خاطره ای از شهید عبد عبیات

کد خبر: ۹۶۳۶۸

تاریخ: ۲۷ فروردين ۱۳۹۸ - ۱۵:۳۵

شوشان : فراز خواندنی زیر واقعیت فراموش نشدنی از لحظه های قبل از شهادت عبد عبیات است ، راوی ندارد بلکه خودم عباس سعیدی حاضر و ناظر و راوی آن هستم، لطفاً با تمعن و اطمینان بخوانید و در صورت امکان نشر دهید:

.. شهید عبد عبیات حقیقتاً لایق شهادت بود از این رو در همان لحظه های اول جنگ گلچین شد. خدا رحمتش کند درست قبل از اعزام به جبهه، موی سرش را از ته زده و احتمالاً غسل شهادت کرده بود که پشت تیربار کالیبر ۵۰ قرار گرفت. بنده و چند نفر پیش او بودیم. یک ذره ترس و واهمه نداشت. تجهیزات جنگی ما در سپاه حمیدیه در حد صفر بود. در شرایطی که شوخی شاید محلی نداشت،  یکی از دوستان از من و بقیه پرسید می دانید چرا عبد موی سرش را اینجوری از ته تراشیده است? گفتم نمی دانم اما سوال کننده (که خضیر الهایی سحر بود،) گفت ولی من می دانم. عجب! پس خودت جواب را بگو!

گفت او اینقدر به شهادت نزدیک شده که نمی خواهد گلوله از کنار سرش رد شود و فقط مو هایش را بنوازد .. در واقع او با سر و تمام عیار به استقبال شهادت رفته بود و اینگونه بود که حتی بدن هم از خود به جا نگذاشت... روحش شاد و راهش پر رهرو  و مستدام باد!!

عباس سعیدی - ۲۶ فروردین ۹۸ - تهران