، توجه به آسیب های روحی سیل زده گان و بیش از همه تسریع در پرداخت کمک هایی که باید برای جبران ویرانی های منازل و ... آنها اختصاص یابد، از ضرورت هایی ست که بیشتر از نگرانی برای سیل بعدی محتمل باید به آن توجه شود.

کد خبر: ۹۶۳۲۵

تاریخ: ۲۴ فروردين ۱۳۹۸ - ۲۰:۳۵

شوشان - شهرام گراوندی / مدیرمسوول نشریه پیوند ایرانیان :

این جور که از شواهد و قرائن بر می آید و  هواشناسی  نیز  خبر می دهد ؛ میزان بارندگی  ها در لرستان و خوزستان ظرف روزهای  آینده آنقدر نیست که موجب  تولید و راه افتادن سیل دیگری  شود . هر چند میزان ورودی آب به مخازن سد کرخه و دز تقریبن ثابت است و با مدیریت خروجی آب از سدهای کرخه و دز  می توان  حجم آب ذخیره شده را کاهش داد و در مناطق گسترده تری  هدایت کرد.

اکنون و در این میانه دو مساله مهم است. یکی مدیریت  خروجی  آب سدها  و نظارت دقیق و در عین حال شفاف بر آب گیری  مناطق پایین دست (همراه با اطلاع رسانی دقیق)  و استفاده ی بیشتر از بستر وسیع هورالعظیم و مواظبت از روستاهایی که در این محدوده هنوز  مانند روستاهای  به زیر آب رفته و تخلیه شده ، گرفتار نشده اند ؛ و مساله ی مهم دیگر ، توجه به سیل زده هاست .

در خصوص سیل زده ها  کافی است تصور کنیم با چه پدیده ی تازه ای مواجه هستیم. بخش زیادی از هموطنان ما خانه و کاشانه ی خود را که مثل هر هموطن دیگری تمام دار و ندار آنها بوده ، ترک کرده اند و به ناچار آواره ی مناطق مرتفع و یا سکونت در ورزشگاه ها و مکان هایی در شهرهای همجوار روستاهای خود شده اند که اصولن برای زیست بیش از دو سه روز  نیز  پیش بینی نشده و از امکانات زیرساختی برای  پوشش نیازهای  اولیه ی سکونت برخوردار نیستند.

مساله ی بهداشت ، نظافت ، بیماری ها ، تغذیه ، توجه به کودکان و پیران ، توجه به آسیب های روحی  سیل زده گان  و بیش از همه تسریع در پرداخت کمک هایی که باید  برای  جبران ویرانی  های منازل و دار و ندار آنها اختصاص یابد ، از ضرورت هایی است که بیشتر از نگرانی  برای سیل بعدی  محتمل  باید به آن توجه شود.

امیدواریم و شواهد هم از وقوع سیل مجدد  حکایت نمی کند.

ولی  سیل فعلی  نیز  حجمی از آسیب ها را برای  ما به همراه داشته که تا مدتها ، وقت و انرژی و توجه ضروری  را به سیل زده گان و مناطق درگیر سیل را امری  ضروری و حیاتی تعریف می کند.

در این میانه کاهلی و مدیریت فشل  باید از گردونه ی خدمات رسانی  حذف شود.

نقدی اگر صورت می پذیرد  هم باید منصفانه باشد و هم  همراه انذار و هشدار  حق جویانه و موثر باشد.

تسویه حسابی وجود ندارد. ولی راه بر سودجویان و سواستفاده چیان هم باید مسدود شود.

در این راستا  روشنگری  و تقویت رسانه های مستقل و اهمیت حضور آنها یک نقش غیرقابل انکار برای  بقای  حداقل اعتمادی است که مردم به دولت دارند.