جامعه ایرانی ؛ تسلیت!

کد خبر: ۹۷۱۸۳

تاریخ: ۰۸ خرداد ۱۳۹۸ - ۲۰:۰۴

شوشان -  مسعود کنعانی (خادم النخیـل) / کنشگر محیط زیســت :

قبل از هر چیز بگویم که ؛ بعنوان یک #کنشگر محیطزیست، نسبت به هرگونه کشتن و تجاوز به #حق_حیات دیگر زندگان ،تنفر و انزجار دارم

اما درباره موضوع قتل اخیر منسوب  به  یکی از مدیران برجسته ،استاد و مدرس دانشگاه، وزیر  آموزش و پروش  و... ضمن اعلام انزجار  از قتل نفس انجام شده،عمیقا برای جناب #محمدعلینجفی نیز متألم گشتم!

چون حقیقت ماجرا را نمی دانم ، یقینا هرگونه  پیشداوری  نیز کاری ،خطا و عبث می باشد.

زمان ؛ همه چیز را مشخص خواهد کرد و چه بسا که قاتل و مقتول در این حادثه قربانی بودند!

این رویداد را باید به خودمان تسلیت بگوییم ، به جامعه ای که فرهیختگانش غالبا  روانه ی «دره» ها می شوند و تا مدتها همه مشغول  دره و معلول اند و کمتر دنبال علت ها  و عوامل این سقوط به دره های عمیق فساد اقتصادی، اخلاقی، سیاسی و حتی دره های طبیعی  بوده ایم!

در اطراف خود به راحتی به افرادی لقب "امپراطور " و "مافیا" می بخشیم و هرگز خود را به خاطر این خطای بزرگ ملامت نکرده ایم که در یک جامعه ی محکوم به حکم "قانون" و قانون محکوم به حکم «شرع» چنین افرادی چگونه و با بهره گیری از چه ابزار و اهرم هایی به جایگاه کاذب "امپراطوری" رسیده اند؟

در پروسه ی زمانی رسیدن این افراد به جایگاه "امپراطوری "  چه تخلفات کوچک  و بزرگی صورت پذیرفته  است؟

حقوق چه تعداد از شهروندان  پایمال و لوث گشته و بر چه ستم های فردی و گروهی  سرپوش گذاشته شده است؟

در زندگی شخصی همه انسانها ، نقاط خاکستری و حتی تیره وجود دارد، اما   گاهی در فساد مستتر در لایه های بالای مدیریتی و رقابتهای ناسالم  نیز ، ممکن است شاهد همه گونه مفسده ای باشیم.

ای کاش بجای تمرکز  بر معلول ها در این اندیشه باشیم که چه روندی جامعه ی ایرانی را بدین سو کشانده است؟

چرا و چه عواملی باعث شده که روز به روز  شاهد افزایش خبرهای  ناگواری از قتل و خونریزی، حوادث رانندگی

مشکوک، هتک حرمت ها و کنکاش در حریم خصوصی  افراد و بازی با حیثیت و کرامت انسانها در سطح رسانه ها و فضای مجازی باشیم؟

چرا تا این اندازه مفهوم عمیق واژه های مقدسی چون «حریم» و «حرمت» در جامعه ی شعار زده ی امروز رنگ باخته است؟!

به راستی؛ چنین شتابان بسوی کدامین «دره» در حال حرکت هستیم؟

شاید وقت آن رسیده باشد که هر یک از ما ، نگاهی دوباره ، اما عمیق و خریدارانه به اندرون خود داشته باشیم.

چه بسا که ....!؟